mortale peccatum. ¶ Quinto ſeparat̉ a fidelium cōſortio. qꝛ non pōtparticipare cum alijs fidelibꝰ nec ipſi cum eo in comedēdo vel bibēdovel ſalutādo vel loquēdo exceptis caſibꝰ qui ponūtur xj. q. iij. ca. Om̄in textu et in gloſa. de quibꝰ loco ſuo plenius dicemus ¶ Sexto ſeꝑat̉excōicatus a quolibet actu legitimo. Vn̄ nec teſtificari p̄t nec excuſarenec aduocare nec iudicare et iudicata ꝑ eum cum notoriū eſſet nō tenerēt. nec abſoluere nec ligare nec eligi poteſt ad p̄laturā ſeu dignita-tem nec eligere. Solū ad p̄dicationem admitti poteſt ſicut et infideliſvt cōuertatur ex doctrina ad veram penitētiam ⁊ obediētiam. de ꝯſedi. j. c. Xp̄us. ¶ Septimo ſeparat̉ poſt mortē ab eccleſiaſticā ſepulturaqꝛ nō poteſt ſepeliri in eccleſia vel in cimiterio. ſed extra ſicut animaliabruta. nec debet deferrri cum modo cōſueto fidelium ad eccleſiam. necpoſſunt ꝓ eo fieri orationes ſolēnes ſeu officiū niſi prius abſolueret̉poſt mortē a ſentētia. Quod fieri poteſt quādo apparerēt ſigna cōtri-tionis ante mortē. ⁊ ꝙ queſiuit abſolutōem. Exēplū eſt de illis ſancti-monialibꝰ quas beatus benedictus excōicauit ꝓpter loquacitatē ſuāque poſt mortē eaꝝ ſunt viſe exire de ſepulcris et de eccleſia qn̄ cele-brabat̉ et dicebat̉ officiū. Quas cum beatus benedictus recōciliaſſꝫ nōſunt amplius viſe exire ſicut refert grego. ij. dialogo. li. Nō ſint igit̉chriſtiani obſtinati ad obediēduꝫ ſpernētes eccleſiaſticas ceſuras ⁊ ex-cōmunicatōes paruipēdētes. qꝛ vt dicit̉ in c. nihil. xj. q. iij. nihil ſic debꝫformidare chriſtianus ſicut ſeparari a corꝑe chriſti. A cōtumacibꝰ ita-qꝫ et inobediētibꝰ et excōmunicatis aufert deus gratiā ſuā. Quā nob̓ei obediētibꝰ largiat̉ in hac vita. deinde p̄ducēs ad etherea regna. q̄ ſitbenedictus ineternū ⁊ in ſecula ſeculoꝝ amen¶ Sabbato ſecunde hebdomāde in quadrageſima. de pctō cōtentionis qd̓ vt plurimū ex vana gloria ori ſolēt.¶ Sermo xxxvij.Ixit patri ſuo. Ecce tot annis ſeruiui tibi ⁊ nunquam man-datum tuū p̄teriui. Luc̄. xv. c. ⁊ in euāgelio hodierno. Propͥūeſt eoꝝ qui inanis glorie vēto impellunt̉ libēter cōtēde̓. Qd̓viciū reprehēſibile inuētū eſt in filio ſeniore d̓ quo euāgeliū meminitnolebat em̄ introire domū ſed cōtendebat nō ſolum cum ſeruis ſedetiā cū genitorē ſuo. Et quoniā ad penitētie ītegritatē requirit̉ vt omnia vicia deponant̉ Cū vero intentio q̄ ex vana gloria naſcit̉ ꝑiculoſapoſſit eſſe atqꝫ damnabilis. idcirco de ip̄a in hͦ ſermone dicemus. de qͣtria miſteria erūt declaranda.¶ Quid ſit ꝯtentio ⁊ qūo p̄t fieri vel p̄Primū dicit̉ diffinitionis.pter emualtionē vel ꝓpter diſputatioSecūdū abominationisnem vl̓ ꝓpter litigatione;Tercium determinationis.