que eſt in anima adhuc vel actu vel voluntate peccante mortaliter ēpn̄ia falſa ergo deuſ ꝑ tale pn̄iaꝫ falſam minime peccata dimittit. ideoait yſidorus de pe di. iij. c. frriſor. Irriſor eſt nō penitēs q̇ adhuc agitquod penitet. nec videt̉ deū poſcere ſubditꝰ ſed ſubſannare ſuꝑbꝰ. Et d̓pe. di. v. c. Fratres noſtros. d. Falſam pn̄iaꝫ eſſe ꝯſtat cū ſpretiſ pluribꝰde vno ſolo pn̄ia agit̉. Tercia rō ẜm p̄fatos theolo. ē ꝑfectōis. qꝛ deꝰꝑfectiſſimꝰ nihil facit imꝑfectū. Cū ergo iuſtificatō impij ſit opꝰ deidꝫ eē opus ꝑfectū. Aut ergo nihil dimittit ſcd̓m ordineꝫ ſue iuſticieaut totū ſcd̓m ꝯdeſcēſione ſue infinite miſericordie. Ex hoc inqͥt augin p̄allegato. c. Sūt plures. Quedā īpietas infidelitatis ē ab eo q̄ iuſtꝰ⁊ iuſticiā eſt dimidiā ſperare veniā. Nec ꝓpterea tn̄ deſꝑandi ſunt peccatores qui de ml̓tis pͥnaꝫ agūt vno reẜuato. cū faciliꝰ poſſint ad gratiam ⁊ verā pn̄iam redire ſi multa pctā vel aliqͣ licet nō oīa deponāt¶ Tercio ꝓbat̉ ꝙ tā arta ſit dei iuſticia vt ꝓpter vnū ſolū pctm̄ mortale dānet eū qui cū illo ex hac vita migͣuerit. maīfeſtis exēplis. Nar-rat quidē grego. in iiij. dyal̓. li. ꝙ fuit in monaſterio quodā monachvnus. q̄ cū appareret vir ꝓbꝰ ⁊ totus religioſus exteriꝰ. lōge aliter qͣꝫapparebat fuit. Nā cū ſe ieiunare cū fratribꝰ demōſtraret. occulte maducare ꝯſueuerat. Corꝑis aūt ſuꝑueniēte moleſtia ad vite extremap̄ductus ē. Qui cū iā eſſet in fine frēs oēs ad ſe qͥ erāt in monaſteriovocari fecit. At illi putabant viro moriēte magnū qͥd ac delectabile ſeab eo audire. Quibꝰ ip̄e afflictꝰ ⁊ tremens ꝯpulſus ē ꝓdere cui hoſtitraditꝰ cogebat̉ exire. Nā dixit qn̄ me vobiſcū ieunare credebatis occulte ꝯmedebā. Et ecce nūc ad deuorandū draconi ſum tradituˢ q̄ cauda ſua genua mea pedeſqꝫ colligauit. caput v̓o ſuū intra meū os mittens ſpm̄ meū ebibes abſtrahit. Quibꝰ dictis ſtatim defunctꝰ ē. Atqꝫvt penitēdo liberari potuiſſet a draconē quē viderat. expectatꝰ nō eſtqd̓ nimiꝝ ꝯſtat. qꝛ ad ſolā audientiū vtilitatē viderit. Ad idē ē exem-plum qd̓ recitat cyrillꝰ ſcribes ad augu. de trāſitu hiero. Nepos inqͥtquidē meus ruffus noīe vtroqꝫ p̄uatus ꝑente a teneris anis ad meaſdeuenit manꝰ. qui vtinā ex vtero nō exiſſet. ne illi qd̓ ſuſtinēt ꝯtigiſſꝫQuē tāta diligētia enutriui vt a pluribꝰ a me genitꝰ putaret̉. Creſcēſitaqꝫ infelix puer etate quidē nō ſapīa. ingenti pulcritudine corꝑis decoratus ſꝫ nō anime. a cūctis dilectōe ſuꝑflua colebat̉. Is nanqꝫ xviijanno imbecill̓ ⁊ miſerrimꝰ expirauit. De cuius morte tantꝰ ab omni-bus inſonuit luctꝰ ꝙ vix ꝑ menſem potuit qͥetari. At ego ninie eiusincūbens dilectōi plurieſrogaui glorioſum hieronimū vt mihi quidacciderit nepoti meo reuelaret. Oranti aūt mihi. die quādā hora no-na tantus affuit fetor ꝙ nullatenꝰ potui ſuſtinere Et dū tacitus mirater vn̄ tantus fetor eſſet ſupra meū verticē eleuatis oculis infelicem