ditiſſimus erat et diuitias non ſine peccatis congregauerat. Cunqꝫmonerem eū vt iam anime ſalute quereret male libenter audiebat hꝰmodi verba. Quinimo in lectulo in quo iacebat ſe voluēs ſuſpirabatgemebat imo rugiebat. d. O quantum laboraui vt theſaurizarem ⁊alij gaudebūt de theſauris meis. O diuitie mee. O pecunie mee. O iocalia mea quis vos poſſidebit. ⁊ quibus vos relinquam. Et in his ⁊ ſimilibus retinens cor ⁊ animam miſerrimus expirauit. En ciuitate etiam ſpolitana puella quedam formoſa fuit q̄ vanitatibus ſemper intenta nil de futura vita cogitabat. hec infirmitate ꝑcuſſa monitōes ⁊ hortamenta ſalutis abhorrebat ſicut mihi retulerunt qui viderunt ⁊ audierunt illam. Tandem inualeſcente morbo cum cerneret infelix iuuen-cula de proximo ſibi īminere mortem. rogauit inſtanter mr̄em vt eāveſtiret ⁊ precioſis indumētis q̄ ferre ꝯſueuerat ornaret. poliretqꝫ eātanqͣꝫ ſi ad nuptias eſſet acceſſura. Annuit ei mater. fecitqꝫ qd̓ filia vo-lebat. O terribile iudicium. O ſtupendum ⁊ admirabile dictū. Sic̄ ornata. ſic induta ſuſpirando clamare cepit iuuencula vana. Neu qꝛ mo-riar ego ſic pulcra. moriar ego ſic decora. moriar ego in tam tenera etate. Dicebant illi circumſtantes. Cōmitte te deo filia. qꝛ benignus ⁊clemens eſt. At illa magis lamentabiliter reſpondebat. Et qͥd mihi cūdeo. Veni o dyabole ſuſcipe tu animam meā. Enter q̄ verba expirauitdamnata ⁊ deſperata ¶ Secundo permittit deus impugnari peccatores impenitentes in extremo vite a demonibus. Epſi etenim ſpiritusmaligni ⁊ ſi a circumſtantibus non videantur. apparet tamen his quinioriuntur aſpectu horribiliſſimo. temptantqꝫ infeſtant acconant̉ duriſſimo certamine vt de miſericoōia deſperent. Vnde beda refert degeſtis anglorum. ꝙ rex quidam anglie adouerenduſ nomine habuitmilitem in armis probum ſꝫ corruptum in moribus. Cum autem improuiſa infirmitate feriretur a rege viſitatur ⁊ monetur ad penitentiam. qui renuit. d. ꝙ vidētur hoc facere ex timiditate cordis. Cum ve-ro ad mortis deduceretur terminos iterum rex viſitauit eum confor-tans vt peniterēt. O domine mi rex tarda hora eſt. cum iam iudicatꝰſimi ⁊ damnatus. Nā paulo anteqͣꝫ huc intrares ingreſſi ſunt duo cla-riſſimi iuuenes. quorum vnus ſedit ad pedeſ lecti mei alter ad caputet dixerunt. Iſte adiudicatus eſt morti. Videamus ſi aliqd̓ ius hēmuˢin eo. Et vnus extraxit librum ſpecioſiſſimum ſꝫ valde paruulum de ſinu ſuo lr̄is aureis ⁊ fulgentibus ꝯſcriptum. in quo legenſ vidi aliquaparua bona q̄ feceram in iuuentute mea anteqͣꝫ mortaliter peccaſſemEt cum miromodo exultarem in viſione horum. ecce duo teterrimidemones intrauerunt. habentes vnum magnū librū lr̄is nigris ſcri-ptum in quo vidi omnia peccata mea. Et dixerunt demones angelis