ceperūt corda martiꝝ molleſcere. quos tamē ſanctus ſebaſtianꝰ ſuisv̓bis dulciſſimis ꝯfortauit adeo vt ꝓ xp̄o animo ſe pati n̄ dubitarentEt ſic decollati ſunt. Quo exemplo edocent̉ iuuenes nō eſſe ill̓ curandum ſi in his que ad anime ſalutem ꝓprie ⁊ ad dei ſpectāt honorema ꝑn̄tibus ꝯtrarium p̄cipit̉. et ob h̓ ſint eis inobedienteſ vt deo pareant.¶ Ꝙ filij debēt cū ꝑn̄tibus ꝯuerſari cum benignitate cum humilita-te et cum pietatē¶ Capitulū iij.Ercium miſterium declarandum de honorē ꝑentum d̓r conuerſatōnis. Debēt vtiqꝫ filij ꝑntibꝰ ꝯuerſari vt debēt ⁊ expedit triplicit̓. Primo cū benignitate. ſcd̓o cū humilitate. terciocū pietate ¶ Primo cū benignitate vt ſint eis benigni ad ꝯſolandumeos n̄ ad ꝯtriſtandū. Nam vt inquit hiero. habet quādā ſenectꝰ infātiam. Solēt vtiqꝫ ſenes eſſe tedioſi. ſuſpitōſi. queruloſi. immūdi ⁊ in domo inutiles. non tamē ꝓpterea filij debent ꝑ impatientiā verbis illosexaſperare. Vn̄ hiero inquit. Nemo ꝑn̄tes aſperis verbis ledat. h̓ orafilioꝝ aſpernent̉ quod ꝑentes ledat audire. Et idem hieronimus d̓ honorandis ꝑntibus ait ad filios. Audite filij ſalutiferam iuſſionē. ⁊ precepta legis affectu debiti amoris implete. Seruite patribꝰ futuri patres. ⁊ matres veſtras tenera diligite pietate et vt veſtre coniugēsmereant̉ matrū nomine nūcupari. Nēo patre aſpis v̓bis ledat. n̄ fiatamara dulcedo. hoc tn̄ ſit inter pn̄tes ⁊ filios ꝙ dn̄o iubentē natura ⁊tinuit. Affectamē ſonēt quidqͥd lingue dixerint liberoꝝ. Inter caraſ ⁊iunctaſqꝫ ꝑſonas pietatis iura ẜuent̉. Hoc filioꝝ ora loquant̉ quod delectat ꝑentes audire. Et iterū ſupradicto libello idem ait. Meret̉ em̄cecitatis ſue ſubire ſuppliciū. qui pn̄tum vultus vel toruo viſu deſpex-erit et elatis oculis leſerit pietatem. Si quicqͣꝫ ſapitis filij eo animo videte venerabiles faciēs qͦ nos ip̄i ꝯſpiciunt et eoꝝ labijs dulcibꝰ oſculis inherete quia eoꝝ oſcula adhuc habetis in mēbris. Senibꝰ ſeruireperfacile eſt quos nemo potat. nemo nutrit ſucco corꝑis ſui. foueaturitaqꝫ ꝑentum ſenectus et factis eoꝝ viciſfitudo reddat̉. hec ille. Contrarū aūt facientibꝰ ml̓ta mala eueniūt. vnd̓ idem hiero. vbi ſuprarreuerens autem filius quid a dn̄o ip̄e mereat̉ ſalomoniſdicta teſtātur. Contumelijs afficiens patrem et ꝯtēnens ſenectam matris ꝯfundetur et in oꝓprobrijs erit. Filius derelinquens cuſtodire diſciplināpatris meditabitur ſermones malicie. Maledicenti patrem et matremextinguetur lumen et pupille oculoꝝ eius videbunt tenebras. Audifili patrem qui genuit te nec contempſeris qꝛ ſenuerit mater tua. Parat patri lingua quā genuit et matrem ſuam nēo crudeli v̓bo ꝑcutiat