te obſidēt in hac vita. Nam adeo illos turbāt et ſic grauiter vexāt vtqn̄qꝫ ſic obſeſſi muti aut ſurdi fiāt. qn̄qꝫ manibꝰ ꝓprijs ſeip̄os lacerentet diſcerpāt. qn̄qꝫ niſi cathenis ꝯſtringerent̉ etiā domeſticos ⁊ amicoſconarent̉ opprime̓. Quid igit̉ faciet dyaboli cū illis qͦs in inferno volēte deo ꝓ libitū ſuo vexare poterūt ſi talia agūt hic cū hiſ q̄ de eorummanibꝰ ⁊ poteſtate pn̄t penitꝰ liberari. Nullꝰ ꝓfecto aut cogitae̓ autdicere pōt qͣꝫ importabil̓ erit dānatō miſeris ſocietas dyaboloꝝ¶ Oratōnabiliter punit deus dānatos pena eterna ſeu infinita ꝑ duratōnem. licet actus peccati ſcd̓m ſe ſit finitus et tꝑalis.¶ Capitulum. iij.Ercia rō quare grauiſſima erit danatoꝝ pena d̓r eternitatis.Duratura quippe in ſcripturis ſanctis ponit̉ pena dānatoruꝫineternū. vt patꝫ ex dictis. Veꝝ tn̄ vt augu. d. xxj. li. de. ci. deic. xj. Quidā iniuſtum putāt vt peccatis qͣntumlibet magnis ꝑuo .ſ. tꝑep̄petratis pena quiſqꝫ dānet̉ eterna. qͣſi vllius id nūqͣꝫ iuſticia legis attendat vt tāta mora tꝑis qͥſqꝫ puniat̉ quāta mora tꝑis vn̄ puniret̉ admiſit. Octo genera penaꝝ in legibꝰ eſſe ſcribit tulliꝰ. damnū. vincula. v̓bera. talionē. ignominiā. exiliū morteꝫ. ſeruitutē. Quid hoꝝ ē qd̓ ī breue tꝑſ ꝓ cuiuſqꝫ peccati celeritate coaptet̉ vt tāta vindicet̉ morula qͣnta d̓p̄hendit̉ perpetratū niſi forte talio. Id em̄ agit vt hoc patiat̉ q̄ſqꝫqd̓ fecit. Vnde illud eſt legis Oculum ꝓ oculo dentem ꝓdente. Fieriem̄ poteſt vt tā breui tꝑe quiſqꝫ amittat oculū ſeueritate vindicte qͣꝫtulit ip̄e alteri improbitate peccati. Porro auteꝫ ſi aliene femine oſculum infixum rōnis ſit verbere vindicare. nōne qui illud pūcto temporis fecerit incomꝑabili horarum ſpacio verberatur ⁊ ſuauitas volu-ptatis exigue diuturno dolore punitur. Quid in vinculiſ. Nuquid tādui quiſqꝫ iudicandus eſt in illis eſſe debere quādiu fecit vnd̓ meruitalligari. Nec augu. Qui etiam de damno ignominia et exilio ⁊ ſerui-tute contendit ꝙ plerumqꝫ infliguntur pro momentaneo delicto logo tempore duratura. que ideo eterna eſſe non poſſunt quia preſensvita non poteſt eſſe eterna. Quātomagis ergo approbanda eſt dei ſeuera iuſticia que peccata punit eterna pena licet in tempore ſint com-miſſa. Veruntamen vt tante veritati melius animus acquieſcat. ex dictis ſanctorum tres principales rationes aptiſſime ꝓducunt̉. quibuſliq̄do conſtat iuſte deum facere cū punit malos eterno ſupplicio. Pri-ma rō eſt ꝓpter voluntatē Scd̓a ꝓpter obiectum. Tercia ꝓpter ꝯtemptum. ¶ Prima rō eſt ꝓpter voluntatē. Nā ſi ꝯſideremus in peccatovoluntateꝫ. iuſtum eſt vt peccatum damnatorum eterna pena puniatur. qꝛ omne peccatu tm̄ gͣue ē qͣntum voluntas ad illud ardentius ſeinclinat. Et quia voluntas malorum quamdiu in hac vita ſunt ita ſe