Ercium miſteriū notandū de adulterio d̓r punitō. Punit̉ ad-ulteriū grauit̓ ẜm triplicē legē. Primo ẜm legē diuinā. Scd̓oſcd̓ꝫ lege ecc̄iaſticā. Tercō ẜm lege ciuilē ¶ Primo ẜm legē di-uinā. Nā leuit̓. xx. ſcribit̉Si qͥs mechatuſ fuerit cum vxore alterius ⁊adulteriū ꝑ̄petrauerit cum conuige ꝓximi ſui. morte moriatur ⁊ mechꝰ ⁊ adultera. Sꝫ q̄ro an liceat viro ꝓpter aduiteriū interfice̓ vxorēAd qd̓ rn̄det rich̓. i. iiij. di. xxxvij. ꝙ occide̓ ꝓpter adulteriū vxorē pt̄ intelligi duplicit̓. Aut qꝛ ip̄am ꝯuictā ⁊ ꝯdemnatā ꝑ iudiciū vir ꝓcuratoccidi a iudice. Et hoc viro licitū eſt amore iuſticie nō libidine vīdicteHoc tn̄ nō licet fieri in iudicō ecc̄iaſtico ſꝫ cuuli vbi lex tal̓ poſita eſt. ꝑillū qui eā punire de iure potuit. Aut qꝛ eam occidit extra iudicium.Et hͦ nūqͣm face̓ licuit ẜm legē dīnā. Licet in aliqͦ caſu ꝑmittat̉ ſcd̓m legem humanā. Iō magr̄ ſen. di. xxxvij. iiij. li. ait. Sancta ecc̄ia mundaniſnunqͣꝫ ſtringit̉ legibꝰ gladiū nō habēt niſi ſpūalem Qd̓ et̄ ponit̉ xxxiijq. ij. c. Res Secūdo punit̉ adulteriū ẜm legē ecc̄iaſticā q̄ illud punit ꝑſeꝑatōem. Scd̓m aūt rich̓. in. iij. di. xxxv. ſeꝑatō poteſt duplicit̓ intelligi. Aut qͣntū ad viiculū. aut qͣntū ad cohabitatōꝫ ⁊ thoꝝ. Prīo modovir nō pt̄ſepari ab vxore ꝓpter adulteriū. ſꝫ bn̄ ſcd̓o mō in penam mulieris que fidē fregit ⁊ in fauorē viri qͥ fidem ẜuauit. Excipiunt̉ tn̄ ca-ſus ſeptē in quibꝰ nō licet viro ꝓpter adulteriū vxorē dimitte̓. Primꝰeſt ſi ip̄e fuerit fornicarius. Et de hoc aug̓. in li. de ſermone dn̄i ī mōteEt. xxxij. q. vj. c. Nihil. ait. Nihil miqͥusqͣꝫ cā fornicatōis dimitte̓ vxo-rem ſi ⁊ ip̄e ꝯuincit̉ fornicarius. Gccurrit em̄ illud in quo alterum iudicas teip̄m ꝯdemnas. Eadē em̄ agis que iudicas. Qua ꝓpter quiſquiſcā fornicatōis vult dimittere vxorē. prius dꝫ eſſe a fornicatōe purgatꝰ¶ Secūdus caſus ſi vxor vi oppreſſa fuit. ꝓ quo fac̄. ca. Ita ne. xxxij. q. v.Cuius ratō eſt qꝛ vt ſcribit̉. xxxiiij. q. j ca. Cū ꝑ bellicā. Nullo mō adopprobrium male voluntatis trahit̉ qd̓ ꝯdicō neceſſitatis extorſitꝭ Tercius caſus ſi credebat maritum eſſe mortuū. ⁊ contraxit cum alio. quiatalis ꝑ ignorantiā ꝓbabilē excuſat̉. vt d̓r in p̄fato. c Cū ꝑ bellicā Quartus caſus ſi alter ſub ſpecie mariti cognouit eam et talis per ignoran-tiam excuſatur. xxxiiij. q. ij. c. In lectum Quintus caſus ſi maritus tra-didit eam adulterandam p̄ſertim inuitam. Extra de eo qui cognouitconſan. vxo. ſue. c. Diſcretionē. Quia in illo caſu adulteriū mag̓ reputatur viro qꝫ vxori Sextus caſus ſi maritus poſt adulterium ꝯgnouiteam ⁊ tolerauit. qꝛ crimē ꝑ reconciliatōem dimiſſum amplius obijcinon debet niſi recidiuū ſequat̉. Septimꝰ caſus eſt ſi matrimonio vtri-uſqꝫ in infidelitate contracto vir dedit vxori libellum repudij ⁊ vxoralteri nupſit. Tunc em̄ ſi vterqꝫ reuertat̉ ad fidem vir tenet̉ eam reci-pere. extra de diuortijs. c. Caudemus. Cuius ratō eſt. quia cuꝫ dedit