vero xxj. li. de ci. dei. om̄es hmōi oꝑatiōes ignis infernalis attribuitvolūtati ⁊ potētie dei. a quo ſunt de nihilo in eſſe cūcta ꝓducta diuerſiſqꝫ nat̉e ſue ꝓprietatibꝰ et legibꝰ regulata. Vn̄ c. ij. eiuſdē li. ait. Oſtē-dam vn̄ ꝯuincant̉ increduli poſſe humana corꝑa animata atqꝫ viuētianō ſolū nūquā morte diſſolui. ſed eternoꝝ quoqꝫ igniū durare tormētis. nolūt em̄ hoc ad om̄ipotētis nos referre potētiā ſꝫ aliqͦ exēplo ꝑ-ſuaderi ſibi flagitāt Quibꝰ ſi reſpōdebimꝰ eſſe animalia ꝓfecto corruptibilia qꝛ mortalia. q̄ tn̄ in medijs ignibꝰ viuāt. nōnl̓ lu etiā genꝰ vermiū ī calidaꝝ aquaꝝ ſcaturigine repiri. quaꝝ feruore nemo impuneꝯtractat. Illos aūt nō ſolū ſine vlla ſui leſiōe ibi eſſe ſed extra eſſe nonpoſſe. Aut nolūt credere ſi oſtēdere nō valemꝰ. aut ſi voluerimus ſiueoculis d̓mōſtrare res ip̄as ſiue ꝑ teſtes ydoneos edocere. nō ſatis eēad hoc exēplū rei de quā q̄ſtio eſt eadē infidelitate cōtēdēt. qꝛ hec animalia nec ſꝑ viuūt. ⁊ illis feruoribꝰ ſine doloribꝰ viuūt. ſue q̄ppe nat̉eꝯueniētibꝰ vegetant̉ illis n̄ cruciant̉ elemētis. qͣſi nō incredibile ſit ve-getari qͣꝫ cruciari talibꝰ rebꝰ. Mirabile eſt em̄ dolere in ignibꝰ ⁊ tn̄ viuere. ſed mirabilius in ignibꝰ nō dolere. Si aūt hoc credūt cur nō etillud Et inj. c. dicti li. idē ait. Quid adhuc a nobis reꝝ poſcunt̉ exēplaquibꝰ doceamus nō eſſe incredibile vt hominū corꝑa ſempiterno ſuꝑplicio punitoꝝ ⁊ in igne animā nō amittāt et ſine detrimēto ardeāt ⁊ſine interitū doleāt. Mabebit em̄ tūc iſta corꝑis ſubſtātia qͣlitatē ab ililo inditā. qui tā miras ⁊ varias tot rebꝰ indidit qͣs videmuſ vt eas qꝛmulte ſunt nō miremur. Nā ſicut ſcripſerūt qui naturas animaliū cu-rioſiꝰ indagarūt. Salamādra in ignibꝰ viuit. Et quidē notiſſimi ſiciliemōtes qui tāta tꝑis diuturnitate ac vetuſtate vſqꝫ nunc ac deincepsflamis eſtuāt atqꝫ integri ꝑſeuerāt. ſatis ydonei teſtes ſunt. nō omneqd̓ ardet abſumi ⁊ omnio indicāt nō om̄e qd̓ dole̓ p̄t poſſe etiā moriQuis em̄ niſi deus creator omniū dedit carni pauonis mortui ne putreſceret. Qd̓ cū auditu incredibile videret̉ euenit vt apud cartagineꝫcocta nobis apponeret̉ hec auis. d̓ cuiꝰ pectore pulpaꝝ quātū viſuꝫeſt decerptū ſeruari uuſſimꝰ. Qd̓ poſt dieꝝ tm̄ ſpaciū quantū alia caroquecunqꝫ cocta putreſcerēt ꝑlatū atqꝫ oblatū nihil noſtꝝ offendit olfactu. Iteqꝫ repoſitū pꝰ dies amplius qͣꝫ triginta. idē qd̓ erat inuetuꝫē. idēqꝫ poſt annū niſi ꝙ aliquātulū corpulētie ſiccioris ⁊ ꝯtractiorisfuit. Quis palee dedit vl̓ tā frigidā vim vt obrutas niues ſeruet vl̓ taferuidā vt poma immatura maturēt. De ip̄o igne mira quis explicetquo queqꝫ aduſta nigreſcūt cū ip̄e ſit lucidus. ⁊ pene om̄ia q̄ ambit ⁊lābit colore pulcerrimꝰ decolorat. atqꝫ ex pruna fulgida carbone te-terrimū reddit. Neqꝫ id quaſi regulariter diffinitū ē. Nā ecōtrario lapides igne cādēte decōcti et ipſi fiūt cādidi ⁊ qͣꝫuis magis ille rubeat