ipimi ſipde-Itt ipi ditanut catulan

illud pſal. Nō ſedi cū cōſilio vanitatis. Et de hoc apl̓s ad thi. iij. c. ait.Hereticū hominē poſt primā et ſecūdā correctiones deuita. Et heretici poſt damnatione nō vocant̉ ad conſiliū. ſicut patet xxiiij. q. j. c. Ma-iores. Si vero heretici adhuc ſunt corrigibiles licitū eſt contēdere etdiſputare cū eis vt ad fide reuocent̓. vl̓ vt falſitas eoꝝ alijs manifeſtetur. Hoc intelligēdū eſt de ꝓbatis in doctrina. qꝛ ꝑiculoſum eēt ſim-plicibꝰ cum hereticis diſputare ¶ Tercio p̄t quis contēdere cōtra aliūratione litigacionis. ſicut faciūt ml̓ti qui omnē ſentētiā ꝓximi querūtinfringere et clamoroſis vocibꝰ multiplicatiōeqꝫ verboꝝ volūt vnice̓Et ẜm tho. ſecūda ſecūde vbi ſupra. ſi contētio fiat ꝓpter notabilē īpu-gnationē veritatis aut iniuriā vel damnū ꝓximi. ſicut facere ſolēt procuratores et aduocati. pctm̄ eſt mortale¶ Ꝙabominādum eſt viciū cōtentionis. tum qꝛ reddit hominē exo-ſum. tu ꝓpter honorē. tu etiā ꝓpter ſcādala que inde ſequunt̉.¶ Capitulum ſecudum.Ecūdum miſteriū declarādū de cōtētione dicit̉ abominatōis.eſt em̄ abominabile ꝓpter tria hoc viciū. Primo ꝓpter cōfu-ſionem. Secūdo ꝓpter honorationē. Tercio ꝓpter deriuatōeꝫ¶ Primo ꝓpter ꝯfuſionē. Contētio nāqꝫ facit ip̄os cōtētioſos abominabiles et exoſos hominibꝰ. ſimiles canibꝰ quātū ad actū. ⁊ demonibꝰquātū ad maliciā. Quiſnā nō vituperabit hominē ſemꝑ clamāte cōtē-dētē paratū ad omnia cōtradice̓ ſentētiā ſuā verā vel falſam ſuꝑbe etptinaciter defendētē. Ideo augꝰ ait. Nihil eſt ita ſimile actibꝰ demo-nuꝫ ſicut litigare. Et ꝓuer. xvj. Nomo ꝑuerſus ſuſcitat lites. Et xviij.Labia ſtulti miſcēt ſe rixis et os eius iurgia ꝓuocat. Et iteꝝ xvj. Virimpius fodit malū et in labijs eius ignis ardeſcit. Et xvij. c. Semperiurgia querit malus. angelus aūt crudelis mittet̉ cōtra eum. ¶ Secūdo abomināda eſt contentio ꝓpter honorationē. eſt quidē homo quicōtētiones fugit dignus honorē. Vnde ꝓuerb̓. xx. Nonor eſt hominiqui ſeparat ſe a ꝯtētionibꝰ. Oēs aūt ſtulti miſcet ſe cōtumielijs. Et paulus ij. thi. ij. Stultas aūt et ſine diſciplina queſtiones deuita ſciens ꝙgenerāt lites. Seruū aūt dn̄i nō oportēt litigare ſed māſuetū eſſe adomēs docibilē. patientē. cū modeſtia corripiētē eos qui reſiſtūt veritati. Quāti aūt meriti ſit apud deū nō cōtēdere clarū eſſe pōt ꝑ illud qd̓legit̉ ī vitaſpatrū. ꝙ orāte ſancto machario vox inſonuit ad eū. d. Nōdū ad mēſurā duaꝝ mulierū veniſti q̄ habitāt in ꝓxima ciuitate. Cūqꝫ queſiuiſſet macharius ⁊ veniſſet ad eas cōuerſationē eaꝝ interrogauit. Ip̄e vero dixerūt. ꝙ erāt mulieres duoꝝ fratrū. ⁊ ꝑ qͥnqꝫ ānos ſil̓fuerāt nec v̓bū cōtētioſum fecerāt. Nec vnqͣꝫ aliqͣ eaꝝ dicto vel factoaliā triſtauerat. Qd̓ audiēs macharius bn̄ edificatꝰ receſſit. ¶ Tercio