Ipititis 1de tulū d̓

paruipendāt ⁊ aſpernentur. Ex dictis tn̄ clariſſime ꝯſtat nil vnicuiqꝫtm̄ ꝯuenire poſſe qͣntū audire diſciplinā ⁊ eruditioneꝫ. Nam ex eiusauditu fructū nō mediocre ſuſcipiunt viri et mulieres. ſenes ⁊ ꝑuuliboni et mali. docti pariter ⁊ indocti.¶ Ꝙ verbum dei eſt audiendum cum ſolicitudine deuotione et hu-¶ Capitulum. ijmilitate.Ecundum miſteriū ꝯtēpiandū dr modificatio. In quo apirelicet qͣliter dei verbū ſit ab omnibꝰ audiendū vt in omnibꝰ ſeruet̉ ordo debituſ ⁊ menſura. Et ad h̓ intelligendū dico ꝙ verbum audiri debet triplicit̓. Primo ſolicite. Scd̓o deuote. Tercō humiliter ¶ Primo verbū dei audiendū ē ſolicite vt qui fructū eiꝰ haberecupit conet̉ a principio intereſſe ſermoni. Nam ſunt nōnulli q̄ ad predicationē ꝯfluūt. ſꝫ tn̄ ob pigriciaꝫ ⁊ ſomnolentiā raro integrā illā audiunt. Alij vero auaricia victi diebus ferialibꝰ nolūt p̄dicatōes audi-re timenteſ amittere tꝑs ⁊ lucra. Quibꝰ ego dico ꝙ non bn̄ faciūt. qm̄ſi audirent quinqͣginta p̄dicacōes n̄ expenderet̉ in illis audiens triumdierū ſpaciū. Et tn̄ maius eſſet lucrū anime qd̓ inde euenire poſſet qͣꝫlucrū omniū tꝑaliū bonoꝝ. Sed ſi aliq̓s tanta neceſſitate ꝯſtringeret̉ꝙ niſi laborando victū acquirere nō poſſet. tunc illū ad audiendū verbum dei nō cōpellerē. qm̄ vt ait ar. iij. tōpico. Melius eſt ph̓ophari qͣꝫditari ſꝫ non indigenti neceiſarijs. ¶ Scd̓o ē audiendū verbū dei d̓uote. Et hoc dico. aūt ꝓpter eos qui in p̄dicatōe dormiūt. aut ꝓpter illosqui inter ſe confabulant̉. aūt ꝓpter alios qui deambulando cū ſuo ſtrepitu ⁊ irreuerentia p̄dicatorē ⁊ ip̄m audientes turbāt. aut ꝓpt̓ laſciuoſ⁊ vanos iuuenes leueſqꝫ mulierculas q̄ dū p̄dicat̉ mutuo ſeſe iocādoꝯcupiſcendo ridendoqꝫ ꝯſpiciūt. in quibꝰ nulla ē ꝯpūctio. nulla fidesnulla religio. Et ꝓ his omnibꝰ facit illud dictū augͥ. j. q. j. c. interrogoſic. d. Vos frēs vel ſorores dicite mihi quid plus eſſe videt̉ vob̓ corpꝰchriſti an verbū chriſti. Si veꝝ vultis reſpōdere. h̓ dicere debetis. qꝛnon ſit minus verbū dei qͣꝫ corpꝰ chriſti. Et ideo qͣnta ſolicitudine obſeruamꝰ qn̄ nobis corpus chriſti miniſtrat̉. ne ex ip̄o de manibꝰ nr̄isaliquid in terrā cadat. tanta ſolititudine obſeruemus ne verbū dn̄i qd̓nobis erogat̉. dum aliud cogitamus aut loquimur. de corde puro deꝑeat. qꝛ non minus reus erit qui verbū negligent̉ audierit qͣꝫ ille quicorpuſ chriſti ſua negligentia in terrā cadere ꝑmiſerit. Hec ille. Archi.v̓o ſuꝑ h̓. c. d. ꝙ ꝯꝑatio corꝑis chriſti ⁊ v̓bi p̄dicati. nō fit reſpēū dignitatis ⁊ excellentie ſed reſpectu efficacie. qm̄ non minorem effitaciamꝯſequit̉ qͥ cū deuotione audit verbum dei qͣꝫ qui cū reuerētia ſuſcipitcorpus chriſti. Vn̄ glo. ſuꝑ dicto verbo. d. Verbū. id ē. p̄dicatio plureſꝯuertit ⁊ plus facit ꝯpungi homine ita vt omnia pctā per eā tollant̉