ſꝫ per corpꝰ xp̄i collunt̉ tm̄ venialia. vt de ꝯſe. di. ij. c. iterat̉. ¶ Tercioeſt audiēdū verbū dei hūiliter. Cōſiſtit aūt huilitas in auditore vt bn̄interp̄tet̉ et in bonā ꝑtem ſuſcipiat ea que p̄dicant̉. Nam reꝑiunt̉ ⁊ q̄dem plurimi qui vellent oīa ſcd̓m appetitū ſuū dici. nec cogitat ꝙ in pdicatiōe ſatiſ faciendū eſt tot varietatibꝰ ꝑſonaꝝ. Alij aūt ſi n̄ ſentiunteuangelij textu de verbo ad verbū explicari. ſtatim detrahut murmūrant arguūt. d. chriſtū miſiſſe apl̓os ad p̄dicandū euangeliū. Et tn̄ qͥdqͥd reducit̉ ad dei et ꝓximi caritatē. quidqͥd inducit homines ad deūcolendū timendū ⁊ diligendū. quidquid deniqꝫ ip̄os a vicijs retrahitet ad virtutes hortat̉. recte euangeliuꝫ d̓r. Vn̄ hiero. in epl̓a ad gala-thas ſcribit illud quod ponit̉ i. q. jͣ. c. Marchion Marchiō ⁊ baſilidēset certe hereticorū ſecte nō hn̄t dei euāgeliū qꝛ nō hn̄t ſpiritūſanctuꝫſine quo humanū ſit euāgeliū qd̓ docet̉. Nec putemꝰ in verbis ſcrip-turaꝝ eſſe euangeliū ſꝫ in ſenſu. nō in ſuꝑficie ſꝫ in medulla. nō in ſer-monum folijs ſꝫ in radice rōnis. l ſec ibi. Nōnulli inſuꝑ egre ferūt ſiqn̄qꝫ vicia rep̄hendant̉ eo ꝙ ⁊ ipſi vicioſi ſunt nec de ſuis vicijſ corrigipatiūt̉. Pro quibꝰ illa hiero. ſnīa ad nepocianū. Neminē ſpecialit̓ meꝰſermo pulſauit. Ceneralis de vicijs diſputacō ē. Qui mihi prius itaqꝫiraſci voluerit. ipſe de ſe ꝙ tal̓ ſit confitebit̉. Nec ille. Concludo igiturdicendo omnibꝰ illud iacobi. j. En manſuetudine ſuſcipite inſitū verbūquod ſaluare pōt animas veſtras¶ Ꝙ obligant̉ homineſ ꝓ loco ⁊ tꝑe audire verbū dei ⁊ memoriter¶ Capitulum. iijretinere ac oꝑe implereTerciū miſteriū declarandū d̓r obligatio. Obligant̉ ſiquideꝫhoīes circa auditione verbi dei maxime ad tria. Primo ad il-lud audiendū. Scd̓o ad retmēdū. Tercio ad faciendū. ¶ Pri-mo obligant̉ hoīes ad verbū dei audiēdū. Quod accipi pōt. tū qꝛ vnꝰquiſqꝫ ſuā ſalutē d̓ſiderare debet quā aſſequi pōt verbo dei mediantetum qꝛ ad hoc inducit ſcriptura vt ſuꝑius viſuꝫ eſt. Sꝫ queri pōt curnō p̄cepit eccleſia audiri diuinū verbū ita expreſſe ſicut ⁊ miſſas. cumtante vtilitatis ſit audire p̄dicatōes. Et dicimꝰ ꝙ hoc ſit ꝓpt̓ tria. Pri-mo ꝓpter obligatōeꝫ curatorū. Scd̓o ꝓpter paucitatē predicatorumTercio ꝓpter incōmoditatē populoꝝ. ¶ Primā rō eſt ꝓpter obligatione curatoꝝ. Nam qui curā animaꝝ hꝫ tenet̉ ſuo populo p̄dicare. ſicut ptꝫ in. c. ſuꝑius allegato in ſermōe p̄cedenti inter cetera. de officioiudi. ordi. ⁊. xxxvj. di. ca Ecce. Et xvj. q. j. c. Adijcimꝰ. c. Ecce. Si ergo p̄lati obligant̉ ſuo populo p̄dicare. ergo populi ꝓ loco et tꝑe p̄dicacōeſdebent audire. Vn̄ de conſe. di. j. c. Sacerdote. d̓r. Sacerdote verbum ineccleſia faciente ſi quis egreſſuſ fuerit de auditorio ex communiceturEt in. c. Om̄es fideleſ d̓r Omnes fideles qui ꝯueniūt in ſolennitatibꝰ