tateꝫ. q̄ſnā explicet qͦt a ꝑntibus filij beneficia receperūt. Ab illis eq̄deꝫſumpſerūt eſſe. quod bonū tam grande eſt vt ip̄m ſit fūdamentū omnium alioꝝ bonorum. Nam qui non habet eſſe nullum aliud bonumhabere pōt. non diuitias. nō gloriā. non famam nō ſcientiā. nō v̓tutes.non gratiam. non vitā eternam. Ep̄m etiam eſſe bonum ab omnibꝰ eſtdeſiderabile. Vnd̓ ariſt. ij. de anima inquit Omnia appetunt eē ⁊ illiuſcauſa agunt quecūqꝫ agūt ẜm naturā. Propter h̓ bonū a ꝑntibꝰ habitum. li. d̓ hebdomadibꝰ ait. Omniū bonoꝝ ip̄m eē bonum ē. Nīc etiāſapiens eccle. vij. c. ait. Monora patrē tuum ⁊ gemitū matriſtue ne obliuiſcaris. Memēto qm̄ niſi per illos nō fuiſſes. Et hiero. in epſ̓a de honore ꝑentum ait. Honorandi ſunt ꝑentes. qꝛ pͥmo ſunt nobis cā naſcedi. Hoc beneficio motꝰ coriolanus romanuſ ꝯſul. ab vrbis romē obſidione ceſſauit. Scribit nāqꝫ de illo etropius Ꝙ poſtqͣꝫ vicerat volſcoſet coriolos. vnd̓ poſtea nomē accepit. exul factus romanis ad volſcosin exilium mittit̉. cum quibꝰ gratōſe viuens. ab eis cōtra romāos duxſactus eſt. Et poſt ml̓tas ciuitates et terras ab eis adeptas ad foſſasqͥnqꝫ milium paſſuum ab vrbe caſtra poſuit. ſcd̓s poſt tarquiniū ſuꝑbum q̄ ꝯtra patriam duxiſſet exercitum. Populat̉ inde romanū agrūcuſtodibꝰ inter populatores poſitis. Qd̓ ẜm frontinū de re militari faciebat vt diſcordia oriret̉ inter patres ⁊ ppl̓m. Ml̓titudo tandē īgenspacem expectans ſenatum mouit vt ad coriolanum oratores mitte̓t.Qui cum nō obtinuiſſent iterū miſſi alij nō recipiunt̉ in caſtris. Mit-tunt̉ poſtea ſacerdoteſcum ſuuis inſignibus velati qui minus feceruntqͣꝫ pͥmi. Tunc matrone vt ſcribit valerius ſub rubrica de pietate ergaꝑentes ad vecturiā. matrem coriolani voluniamqꝫ vxorem frequēteſꝯueniunt vt ip̄a mater et vxor coriolani duos eius filios in hoſtiumcaſtra ducerent et vrbem precibus liberarent quā armis tutari difficile erat. Cum gͦ ad caſtra ventum eſt. nunciat̉ coriolano adeſſe ingensmulierum agmen. qui ſpreuit eas. Mox quidam familiarium. niſi meinquit decipiant oculi. mater tua ⁊iunx et liberi tui adſunt. Tūc coriolanus cum matre obuie amplexū ferret dixit matri. Priuſqͣꝫ amplexūaccipiam. dic an ad hoſtem an ad filium venerim. et vtꝝ captiua in caſtris tuis ſim. In hoc me lōga vita ⁊ ſenectus traxit. vt exulē te. d̓indehoſtem viderem. Potuiſti populari hanc terram q̄ te genuit ⁊ nutri-uit. Si ego te nō peꝑiſſem roma nō oppugnaret̉. Si filiū n̄ haberē. libera in patria mortua eſſem. vxoris deinde ac liberoꝝ āplexus ab omniturba mulieꝝ ſtrauere virū. Tūc ad mr̄em verſus ait. Expugnaſti etviciſti iram mea̓. Patriā ergo vtero tuo dono. repenteqꝫ agrū romanūarmis hoſtilibꝰ liberauit. Recordatus ergo fuit coriolanus quantummatri debebat in cuius vtero ſuſcepit eſſe. Hinc hiero. de honorādi