Primus merēdi ⁊ ad hunc effectū non ex neceſſitate reqͥrit̉ ꝙ attētioadſit oratōni ꝑ totū. ſꝫ vis pͥme intentōis ſufficit vt dc̄m ē. Sdus effe-ctus eſt impetrādi ⁊ ad hūc et̓ ſufficit intētio vt in pͥmo. Terciꝰ effcūseſt ſpiritualit̓ delectādi inqͣntū orās ſpūali delectat̉ ꝯtemplatōe dei ⁊ad talē effectū neceſſaria ē attētio. ⁊ qͣnto maior eſt. tanto maiorē dele-ctationē ⁊ ſpūalē guſtū ſentit ille qui orat Si tn̄ aliqͥs h̓ guſtu bonaintentōe orās eo ꝙ nō eſſet attētus etiā cōtra voluntatē ſuā nō gauderet. nō ꝓpterea tanqͣꝫ in fructuoſam orōeꝫ relnique̓ dꝫ. qm̄ rariſſimiſunt q̄ orando ſꝑ poſſint mentē attētaꝫ habe̓. tō dicit̉ in legēda ſanctibernardi. ꝙ quādā vice cū ip̄e equitās in itine̓ cuidā ruſtico obuiaſſet.materia ſic ſe offerēte de cordis inſtabilitate in orōe bernardꝰ cōq̄ſtuſeſt. Qd̓ ruſticus audiēs. mox eū deſpexit ⁊ in orōnibus ſuis cor fixuꝫ⁊ ſtabile dixit ſe habe̓. Volēs at̄ bern̄. eum cōiunce̓ ⁊ a ſua temeritatecoerce̓ dixit. Seq̄ſtrare parumꝑ a nobis. ⁊ tota qua poteris attētioneorationē dominicā inchoato. quā ſi ſine aliqua cordis euagatōe finirepoteris. equū cui inſidio ꝓculdubio tibi dabo. Tu at̄ mihi in fide tuaſpondeas qd̓ ſi aliquid ibidē cogitaueris hoc aliquatenꝰ nō mihi cela-bis. Cetat̉ ille ⁊ tanqͣm ſe lucratū iam reputās audacter ſecedit. ⁊ ſeip-ſum recolligēs orationē dn̄icam dice̓ inchoauit. Vix aūt orōnis exple-uit dimidium. ⁊ ecce importuna cogitatō de ſella cordi ſuo ſe ingeritvtrum habere eā debeat cum iumēto. Quod ille aduertēs. cōcitus adbernardum redijt ⁊ quid in ip̄a orōe ſolicite cogitau̓it indicauit. ⁊ d̓ ſevt prius teme̓ nō p̄ſumpſit. ¶ Terciū notandū ꝙ triplex eſt attētio q̄oratōni vocali pt̄ adhiberi. Vna quidē quā attendit̉ ad v̓ba ne quis ineis errēt. Secūda qua attēdit̉ ad ſenſum verboꝝ. Tercia qͣ attēdit̉ adfinem orōis .ſ. ad deū ⁊ ad rē ꝓpter quā orat̉ que eſt maxīe neceſſaria.⁊ hanc habere pn̄t et̄ ydeote. Quicūqꝫ gͦ ad oratōꝫ accedit ea intētōnevt honoret deū. ſeqꝫ orādo ſibi ſubijciat ⁊ cōmēdēt. ſi dolēs ⁊ male cō-tentus. mētis patit̉ vagatōꝫ. nō ꝑdit oratōiſ fructū qͣntum ad effectūmieriti ⁊ impetratōis licet priuet̉ effectu delectatōis. Idcirco deponēdi ſunt ſcrupuli ⁊ extremitates cōſciētie qͥbus nonnulli dyabolo inſti-gante deuicti ab oratōe deſiſtūt. exiſtimātes eo ꝙ attēti nō ſunt inuanum orōni vacare¶ De ordine in orōe ſeruādo ⁊ qualiter poſſumꝰ rogare ſanctos tā-¶ Capitulum. iij.qmͣ interceſſores ⁊ aduocatos noſtrosErcius modus in oratōe ſeruandus dicit̉ ordinatōis. Debetoratō eē ordinata vt orans intendat impetrare a deo omnedonum quod poſtulat. qꝛ vt inquit pſal. Gratiam ⁊ gl̓am dabit dominus. Sanctis vero p̄ces ſunt porrigēde tanqͣꝫ interceſſoribꝰ⁊ aduocatis noſtris apud deū. Nam vt inquit Bon̄. di. xlv. quarti lx.