obediendū eſt vt d̓r. xlj. q. iij. c. qͥ reſiſtit. c. ſi bonū. c. iulianus. Et di. vnijc. que contra mores. Tercia eſt ſuꝑioritas corꝑalis in qua paterfamilias p̄eſt filijs ⁊ omī domui ſue. ⁊ ẜm hāc pat̉ pōt p̄ciꝑe ea que ꝑtinentad neceſſitatem vel vtilitatem. Et ẜm hoc filij debet pentibus obedireVnde ſi ꝑentes mandarēt illa que ꝑtinēt ad ſuꝑiores ſpūales vtputaꝙ filij ieiunarent in pane et aqua qd̓ eſt officium ꝯfeſſoꝝ. aut manda-rent ea que ꝑtinent ad ſuꝑiores tempaleſ ſine ip̄orum voluntate ⁊ autoritate n̄ eſſet eis obediendū. Ml̓tominus etiam dn̄t filij ꝑentibꝰ obedire in his que cederēt in detrimentuꝫ ꝓprie ſalutis ⁊ eſſent ꝯtra diuinum honorem. Vnde hugo de ſancto victore ait. Obedire debemuspentibꝰ in omnibꝰ exceptis his in qͥbus dei patris dilectō offenderet̉Et hiero. ad furiaꝫ. Nonora patrem tuū ſꝫ ſi te a vero patre non ſeꝑarat. tamdiū ſcito ſanguinis copulaꝫ quamdiu ille ſuū nouerit ꝯditorē.Alioquin tibi dauid ꝓtinus clamat et dicit. Audi filia et vide et obli-uiſcere ppl̓m tuum et domun patris tui. et ꝯcupiſcet rex decōre tuuꝫHec ille. Ex quibꝰ omnibꝰ colligimuſ ꝙ grauiter errent hi q̄ filios autfilias non ex leuitate ſꝫ ex voluntate bona deo ẜuire volēteſ impediūtac a ꝓpoſito bono reuocare nitunt̉. de quibus diffuſius in ſermone dereligione dicemus. Nūc autem hoctari tantum ſufficiat iuuenes ꝓpt̓xp̄m nō dubitare ꝑntibus nō obedire. Ip̄e em̄ dixit math̓. x. Qui amatpatrem aut matrem plusqͣꝫ me non eſt me dignus. Sic̄ ꝯfortabat ſanctus ſebaſtianus iuuenes illos fide et ſanguine ac paſſione germanoſmarcum ſcꝫ et marcellianum dum ꝓ fide xp̄i decollari debebāt. Ad qͦsaduenere ꝑentes vt eos a ſancto ꝓpoſito reuocarēt. Aduenit et pͥmomater que ſoluto crine. ſciſſiſqꝫ veſtibus vbera oſtendēſ aiebat. O predulces filij. circūdat me inaudita meſticia ⁊ intolerabilis luctus. Neume miſeram amitto filios ad morteꝫ vltro tendētes quos ſi mihi ho-ſtes auferrent ꝑ media ſequerer bella raptores. ſi violenta iudicia concluderent carcerem irrumperem moritura. Nouum hoc ꝑeundi genꝰeſt in quo carnifex rogatur vt feriat. vitā optat̉ vt ꝑeat. mors inuitat̉vt veniat. Nouus hic luctus. noua miſeria in qua natoꝝ iuuentꝰ ſpō-te amittit̉. et pentum miſeranda cogit̉ ſenectus vt viuat. hec dicentematre pater ſenior adducit̉ manibꝰ ẜuulorum et puluere aſꝑſo capitehm̄ōi voces dabat ad celum. Ad mortem vltro ꝓficiſcentibꝰ filijs valedicturus adueni vt que mee ſepulture paueram in filiorum ſepult̓asexpendam infelix. O filij baculus ſenectutis mee ⁊ geminum viſceruꝫmeoꝝ lumē. Cur ſic mortem diligitis. Venite hūc uiuenes et flete ſuper iuuenes ſponte ꝑeuntes. Venite huc ſenes et mecum ſuper filiosplagite meos. Deficite plorando oculi mei ne videaꝫ filios meos gladio cedi. Aduenerunt etiam ꝯiuges cum filijs lamentantes. inter hec