litigioſum et ſe tribulantem. Vn̄ hiero. ꝯtra jouinianū narrat. ꝙ cumquedam rogaret̉ vt ſcd̓o nuberet rn̄dit ſe hoc non facere. qꝛ bonuꝫ ha-buerat virum. et ſi ſecundū acciꝑet. aut ille eſſet bonus aut malus. Sibonus ſemꝑ eſſet in timore ne illum ꝑderet. Si malus ſꝑ eſſet in dolore. qꝛ poſt bonū virum alium nūqͣꝫ ſuſtineret. Propter aſſertōes iamtactas colligi poteſt quanta eſt p̄eminentia viduitatis. Verūtamen vtp̄dictum eſt ſi que mulieres poſt viroꝝ mortem voluerint nube̓ faciant animo libero. Notandū tn̄ ꝙ aliq̄ leges dicūt mulieres non poſſenubere infra tempꝰ luctus .i. vnius anni poſt mortem viri. vt patꝫ. Cde ſecundis nuptijs. l. i. Tamē ꝑ licentiam apl̓i ⁊ autoritate poteſt id̓fieri īmediate poſt mortem et infamia nubentis abolet̉. qꝛ in his ſecl̓ares leges non dedignant̉ ſacros canones imitari. vt ptꝫ extra de ſecūdis nuptijs. c. ſuꝑ illa. et. c. cum ſecundum.¶ Qual̓r ꝯmendabil̓ eſt viduitas. tū ꝓpter diuinā viſitatōem. tū ꝓpt̓acceptatōnem. tū etiam ꝓpter diuinā p̄ceptōnem. ¶ Capl̓m. ij.Ecundū miſterium ꝯtemplandū de viduitate d̓r ꝯmendatōnis. Oſtendit̉ qͣntum ſit cōmendabil̓ triplici rōne. Prīo rōnediuine viſitatōnis. Secūdo rōe diuiue acceptatōnis. Tercō ratione p̄ceptōnis. ¶ Primo rōe diuine viſitatōnis. qꝛ deus viduas ?tioſiſſime viſitauit. Vnde. iij. Regum. xvij. Temꝑe famis miſſus eſt adeo helias ad viduā ſareptanā. que poſtqͣꝫ dedit ꝯmedere helie iuxtaverbū eius ydria farine eius nō defecit miraculoſe. ⁊ lechitꝰ olern̄ eſtīminutus omnibꝰ illis diebꝰ. Et iudith ꝑ totum habet̉ qͣm grata fueritvidua illa omnipotenti deo. cui tantam ꝯtulit gratiam vt ꝓprijs ma-nibꝰ interficeret holofernē liberaretqꝫ populū ab impetū ⁊ furore illiꝰCu. vero. ij. c. d̓r. Grat anna ꝓphetiſſa vidua vſqꝫ ad annos. lxxxiiij. quevixerat cum viro ſuo annis. vij. a virginitate ſua. Et hec non diſcede-bat d̓ tēplo ieiunijs et obſecrationibꝰ ſeruiens deo die ac nocte. Hūicieſus ꝑuulus ſicut et ſimeoni p̄buit ſe videndū. illamqꝫ dignatus eſtviſitare. que confitebatur domino ⁊ loquebat̉ de illo omnibus q̄ expectabant redemptōnem iſrael. Scd̓o dignitas viduitatis apparꝫrōediuine acceptatōnis. Lu. nanqꝫ. xxj. ſcribit̉ quantum accepta fuit obla-tio vidue pauꝑcule de qua etiam hiero. in epl̓a ad iulianum ſic loquit̉Paupercula vidua que duo era miſit in gazophilaciuꝫ cunctos in oblatōne munerum dei d̓r ſuꝑaſſe locupletes. q̄ non pondere ſu ſꝫ offe-rentium volūtate penſant̉. ¶ Tercia ratō d̓r diuine p̄ceptōnis. Deditnanqꝫ deus p̄ceptum omnibꝰ regibꝰ. pͥncipibꝰ. iudicibꝰ. et aduocatis. oībuſqꝫ hominibuſ vt viduaꝝ cauſas tuerent̉ neqꝫ illas opprimerent etmoleſtarent. Vn̄ eſa. i. dn̄s ait. Querite iudicium. ſubuenite oppreſſo. iudicate pupillo. defendite viduam. Et exodi. xxij. ait. Vidue et pupillo

L