potum dederit vni ex minimis iſtis calicē aq̄ frigide tm̄ in nomine diſcipuli. ame dico vobis nō perdet mercedē ſuā. ¶ Tercia el̓ia ē cibareeſurientem. Et de hac thobie. iiij. Panē tuū cū egenis ⁊ eſurientibuſ ꝯmede. ¶ Quarta el̓ia eſt redimere captiuos. Et de hac ecc̄. iiij. Liberaeū q̄ iniuriam patit̉ de manu ſuperbi. ¶ Quinta el̓ia eſt veſtire nudūet de hac luce. iij. xp̄c dixit. Qui habꝫ duas tunicas det vnam nō hn̄ti.¶ Sexta ē colligere hoſpites. hec autem hoſpitalitas multa bona facitPrimo ad ſuſceptōeꝫ gr̄e preparat. qd̓ figuratum eſt luce vlt̓. in hͦ ꝙduo diſcipuli xp̄m ꝯgnouerunt cum eum ad hoſpitiū inuitaſſent. Scūdo bona tꝑalia ml̓tiplicat. vt patet in illa vidua q̄ helyam in hoſpitio ſuo ſuſcepit. cui farma ⁊ oleū non defecerūt. iij. reg̓. xvij. c. Tercio amalo tꝑali ſeruat. vt ptꝫ in raab que recepit nūcios filioꝝ iſrael. Et iōa morte ſaluata eſt. Quarto xp̄m recipit. Vnde in vitas patrū legitur.Ꝙ quidā martipus nomine monachus valde honorabilis in ſuo monaſterio: viſitatōnis gr̄a ad aliud monaſterium tendebat Iergēſ itaqꝫleproſum q̄ndam in via volentem ad ſuū hoſpitiū redire. et p̄ laſſitudine nō valentem. repit̉. Er aut dei eiuſdem leꝓſi laſſitudinem miſeratꝰpallium qͦ veſtiebatur in terram ꝓtinus ꝓiecit et exꝑādit ac deſuꝑ le-proſum poſuit. eumqꝫ ſuo pallio vndiqꝫ ꝯſtrictum ſuꝑ humeruꝫ leuauit ſecūqꝫ reuertens detulit. Cūqꝫ iā monaſterij foribꝰ aꝓpinqͣret. abbas eiuſdem monaſterij magnis clamare vocibꝰ cepit. Currite ⁊ ianuas monaſterij citiꝰ aꝑite. qꝛ frat̓ martm̄ꝰ venit portās dn̄m xp̄m. Statim vero vt martinus ad monaſterij portā ꝑuenit. is qui leproſus putabatur de collo eius exiliens. ⁊ in ea ſpe apparens qua recognoſci abhominibꝰ ſolet redemptor humani generis deus ⁊ homo ieius xp̄usad celū martino aſpiciēte redijt. eiqꝫ aſcendēs dixit. Martine tu n̄ erubuiſti me ſuꝑ terrā ego te nō erubeſcā ſuꝑ celos. Qui ſanctꝰ vir moxvt eſſet monaſteriū ingreſſus. ei pater monaſterij dixit. Frater mar-tmnͣe vbi eſt que portabas: Cui ille rn̄dens dixit. Ego ſi ſciuiſſem quiserat: tenuiſſem pedeſ eius. Et narrabat qꝛ dum eum portaſſet minimepondꝰ eius ſenſiſſet. Septima el̓ia eſt ſepelire mortuos ⁊ d̓ hac diffuſiꝰ dicemus cum agemus de pietate defunctoꝝ. Ergo benigno corde impendamꝰ nr̄is ꝓximis pietatis oꝑa. vt ſic valeamꝰ in hoc ſeculoacqͥrere dei gr̄am et in futuro ſempiternam gloriam Amen.¶ Sabbatō tercie hebdonāde in quadrageſima. de ſimulato vicō adulatōis qͦ ſepiꝰ ph̓ei v̓tebant̉ cum xp̄o loquentes. ¶ Sermo. xlv.xerunt ei. magiſter. hec mulier modo dep̄henſa eſt in adul-terio. Simulantiū ph̓eorum verba ſunt iſta originaliter ioh̓.viij. c. et in euangelio hodierno. Sequuntur plurimi venenoſos mores virulentoſqꝫ modos ſcribarum et phariſeorū. qui