dicēs. Si tibi preſente a me referri gratias poſſe nō ſapiā. potens eſtdeus ſuꝑ perſona meaſancte anime tue reſtituere quod meret̉. Egoem̄ indignꝰ nec eſtimate vnquā potui nec optare vt tm̄ mihi in chriſto largireris affectū. Et licꝫ me ſceleratū quidā putet ⁊ omnibꝰ flagicijs obrutū et ꝓ peccatis meis etiam hec pͥua ſint. tn̄ tu benefacis qd̓ex tua mēte malos putas bonos. Periculoſum quippe eſt de ſeruo al-terius iudicare. ⁊ nō facilis venia praua dixiſſe de rectis. Veniet di-es illa ⁊ mecum dolebis ardore nō ꝑuo. Ego ꝓbroſus. ego verſipell̓et lubricus. ego mēdax et ſathane arte decipiēs. Quid em̄ tutius ē hocvel credidiſſe vel finxiſſe de inſontibꝰ. An etiam de noxijs credere nōluiſſe. Oſculabant̉ quidā mihi manus. ⁊ ore vipereo detrahebāt. dolebant labijs. corde gaudebāt. Videbat dn̄s et ſubſannabat illos et mni-ſerum me ſeruū ſuū futuro cum eis iudicio reſeruabat. ¶ Quintū re-medium eſt cordis cōpaſſio. vt cum quis audit aliquos detrahētes referētes etiam veritatē. cōpatiat̉ ꝓximis ſuis peccatoribꝰ. conſideretqꝫqꝛ ẜm legē cōmunē vt lact. ait li. vj. nemo poteſt eſſe tam circūſpecttam p̄cudēs qui nō aliquādo labat̉. Et ideo quilibet magis timere debet de ſuo lapſu qͣꝫ de peccatis alienis gaudere. ¶ Tercij quos detra-ctio offendit ſunt patiētes. illi videlicet quibꝰ detrahit̉. Naꝫ vltra hocꝙ illorum fama denigrat̉. cum ſepius innoteſcat eis qd̓ male dicit̉ deillis. affligunt̉ et cōtriſtant̉. Sed reuera conari debēt vt potius letēt̉et iocundent̉. quoniā tales detractiones criminatōnes ⁊ oblocutiōesfalſe faciunt ad augmētum glorie. Vnde chriſtus math̓. v. dixit. Beatieritis cū maledixerint vobis homīes ⁊ ꝑſecuti vos fuerint et dixerintomne malum aduerſum vos mnētientes ꝓpter me gaudēte ⁊ exultatequia merces veſtra cōpioſa eſt in celis. Seruāda inſuꝑ eſt regula gregorij qui xj. q. iij. ca. inter verba. ait. Enter verba laudantiū vel vitupe-rantiū ſemꝑ ad mētem eſt recurrēdum. Et ſi nō inuenit̉ in nobis ma-lum quod de nobis homines dicūt. in magnā leticiā debemus ꝓſilireEt rurſus ſi nō inuenit̉ in nobis bonum quod de nobis homines lo-quūtur magnā triſticiam generare debet. Videāt itaqꝫ detractores ⁊bilingues quāta mala faciūt detrahendo. Penitētes ergo ꝓhibeāt linguam ſuam a malo et labia ſua nō loquant̉ iniqua. vt ſic diuine gratiemunera in hoc ſeculo poſſint participare et tādem ꝑuenire ad eternūregnū beatorum. in quo chriſtus ſaluator noſter cum patre et ſpūſancto viuit et regnat ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ amen¶ Feria quarta quinte hebdomāde in quadrageſima de per-iurij vicio. a quo maxime penitētes cauere debēt.¶ Sermo lviij.