Iauit ſip̓ydoneas edocemSuittucatīs npemū vie
illi albeſcāt. ꝯgruit tn̄ luci qd̓ albū ē ſic̄ nigrū tenebris. Cū ita ignisin lignis ardeat vt lapides coquat. ꝯtrarios hꝫ nō in ꝯtrarijs rebꝰ effectus. Et ſi em̄ lapidēs ⁊ lignā diuerſa ſint. ꝯtraria tn̄ nō ſunt ſic̄ al-bū ⁊ nigꝝ. Et qͦꝝ vnū in lapidibꝰ alteꝝ facit in lignis. clarꝰ illos clari-ficās hec obfuſcās. cur in illis deficeret niſi ī iſtis viuerēt. Quid in carbonibꝰ. Nōne mirāda ē ⁊ tāta infirmitas vt ictu leuiſſimo frangant̉.preſſu facillimo cōterātur. et tāta firmitas vt nullo humore corrupāt̉nulla etate vincant̉. vſqꝫ adeo vt eos ſuſtinere ſoleāt qui limites figūtad ꝯuincēdū litigatorē q̄ſquis pꝰ tꝑa quātūlibet extiterit fixūqꝫ lapi-de limitē nō eē ꝯtēderit. Quis eos ī terra humida infoſſos vbi lignaputreſcerēt tādiu durare incorruptibilit̓ poſſe. niſi reꝝ ille corruptorignis effecit. Intueamur etiā miraculū calcis excepto eo de qͦ iaꝫ ſatisdiximꝰ. ꝙ igne cādeſcat qͦ alia tētra reddunt̉. etiā occultiſſime ab igneignē cōcipit eūqꝫ iā gleba tāgētibꝰ frigida tā latēter ẜuat vt nulli nr̄oſenſui ꝓrſus appareat. Sꝫ cōꝑtus exꝑimēto etiā dū nō apparet ſciat̉ eēſopitꝰ. ꝓpter qd̓ eā viuā calce loq̄mur velut ip̄e ignis latens anima ſitinuiſibilis corꝑis. Iā v̓o qͣꝫ miꝝ eſt ꝙ cū extinguit̉ tūc accēdit̉. Vt em̄occulto igne careat aqͣ infundit̉. aqͣ ꝑfundit̉. ⁊ cū an̄ ſit frigida inde ferueſcit. vn̄ feruētia. cūcta frigeſcūt velut expirāte gͦ illa gleba diſcēdēsignis qui latebat apparēt ac deinde tāquā mortua ſic̄ frigidaē vt abiecta vn̄ n̄ ſit arſura ⁊ quā calcē vocabamꝰ viuā vocemꝰ extinctā. Quideſt qd̓ huic miraculo addi poſſe videat̉. ⁊ tn̄ addit̉. Nā ſi nō adhibeasaqua ſed oleū qd̓ magis fomes eſt ignis nulla eius ꝑfuſiōe vel infuſione ferueſcit. Hoc miraculū ſi de aliqͦ indico lapide legeremꝰ ſiue audi-remus ⁊ in noſtꝝ experimētū venire nō poſſet. ꝓfecto aut mēdaciuꝫputaremꝰ aut certe grāditer miraremur. Quaꝝ vero reꝝ ante nr̄osoculos quotidiana documēta verſant̉. nō genere minus mirabili ſꝫ ip̄aaſſiduitate vileſcūt. ita vt ex ip̄a india q̄ remota ē ꝑs orbis a nobis de-ſierimus nōnulla mirari q̄ ad nos potuerūt mirāda ꝑduci. Adamāteꝫlapidē multi apud nos hn̄t ⁊ maxime aurifices inſignitores gēmaꝝ q̄lapis nec ferro nec ignē nec alia vi vlla ꝑhibet̉ p̄ter hircino ſanguinevnici. Sed qͥ eū hn̄t atqꝫ nouerūt. nūquid ita mirant̉ ſic̄ hi quibꝰ pͥmūoſtēdit̉ potētia eiꝰ. Quibꝰ aūt nō oſtēdit̉ fortaſſe nec credūt. aut ſi credūt inexꝑta mirant̉. ⁊ ſi cōtigerit exꝑiri adhuc qͥdē mirant̉ inſolita. ſedaſſiduitas experiēdi paulatim ſubtrahit admiratōis incitamentū. Ma-gnete lapide nouimus mirabilē ferri eſſe raptorē. qd̓ cū pͥmū vidi vehemēter in horrui. Quippe cernebā a lapide ferreū anulū raptum atqꝫſuſpēſuꝫ. Deīde tāqͣꝫ ferro qd̓ rapuerat vin dediſſꝫ ſuā ꝯmunēqꝫ eidēfeciſſꝫ. ānulꝰ alteri admotꝰ eſt eūdēqꝫ ſuſpēdit. atqꝫ vt ille prior lapidiſic alter anulus priori anulo coherebat. acceſſit eodē mō terciꝰ. acceſſit