Primo modo cauſalitate. Et ſic peccatū dyaboli dicit̉ eſſe maximū aliorum. cuius inuidia mors intrauit in orbe terraꝝ. Secūdo mō enormitate. Et ſic pctm̄ iude dicit̉ eē maximū eo ꝙ vedidit chriſtū. Tercōmō ingratitudine. Et ſic pctm̄ illiꝰ d̓r eſſe maius q̄ plura p̄cepit dona⁊ beneficia. Quarto mō ꝑiculoſitate. Et ſic pctm̄ ignorātie d̓r eſſe maximū. qꝛ periculoſum. Quinto mō inſeꝑabilitatē. Et ſic peccatū cupiditatis dicit̉ eſſe maximū. qꝛ cū cetera vicia ſeneſcēte homine ſeneſcāt. ſola auaricia iuueneſcit. Sexto importunitatē. Et ſic ſuꝑbia dicit̉ eē ma-ximū. qꝛ etiam ex ipſis bonis oꝑibꝰ cōſurgit. Septimo mō ꝓnitate.Et ſic luxuria dicit̉ eſſe maximū ad quā homines magis ſunt proniOctauo modo maioris gr̄e impugnatōe. Et ſic pctm̄ in ſpm̄ſanctūdicit̉ eſſe maximū. Nono modo rōe maioris offenſe. Et ſic pctm̄ ydolatrie dicit̉ eſſe maximū. Decimo modo ratione maioris improbitatisatqꝫ libidinis. Et ſic cuiuſcūqꝫ generis pctm̄ poteſt fieri maiꝰ altero.Vndecimo modo generalitatē. Et ſic pctm̄ primi parētis dicit̉ fuiſſemaius. qꝛ in totū genus humanū ſe diffudit. Quodecimo mō rōe facilitatis reſiſtēdi. Et ſic dicit magiſter ſenten. in textu ꝙ pctm̄ ade fuitgrauiſſimū. Vn̄ augꝰ li. xiiij. de ci. dei ait. Magna fuit in peccādo iniqtas. vbi tāta fuit in nō peccādo facilitas. Sed adhuc dubiū eſt. quis eorum grauius peccauit vir aut mulier. Ad quod dicit bon̄. ꝙ ſi loqua-mur d̓ maiori grauitate quātum ad ingratitudine grauius peccauit̉vir qͣꝫ mulier. ꝓ eo ꝙ abūdantiora dona ſuſceperat. ⁊ ideo cū beneficiorum oblitus benefactorē ſuū cōtempſit et offendit. magis ingratuſfuit. et in ſui ingratitudine maiori culpabilior extitit. Si autē loqͣmurde maioritate quātum ad libidine. ſic amplius peccauit mulier qͣꝫ vir-ꝓ eo ꝙ magis improba volūtate peccauit dum cōcupiuit deo aſſimūlari. ⁊ ardetius appetiuit dum credidit hoc ſe obtinere poſſe quod dyabolus ei ſuggeſſit. ⁊ ideo ꝓpter volūtatem magis improbā mulierpeccauit ex maiori libidine. ⁊ quātum ad hoc culpabilior viro fuit. Siautem loquamur de maioritate culpe quātum ad corruptōeꝫ cōſequetem diſtinguēdū eſt. qꝛ aliquid poteſt dici corrūpere dupliciter. Autꝑ modū cauſe. Aut ꝑ modū occaſionis. Si ꝑ̄ modū cauſe. ſic qꝛ pctm̄viri fuit cauſa trāſfuſionis peccati in poſteros et ita corrupit ſe ⁊ ali-os. maior cōſecuta eſt ex peccato viri corruptio. ⁊ quātum ad hoc cul-pa viri dicit̉ fuiſſe grauior. Si vero ꝑ modū occaſionis. ſic qꝛ peccatumulieris fuit occaſio peccati viri. ⁊ ita ꝑ ꝯſequens omniū alioꝝ. hocmō mulier p̄t dici corrupiſſe ceteros nō ſolū poſteros ſed etiā viruꝫſuū. Vn̄ nō ſolum peccauit in ſe ſed etiā in ꝓximū. Et quātū ad hoc di-ci poteſt in muliere grauius fuiſſe peccatū. ¶ Tercio ꝯſideremus circa pctm̄ primoꝝ parentū inobediētie penalitatē ꝓuniuit nanqꝫ deus