Et ad hoc ꝓpoſitū ſic d. augꝰ. xx. li. de ci. dei. c. ij. Nūc aūt ⁊ mala ferreequo animo diſcimꝰ q̄ patit̉ ⁊ boni. ⁊ bona nō magnipēde̓ q̄ adipi-ſcunt̉ ⁊ mali. Ac ꝑ hͦ ⁊ in his rebꝰ in qͥbꝰ nō apparēt diuina iuſticia ſalutaris eſt diuina doctrina. Neſcimꝰ em̄ qͦ iudicio dei bonꝰ ille ſit pauꝑmalꝰ iſte ſit diues. iſte gaudeat quē ꝓ ſuis ꝑditis moribꝰ cruciari de-buiſſe meroribꝰ arbitramur. cōtriſtet̉ ille quē vita laudabil̓ gaude̓ debuiſſe ꝑſuadēt. Exeat de iudicio nō ſolū inultus veꝝ etiā dānatꝰ inno-cēs. aūt iniqͥtate iudicis p̄ſſuſ. aut falſis obrutꝰ teſtimonijs. Ecōtrarioſceleſtꝰ adu̓ſariꝰ eiuſ nō ſolū impūitꝰ veꝝ etiā vindicatꝰ inſultꝫ. Empioptime valeat. piꝰ lāguore tabeſcat. Catrocinent̓ ſaniſſimi iuuenes. ⁊q̄ nec v̓bo quēqꝫ ledere potuerūt diu̓ſa morboꝝ atrocitate affligant̉infantes. Vtil̓ rebꝰ hūanis immatura morte rapiat̉. Et q̄ videt̉ nec na-ſci debuiſſe diutiſſime inſuꝑ viuat. Plenꝰ crimībꝰ ſublimet̉ honoribꝰ⁊ hominē ſine q̄rela tenebre ignobilitatis abſcōdāt ⁊ cet̓a hmōi. q̄ q̓scolligit. qͥs enumerat Que ſi herēt in ip̄a velut in abſurditate ꝯſtātiāvt in hac vita. in qͣ hō ſic̄ ſacer pſal. eloqͥt̉. vanitati ſil̓is factꝰ eſt. ⁊ dieseius ſic̄ vmbra p̄tereūt. nō niſi mali adipiſcerēt̉ trāſitoria iſta atqꝫ ter-rena. nec niſi boni talia paterent̉ mala. poſſet hoc referri ad iudiciū iuſtū dei ſiue et̓ benignū. vt qͥ nō erāt aſſecuturi bona eterna q̄ faciūt beatos. tꝑalibꝰ deciperent̉. vl̓ ꝓ malicia ſua. vl̓ ꝓ dei miſericordia ꝯſolarent̉ bonis. ⁊ q̄ nō erāt paſſuri eterna torm̄ta. tꝑalibꝰ vl̓ ꝓ ſuis qͥbuſcūqꝫ vl̓ quātuliſcūqꝫ pctīs affligerent̉. vl̓ ꝓpter implēdas v̓tutes exercerent̉ mal̓. Nec ille. Et idē in j. li. d̓ ci. dei. c. viij. ait. Placuit qͥppe diuineꝓuidētie p̄pare ī poſteꝝ bona iuſtis qͥbꝰ nō fruent̓ iniuſti ⁊ mala im-pijs qͥbꝰ n̄ excruciabūt̉ boni. Iſta v̓o tꝑalia bōa et mala vtriſqꝫ voluiteſſe cōia vt nec bona cupidiꝰ appetāt̉ q̄ mali qͦqꝫ habe̓ cernūt̉. nec malaturpiter euitēt̉ qͥbꝰ et boni plerūqꝫ afficiunt̉. Fntereſt aūt plurimū qͣl̓ſit vſus vl̓ eaꝝ reꝝ q̄ ꝓſpere vl̓ eaꝝ q̄ dicūt̉ adu̓ſe. Nā bonꝰ tꝑalibusnec bonis extollit̓ nec mal̓ frāgit̉. Malꝰ aūt huiuſcemōi infelicitate punit̉ qꝛ felicitate corrūpit̉. On̄dit̓ tn̄ deꝰ ſepe et̄ in his diſtribuēdis euidētius oꝑatōem ſuā. Nā ſi nūc om̄e pctm̄ manifeſta plecteret penanihl̓ vltimo iudicio reſeruari putare KRurſus ſi nullū pctm̄ nūc puniret aꝑte eius diuinitas nulla eſſe diuina ꝓuidētia crederet̉. Sil̓r in rebus ſcd̓is ſi nō eas deꝰ qͥbuſdā petētibꝰ euidētiſſima largitate cōcederꝫnō ad eū iſta ꝑtinere diceremꝰ Etēqꝫ ſi om̄ibꝰ ea petētibꝰ daret. nō niſiꝓpter talia p̄mia ſeruiēdū illi eſſe arbitrarent̉. nec pios nos faceret talis ſeruitus ſed potiꝰ cupidos et auaros. Nec ille. Nō letent̉ gͦ pctō-res et inimici dei quibꝰ blādus eſt mūdꝰ ſi ꝓſpera viderint ſibi cūctaſuccedere. qꝛ nō eſt adbreuiata manꝰ dn̄i qui pctā q̄ nūc impunita re-linquit ſtrictius puniēda reſeruat poſt hāc vitaꝫ. O perfidi pctōrea