ruat egp inim

qui ibi erant. Quid ibi facitis cum in eo nullū ius habeatis. ⁊ liber veſter nihil valeat ſꝫ noſter. Et reſponderūt angeli ꝙ verū eſt. ⁊ receſſe-runt. ⁊ hi duo demones cruciant me. Quibus dictis infeliciſſimus expirauit. Eſt ergo moleſtus dyabolus morientibꝰ non ſolū impijs atqꝫperuerſis ſꝫ etiam ſanctis ⁊ amicis dei. Scribit enim cyrillus ad au. intranſitu hieronimi. ꝙ euſebius vir ſanctiſſimus quondam hieronimiglorioſiſſimi diſcipulus. cum eſſet e uita migraturꝰ adueniēte die quaſe ex hieronimi reuelatōne migrare ſciebat. die tercio precūte laborefebrium ꝯcuſſus valide. ſe ſuper terram magr̄i non immemor nūdūdeferri fecit a fratribus. ⁊ a ſingulis oſculū accipiens benigna eos cō-ſolatione ꝯfortauit. vt in ſancto manerēt propoſito. Deinde ſaccumquo operiebatur glorioſus hiero. deferri ⁊ ſupra ſe poni fecit. ordinauitqꝫ ſe nudum inſtar magr̄i ſui hieronimi glorioſi extra eccleſiam inqua iacebat ſancti hieronimi corpus ſepeliri. Poſt hec corpore ſacratiſſimo domini ſe muniens deo ⁊ beato hieronimo deuote ſe ꝯmedauit. Et ſic per triduum fuit locutione corꝑali ac viſiōe priuatus. circū-ſtantibus fratribus pſalterium ac paſſionem domini ac alia ſanctale-gentibus. Die vero quo moriturus erat ante beate anime exitum ꝑduas horas venerabilis euſebius cepit ita terribiles actus pagere ꝙcircumſtantes monachi pauore perterriti velut amentes in terra iacebant. Nam quandoqꝫ tranſuerſis oculis manibus ſimul iunctis vocedira facieqꝫ terribili clamabat. Non faciā nō faciaꝫ. Mentiris mentirisPoſt hec ad terrā rediens facieꝫ in terra firmabat quantū poterat cla-mans. Adiuuate me fr̄es ne pea. Qd̓ monachi videntes lacrimantibuſocul̓ eū int̓rogauerūt qͥd. eſſet. Ad quos ille. Nōne vidētis demonūagmina qui me deuorare cupiūt. Et illi. Quid te facturū volebant cūdicebas nō faciā. mentiris. At ille Conabant̉ nanqꝫ vt nomen dei blaſphemarē ⁊ ego hoc nolle facere acclamabā. Dicebant inſuꝑ vt de deimīa deſperare eo ꝙ eſſem dānatꝰ. Quibꝰ ego rn̄debā ꝙ mētirent̉. Abſcondebā aūt faciē meam ne videreꝫ eoꝝ aſpectu qui tā terribilis eſtvt ſuſtineri nō poſſit. Si ergo hic dei amicuſtā durū p̄liū a demonibꝰſentit qͥd faciēt pctōres nefādiſſimi q̄ tā diu dyabolo ẜuierūt ¶ Tercōꝑmittit deꝰ pctōres īpenitēteſ īpugnari ī extremo vite a ꝑētibꝰ a do-ineſticis ⁊ ꝓpinqͥs. Ipſi equidē ſunt qͥ egrotātibꝰ ꝯfeſſionē noīare n̄ audet. ſacerdotes ⁊ religioſos noīare volētes īdignāt̉ expellūt. notarioſi ꝯparuerīt vt teſtinta ꝯficiāt t̓piter eijciūt. O amici carnales. o īimicianimaꝝ caroꝝ vr̄oꝝ. De vob̓ d̓r math̓. x. c. Inimici hoīs domeſtici eiꝰPropt̓ea ſalubriter ꝓuiſū ē ꝑ. c. Cū infirmitaſ. de. pe. ⁊ re. Dicit em̄ ſicCū īfirmitaſ corꝑal̓ nōnūqͣꝫ ex pctō ꝓueniat dicēte dn̄o lāguido queſanauerat. Vade ⁊ ampliꝰ noli peccare ne deterius tibi cōtingat. pn̄ti