aūt non ē niſi vel ip̄a volūtas vel deꝰ. Deꝰ aūt nō pōt eē cā peccati. ꝙvt dicit augͥ. li. lxxxiij. q. Deo autore non ſit hō deterior. Relinqͥtur.ꝙ ex ꝑte ſola volūtas hoīs ſit directe cā pctī eiꝰ. Ex ꝑte aut obiecti p̄tintelligi ꝙ aliqͥd moueat volūtatē triplicit̓. Vno modo ip̄m obiectuꝫꝓpoſitū ſicut dicimꝰ ꝙ cibus excitat deſiderium hōis ad comedēdumAlio modo ille qͥ ꝓponit huiuſmodi obiectu. Tercio mō qͥ perſuadetobiectum ꝓpoſitum hr̄e ratōnem boni. qꝛ ⁊ hic aliqͣliter ꝓponit pro-prium obiectū volūtati quod eſt ratōis bonū veꝝ vel apparēs. Pri-mō modo res ſenſibiles exteriꝰ apparentes mouet volūtatem hoīs adpeccandū. Scd̓o mō ⁊ tercio mō vel dyabolꝰ vl̓ etiā hō pt̄ incitare adpeccādū vl̓ offerēdo aliqd̓ appetibile ſenſui vl̓ ꝑſuadēdo ratōne. Sꝫ nl̓lo iſtoꝝ trium modoꝝ aliqͥd pt̄ eſſe cauſa pcti. qꝛ volūtas nō mouet̉ex neceſſitate ab aliqͦ obiecto niſi ab vltimo fine. Vn̄ nō eſt ſufficienscauſa peccati neqꝫ res exteriꝰ oblata. neqꝫ ille q̓ eā proponit. neqꝫ qͥ p̄-ſuadēt. Fō cū dyabolꝰ ſuggerēdo vl̓ aliqͣ appetibilia ꝓponendo indu-cat in affectū peccati n̄ eſt directe cā peccati ſꝫ ſolū ꝑ modū ꝓponētisvl̓ ꝑſuadētis appetibile. Et ſic ptꝫ ad obiecta ſoluco. Ex qͥbꝰ colligimꝰꝙ nullꝰ pōt ſi peccat de dyabolo ꝯqͣri ſꝫ tm̄ ſeip̄m det inculpare vl̓ accuſare. eo ꝙ oē pctm̄ vt ꝓbatū eſt in prio ſermone huiꝰ ope̓is eſt volūtarium. ¶ Scd̓o ꝯtingit dubitare circa generalitatem. Vtꝝ omniapeccata hoīm ꝓueniūt ex dyabolica ſuggeſtione. Et ꝙ ſic videt̉. qꝛ dicit dyoniſiꝰ in li. de d̓inis noībꝰ. Multitudo demonuꝫ eſt cā omniummaloꝝ ſibi ⁊ alijs. Et damas. dicit. Omnis malicia ⁊ oīs immundicia adyabolo ſunt excogitata. Sed ꝯtra ē illd̓ qd̓ dicit augͥ. in li de eccleſiaſticis dogmatibꝰ. Non oēs cogitatōnes male a dyabolo excitātur ſꝫaliquotiēs ex motū liberi arbitrij emergūt. Rn̄det tho. j. ꝑte. q. cxv. ⁊pͥma ſecūde vbi ſupra ꝙ aliqͥd dr̄ cauſa alicꝰ dupl̓r. Vno mō directeAlio mō indirecte. Indirecte qͥdem ſicut cū aliquod agens cāt aliqͣmdiſpoſitōꝫ ad aliquē effectum dr̄ eſſe occaſionalit̓ ⁊ indirecte cā illiuseffectꝰ. ſic̄ dr̄ ꝙ ille q̄ ſecat ligna ē occaſio ꝯbuſtiōis ip̄oꝝ Et h̓ mō dicēdū ē ꝙ dyabolꝰ ē cā oīm pctōꝝ nr̄oꝝ. qꝛ ip̄e inſtigauit pͥmū hoīemad peccādū cꝰ pctō ꝯſecuta ē in toto hūāno gne̓ q̄dam ꝓnitas ad oēpctm̄. Et ꝑ hūc modū intelligēda ſunt v̓ba dyoniſij ⁊ damia. Directeat dr̄ eē aliqͥd cā alicꝰ qd̓ oꝑat̉ directe ad illud. Et hͦ mō dyabolꝰ n̄ eſtcāoīs pctī. Nō em̄ oīa pcta ꝯmittūt̉ dyabolo inſtigāte ſꝫ q̄dā ex cor-ruptōe carnis et lib̓tate arb trij. qꝛ vt dicit origenēs. Si dyabolus nōeſſet adhuc homines haberent appetitum cibi et venereaꝝ. ¶ Lercoꝯtingit dubitare circa iocūditate. Vtꝝ demones poſſint in aliqͦ iocu-dari. Et ꝙ ſic videt̉. qꝛ augͥ. ꝯtra manicheos dicit. Ptātē habet in eosq̄ dei p̄cepta ꝯtenūt et de cā infelici letatur. Itē ꝓuer xiij. dr̄. Deſide̓iū