ſionē decē preceptoꝝ. ⁊ ſuꝑ cornua eius dyademata decē. id ē. gl̓aꝫ demalo. qm̄ diſcordātes et partiales letant̉ in malis ſuis. ¶ Secūdū bo-num quod offendit diſcordia dicit̉ corporale. Facit nāqꝫ diſcordia cordiſcordātium triſte. Et vt dicit̉ ꝓuer. xvij. Animus gaudēs etateꝫ floridam facit ſpūs triſtis exiccat oſſa. Et eccleſiaſtici xxx. Iocūditas cor-dis hec eſt vita hominis. Et iterū ibi. Ante tēpus ſenectā adducet co-gitatus. ¶ Terciū bonū qd̓ offendit diſcordia dicit̉ tēporale. Vt em̄ ſꝫluſtius ait in iugurtino. Cōcordia ꝑue res creſcūt. diſcordia maximedilabunt̉. Et tullius de amicicia. Que domus tam ſtabilis. que ciuitastam firma eſt que nō odijs et diſſidijs funditꝰ poſſit euerti. Patꝫ hocꝑ exꝑientiā in romane reipublice deſolatōe. Cur deſtructa. Cur d̓ſo-lata. Cur ad nihilū deducta romanorū gloria atqꝫ potētia. Fatua certe falſaqꝫ fuit opinio eorum qui dixerūt romam defeciſſe. eo ꝙ ibi acceptatus ſit cultus chriſti. ob quod indignati ip̄oꝝ dij ciuitatem ipſamodio graui ſunt ꝑſecuti. Et licet auguſtinꝰ ſatis copioſe cōtra ſic dice-tes diſputet in li. de ci. dei. tn̄ nō deſunt poete et hiſtoriographi qui di-cūt romanorū regnum ampliſſimū fore deperditū ꝓpter ciuilia bella.Propterea lucanus in principio primi ſui libri ſic catat. Bella ꝑ emathios pluſqͣꝫ ciuilia campos. Iuſqꝫ datum ſceleri canimus populumqꝫpotētem. In ſua victrici cōuerſum viſcera dextra. Cognataſqꝫ acies etrupto federe regni. Certatū totis cōcuſſi viribꝰ orbis. En cōmune ne-phas infeſtis obuia ſignis. Signa pares aquilas et pila minātia pilisQuis furor o ciues. que tāta iniuria ferri. Cētibus inuiſis laciū prebere cruoreꝫ. Cūqꝫ ſuꝑba foret babilon ſpoliāda tropheis. Auſonijs vnibraqꝫ erraret craſſus multa. Bella geri placuit nullos habitura triumphos. Meu quātum terre potuit pelagiqꝫ parari. Hoc quē ciuiles hauſerūt ſanguinē dextre. Vnd̓ venit titan et nox vbi ſydera fundit. Quāqͣꝫ dies medius flagrātibꝰ eſtuat horis. Et qua pruina rigēs et neſciavere remitti. Aſtringit ſithicū glaciali frigorē pōtum. Subiuga iaꝫ ſe-res iam harbarus iuſſet araſſes. Et in ſecūdo libro idem ait. Summūbrute nefas ciuilia bella fatemur. Qui igit̉ cōſiderat romane vrbis in-teritū de qua dicit̉. Roma quāta fuit ip̄a ruina docet. Facile cognoſce̓poterit quāta ſit diſcordie vis ad nocēdū. ad ꝑdendū. ad deſtruēdū etanihilādū omnē regnū. Sed adhuc nobis ſe offerūt exēpla tot florentiſſimarū ciuitatū italie in quibꝰ vdent̉ palatiorū ruine. deſolatōes vi-arū et plateaꝝ. paucitas ppl̓oꝝ. et p̄ſtine dignitatis ac felicitatis atiq̄om̄imoda diminutio. O bononia ſtudioꝝ mr̄. O ianua regina mariſO parma. O eſculum O placentia. O aſſiſium. O viterbium. O alieciuitates ⁊ terre que diſcordijs ⁊ partialitatibus locum dediſtis. Vbieſt gloria veſtra. Vbi populi multitudo. Vbi antique diuitie O diſcor