cordis in vna parte ⁊ dilatatio in alia. Vel pōt dici ꝙ ſi leticia maioteſt qͣꝫ triſticia cor dilatabit̉ minꝰ ꝓpt̓ triſticiā. Si aūt triſticia ē maiorqͣꝫ leticia eēt econu̓ſo. Si vero eqͣrent̓ tunc cor n̄ ꝯſtringeret̉ ꝓhibēteleticia. nec dilataret̉ ꝓhibēte triſticia. Nec rich̓. Notādū tn̄ ẜm tho. ꝑte. j. q. lxiiij. ꝙ dolor ⁊ gaudium ẜm qd̓ ſunt paſſiones in demonibuseſſe nō poſſunt. Sic em̄ ſunt ꝓpͥe appetitus ſenfitiui q̄ eſt v̓tus ī orga-nō corꝑali. Sꝫ ẜm qd̓ nominant ſimplices actꝰ ſic pn̄t eſſe in demoni-bus. Et ſic dolor nō eſt aliud qͣꝫ recurſus ad illud qd̓ eſt vel qd̓ non ēMulta enim vellent eē vt oēs hoīēs fore damnatos q̄ tn̄ nō ſunt qꝛſaluant̉ iō in eis eſt dolor. Et qꝛ multos vellet peccare ⁊ eoꝝ deſiderium implet̉ ideo in eis eſt gaudium eo modo qͦ ſuꝑius eſt dictū. Cūgͦ peccatū dyabolo ſumme ſit gratum q̄ dem̄tia eſt illi ꝯplacere peccādo. An neſcitis o excecati pctōres ꝙ ip̄e vos q̄rit ꝑdere cupitqꝫ beata vita pͥuatos ſecū trahe̓ in infernum. O infelices aīe peccatrices cō-ſiderate qͥd facitis cū dyabolo obteperatis. ꝓfecto contentatis letumqꝫ facitis hoſtem peſtilentiſſimum q̄ nullo placat̉ obſeq̓o q̄nimo ſeruientes magis crudeliꝰqꝫ torquebit¶ Ꝙ pctm̄ eſt fugiendū eo ꝙ pͥuat hominē d̓ina gratia. ⁊ ſemꝑ eſtei annexꝰ cruciatꝰ ⁊ pena ac interficit ip̄aꝫ aīam¶ Capitulum. ij.Ecunda rō quare pctm̄ ⁊ delictū eſt fugiendum d̓r nocētie.Nocet ſiqͥdem hōi pluſqͣꝫ cetera mala q̄ dici aut cogitari pn̄tpotiſſimū propter tria. Primo ꝓpter priuatōnem. Scd̓o ꝓpt̓truciatōnem. Tercō propter interfeciōnem. ¶ Primo pctm̄ nocethōi ꝓpter priuatōnem eo ꝙ priuat illū bono natu̓e qd̓ preeminet cu-ctis bonis fortune. Hoc dicit augͥ. in. iij. ⁊. vij ⁊feſſionū. ⁊ in li. de fidead petrū. Sꝫ ꝯtra poſſet qͥs arguere. qꝛ dicit dyoniſiꝰ in li. de d̓inis n̄ominibꝰ. Ꝙ bona nat̉e in demonibꝰ manent integͣ poſt pctm̄. Sed peccatū hoīs non eſt grauiꝰ peccato demonis. gͦ ꝓpter illud nō debet p̄-uari bono nature. Rn̄det tho. prima ſecūde. q. lxxxv. ꝙ bonum natuehumane poteſt dici triplicit̓. Primo ipſa pͥncipia nature ex qͥbꝰ natu-ta ꝯſtituitur ⁊ ꝓprietates ex his cauſate ſicut potentie anime ⁊ hmōiSecundo dicitur bonum nature donum original̓ iuſticie quod fuit īprimo homine collatum toti humane nature. Tercō d̓r bonuꝫ naturenaturalis hoīs dignitas que ē ꝙ homo ſit ratōnis particeps ẜm quaꝫhet naturalem inclinatōnem ad v̓tutes. Primū bonū nature neqꝫ tollitur neqꝫ diminuit̉ ꝑ̄ pctm̄. Scd̓m totaliter ē ablatū ꝑ pctm̄ pͥmi paretis. Terciū v̓o diminuit̉ ⁊ aufert̉ ꝑ pctm̄. qꝛ vt inqͥt pſal̓. hō cū ī ho.e. nō in. cō. e iu. ī. ⁊ ſi. fa. ē ill̓. In hoc equidē quod homo ratōnalis ē di-gnior cūctis volucribꝰ celi ⁊ nobilior beſtijs terre ⁊ piſcibꝰ maris me