extra confeſſionē ⁊ poſtea illud audiuit in ꝯfeſſione. pt̄ illud reuelarealteri ita tn̄ ꝙ modus ſciēdi ꝑ ꝯfeſſionē ſꝑ maneat in occulto. Quia tn̄poſſet ex hoc ſcandalū generari maxime apd̓ penitentē ⁊ apud aliosde bono ⁊ equo magis dꝫ celare cōfeſſor qͣꝫ vnus aliꝰ. Et iō ꝓpter vi-tandū ſcandalū penitēſ debet ei ꝓteſtari in cōfeſſione qūo nō dꝫ illudcelare. n̄ qꝛ ꝑ illā ꝓteſtatōeꝫ acq̄rat̉ ius reuelādi. ſꝫ qꝛ ꝓximo aufert̉ nōta ſcandali. Debet et̄ cōfeſſor pcc̄a illa reuelare ꝓpter neceſſitatē nō ꝓ-pter ſuā voluntatē. Et ſic pꝫ qͣnta eſt vis ſigilli cōfeſſionis. Addit etiārich̓. ꝙ ſub ſigillo confeſſionis cadit etiā ꝑſona cum qua penitens con-fitetur ſe peccaſſe. Ratio eſt. quia cum penitentia ſit ſacramentū. ſacer-dos tenet̉ celare omnē illud quod neceſſarium eſt ad integritatem ſacramenti. Sed penitēs nō poſſet ſufficienter exprime̓ aliquādo peccatum ſuum niſi notificando ꝑſonam cū qua peccauit .ſ. cum cognouit ſiliam ſuā ⁊ nunqͣm habuit niſi vnā. ⁊ ſimilia. Inſuꝑ tenet̉ ſacerdos celae̓omne illud dictum in cōfeſſione quo confitēſ poſſet prodi vl̓ mala ſuſpitio de illo generari in cordibus aliorum. Sed quādoqꝫ detegendoꝑſonam cum qua penitēs peccauit ꝓderet̉ cōfitens. quia ſi detegeret̉filiam cōcubuiſſe cum patre ſuo. ꝓderet̉ pater qui confeſſus eſt concubuiſſe cum ea. Adhuc licitum nō eſt facere aliquid quod ſit occaſio retrahendi homines a reſibi ſaltē neceſſaria. Sed reuelatō ꝑſone cū quapenites confitet̉ ſe peccaſſe eſſet occaſio retrahēdi homines are neceſ-ſaria .ſ. a confeſſione. quia nō tm̄ quis retrahit̉ a re aliqua propter ti-more leſionis proprie fame. ſꝫ etiā ꝑſone ſibi coniuncte vinculo amicicie. Quarta rō ſubſequit̉. qꝛ dicens extra foꝝ confeſſionis ſe audiſſe crimen de ꝑſona ſibi ī confeſſionē accuſata qd̓ nullo mō audiuit extra cōfeſſionē mētiret̉. vt pꝫ ex dictis. Peccata ergo ip̄ius penitētis in relatōne ad ip̄m cadunt ſub ſigillo confeſſionis de neceſſitate ⁊ abſolute ⁊primo ⁊ directe ⁊ implicite ⁊ ex omnibꝰ cauſis. ꝑſona aut cum qͣ confitens cōfitet̉ ſe peccaſſe cadit ſub ſīgillo cōfeſſionis de neceſſitate ⁊ abſolute nō primo ſed ex cōſequenti ⁊ indirecte ⁊ implicite nec ex omībus cauſis. ſed ex aliquibus. Pcc̄a vero ip̄ius penitētis nō referendoea ad ꝑſonam determinatam. ſic̄ cum aliquis dic̄. Ego audiui tale qͥd.qd̓ tamē n̄ audiuit niſi in cōfeſſionē. cadunt ſub ſigillo cōfeſſionis d̓ neceſſitate n̄ tamē abſolute ſꝫ ſub condicōe .ſ. ſi ex ꝓlatōne talium v̓boꝝꝑ ſe vl̓ ꝑ accidēſ directe vl̓ indirecte aliqua v̓ecundia vel confuſio vl̓ſuſpitio mala vl̓ aliquod aliud nocumētum illi q̄ confeſſus eſt poſſetprouenire. Ea vero q̄ penitēſ interſerit in cōfeſſione que nō ſunt pctanec circumſtātie pctī. nec que deducūt in manifeſtationē cōfitetis. vtpote ſi interſerat in cōfeſſione. In tali terra ſunt blada ⁊ huiuſmodi.non cadunt ſub ſigillo confeſſionis niſi de congruitate ſi in dicendo