nullo modo poterat imꝑaret. Hec ille. Et ibi cōcludit d. Intētio quip-pe cordis humani quo dirigat̉ et qd̓ expectet intuēda eſt. Ex quibusomnibꝰ colligit̉. ꝙ nō ſunt virtutis oꝑa p̄termittēda. qm̄ ad illa ſequitur laus multoꝝ et redundāt in virtuoſoꝝ famā. dūmodo ibi intētionō ꝯſtituat fine ſuū. ¶ Tercia eſt gloria vana que ẜm alex. et bon̄. vbiſupra poteſt eſſe triplex. ¶ Prima ex ꝑte rei ꝓ qua quis gloriā que-rit. vtputa ſi quis gloriā quereret de ſapiētia quā nō habet et hmōi.vel de eo qd̓ eſt peccatū. Propter quod in pſal. dicit̉. Quid gloriarisin malicia. Vel cum querit gloriā de eo qd̓ nō eſt gloria dignū. vt dediuitijs. de pulcritudine. de dominijs et hmōi. de quibꝰ nō eſt gloriandum eo ꝙ trāſitoria ſunt caduca et vana. Vnde eſai. j. dicit̉. Omnis caro fenū ⁊ om̄is gloriā eius quaſi flos agri.Secūda gloria eſt vanaex ꝑte eius a quo quis gloriā querit. puta ab homine principalit̓. cꝰiudiciū nō eſt rectū. Vnde in pſal. Maledicta oſſa eoꝝ qui hominibꝰplacet. ſupple cū ponit̉ ibi finis. Tercia gloria eſt vana ex ꝑte eiusqui gloriā appetit. qui videlicet appetitu glorie ſue nō refert in debitūfinē puta ad honorē dei ⁊ ꝓximi ſalutē. Nā omnis gloria finaliter addeū ē referēda. Vn̄ dauid ī pſal. Nō nob̓ dn̄e nō n. ſ. n. t. da glo. Et xp̄cioh̓. x. Ego gl̓aꝫ meā nō qͣro. Si ego gl̓aꝫ meā q̄ro. gloria mea nihil ē¶ Ꝙ fugiēda eſt vanā gloria. tū qꝛ ꝑ illā offendit̉ deꝰ tū qꝛ hō ꝑ eaꝫſpiritual̓r infatuat̉. tu etiā qꝛ omēs iuſti ip̄am conati ſunt vitare¶ Capitulum ij.Ecūdū miſteriū declarandū de vana gloria d̓r deteſtatio. Eſtſiquidē viciū graue et deteſtabile ꝓpter tria. Primo ꝓpter offenſionē. Secūdo ꝓpter infatuatōem. Tercio ꝓpter exēplatio-nem. ¶ Primo vana gloria eſt viciū graue ⁊ deteſtabile ꝓpter offenſionem qꝛ ꝑ illā offendit̉ deus. Notādū aūt ẜm bona. vbi ſupra ꝙ ali-qn̄ eſt peccatū veniale aliqn̄ mortale. Veniale eſt cum ex ſubito motutrahit̉ animus ad ꝓpriam laudē. et gaudet de bona hominū opiniōetn̄ cum ratio excitat̉ ſtatim reprimit et ſubijcit motū illū cognoſcensdeum et illi ſe humiliās. Difficile nāqꝫ eſt primis motibꝰ glorie vt nōveniāt poſſe reſiſtere. qꝛ vt dicit ſeneca ad lucil̓. Nulla eſt tā excelſa virtus que dulcedine glorie nō tangat̉. Et hiero. ad ſabinianū. Naturaliducimur malo et adulatoribꝰ noſtris libēter fauemus. Et quāquā reſpōdeamus nos indignos et calidus rubor ora ꝑfundat. tn̄ ad laudeꝫſuā intrinſecus letat̉. Et chriſo. dic̄ ſuꝑ matheū. Cū cetera vicia locumhabeant in ſeruis dyaboli. inanis gloriā locū etiā habet in ſeruis chriſti. Si ergo amor hūane glorie qͣꝫuis ſit inanis non repugnat caritatineqꝫ quātū ad id d̓ quo eſt gloria neqꝫ quātū ad intētionē gloria queretis. nō eſt pctm̄ mortale ſed veniale. Peccatū aūt mortale eſt vana