hoc ꝙ mortaliter peccant ẜm ſcotū in iiij. di. xv. tenent̉ ad reſtitutōeꝫfamē. Quod ẜm rich̓. et tho. fieri habet ad arbitriū boni viri. Et de mōreſtituēdi talem fama etiam ſatis ample ſcripſit ſanctus bernardinuſin quadrageſimali de chriſtiana religione. Ideo nō curaui hec multuꝫhic ampliare. Verutame cum pauciſſimi reperiant̉ qui famā velint reſtituere his quibꝰ detrahūt magnū periculū eſt detrahere. ¶ Secūdiquos detractio offendit ſunt audiētes. Illi em̄ qui detrahentibꝰ beniuolū prebēt auditum. peccatū nō effugiūt. Idcirco bern̄. ad eugeniuminquit. Velle detrahere et audire quid horū damnabilius ſit nō faciledixerim. Et augꝰ. Ne accōmodes aures tuaſ detractioni. Detrahentiem̄ anime et audiēti vtriſqꝫ eſca mortis eſt detractio. Et xj. q. iij. c. nonſolum. Nō ſolum ille reus eſt qui de alio malū ꝓfert. ſed qui cito criminibꝰ aurem prebet. Propterea caute agedum eſt vt nō ſolū non detrahamus ſed ne detrahentes quidē audire velimus. Ad hoc autē qͥnqꝫ ſunt oportuna remedia. ¶ Primū eſt elōgatio. vt ſi fieri poteſt elōget ſe vnuſquiſqꝫ ab his qͦs detrahere videt ꝑatoſ. Et d̓ hoc ſapiēs ꝓuerbioꝝ inj. ait. Detrahētia labia ꝓcul ſint a te ¶Secūdū remediumeſt cōtriſtatio. Nam ſi quis ꝙͣ poteſt ſe a detractoribꝰ elōgare. oſtēdat eis detrahere volentibꝰ vultū triſtem ſignificās ſe nō libēter audire ⁊ cōfricando caput ſpuēdo in terrā poſt tergū reſpiciēdo ⁊ faciēdoſimilia refrenet dicētis audaciā. Quia vt inquit ſapiēs ꝓuer. xxv. Ventus aquilo diſſipat pluuias et vultus triſtis linguā decrahēteꝫ. Et hieronimꝰ ad ruſticū monachū. Sicut ſagitta ſi mittat̉ in durā materiaꝫnōnunqͣꝫ reuertit̉ in mittētem. ⁊ vulnerat vulnerāteꝫ. ita et detractorcū triſte viderit vultū audiētiſimo n̄ audiētis ſꝫ obturātis aures ſuaſne audiat iudiciū ſanguinis ilico cōticeſcit. pallet vultus. ſaliua ficcat̉.Et vj. q. j. c ex merito dicit̉. Nemo inuito auditori libēter refert Tercium remediū eſt rep̄henſio. ſicut chriſtus fecit dum diſcipuli detrahebāt magdalene quibꝰ dixit math̓. xxvj. Quid moleſti eſtis huic mulieri. opus bonū ⁊cͣ Et ad hoc ꝓpoſitum iob xxix. dixit. Cōterebā molaſiniqui et de dentibꝰ illius auferebā predā. ¶ Quartū remediū eſt cordis ſtabilitio. vt n̄ credat̉ cito om̄e malū qd̓ d̓r. qꝛ multi multa loquūtur et ſepius falſa qͣꝫ vera. Et vt dicit̉ eccl̓. xix. Qui cito credit leuis eſtcorde. De chriſto ⁊ de iohāne baptiſta vt tactū eſt multi mala loque-bant̉. Duo ſenes iudices tanquā adulterā mētiendo accuſabant ſuſannam inſtātes vt lapidaret̉. vt patet daniel̓ xiij. Sancta marina virgoque in habitu virili incognita alijs deo ſeruiebat in monaſterio infamata fuit ꝙ impregnaſſet iuuēculam quādam. Ob quod fere vſqꝫ admortem extra monaſteriū abinde penitētiam egit. Mieronimus etiaꝫglorioſus in epiſtola ad aſellam de fictis amicis cōqueritur valde ſic̄.