ſecerit iujj. 1pores vrtcao ampailij inſixxixomtetujji
peccāt in ſpm̄ſcm̄ nec hic nec in futuro remiſſionē pcc̄oꝝ accipiunt. Etidē in li. de ſermone dn̄i in mōte. Peccare in ſpm̄ſanctū ē ꝑ maliciamet inuidiā fraternā impugnare caritatē poſt acceptā ſpūſſancti gr̄amqd̓ pcc̄m nec hic nec in futo remitti dicimus. Hoc ip̄m mgr̄ ſnīaꝝ confirmat xliij. di. ij. Ergo videt̉ ꝙ dei miẜicordia n̄ ſuꝑat om̄e pcc̄m. Rn̄-det ad hoc alex. d̓ ales in. ij. ij. ī. iij. ſumme vbi tractat d̓ irremiſſibilitate peccati ade. ꝙ peccatū tripliciter d̓r irremiſſibile. ſcꝫ Negatiue Priuatiue Cōtrarie. Negatiue d̓r irremiſſibile qd̓ nullo mō p̄t remitti. ſicut peccatū luciferi alioꝝqꝫ dānatoꝝ. Priuatiue d̓r irremiſſibile peccatum qd̓ nō hꝫ aliqͥd dignū vt remittat̉. ⁊ ſic omne pcc̄m mortale ē remiſſibile. qꝛ nullū mortale hꝫ aliqͥd ꝑ qd̓ ſit remiſſionē dignū. Contrarie v̓o d̓r irremiſſibile. qꝛ hꝫ ꝯtrariā diſpoſitōem ad gr̄am ſine qͣ pcc̄mnullo mō p̄t remitti. Et ſic ē irremiſſibile pcc̄m in ſpinſanctū. qꝛ dire-cte ē ꝯtra effectū ſpūſſancti q̄ quidē d̓r gr̄a pnīaliſ. Sūt at̄ huius peccati ſex ſpēs vt pꝫ ꝑ augͥ. in ench̓. et de fide ad petꝝ et d̓ ſermōe dn̄i inmōte. et d̓ baptiſmo p̄uuloꝝ. ſcꝫ deſꝑatō. p̄ſumptō. īuidētia frat̓ne gr̄eobſtinatō. ſinal̓ impnīa. ⁊ īpugnatio v̓itatis agnite. Quaꝝ ſpēꝝ nu̓sẜm bon̄. in di. xliij ij. ſic aſſignat̉. Omne peccatum in ſpm̄ſanctū eſt cōtra penitentialem gratiam. Tunc aūt eſt contra ip̄am ratōe ſui. aut ratōne antecedentium. aut ratōne ſubſequentium. Si ratōne antecedentium cum ad penitentiā antecedāt tanqͣꝫ due mole. ſpes et timor. ꝯtratimorem eſt p̄ſumptō contra ſpē eſt deſꝑatō. Si ratōe conſequētiumcū ad penitētiā ꝯſequat̉ emendatō. q̄ ꝯſiſtit in duobꝰ videlicꝫ in v̓a cō-feſſione et bona ſatiſfactōne. ſic ſumunt̉ due ſpēs quarum vna eſt impugnatio veritatis agnite. altera deteſtatō boni. Si ratione ſui ſic eſtobſtinatō que comprehendit etiam finalem impenitentiā. Dicit̉ ergopeccatū in ſpm̄ſanctū irremiſſibile magis qͣꝫ alia peccatoꝝ genera. qꝛẜm mgr̄m. vix aut raro aut difficulter remittit̉ ꝓ eo ꝙ nō tantū repu-gnat gr̄e ſed etiam diſpoſitōni ad veniam et gratiam ſuſcipiendā. Re-miſſibile vero eſt ẜm bon̄. tum ratōne diuine potentie remittentis. tūqꝛ homo p̄t d̓ illo penitere excepta finali impenitentia. que et̄ duplicit̓ſumit̉. Vno modo ꝓ ꝓpoſito non penitedi. alio modo ꝓ continua ꝑmanentia in malo. Empenitētia pͥmo mō ſumpta ē pcc̄m irremiſſibileꝯtrarie n̄ negatiue. eo ꝙ claudit viā ad gr̄aꝫ ⁊ impedit ingreſſuꝫ ſpūſſancti tn̄ poſſibile ē vt d̓ illa homo peniteat et remiſſibilis fiet. Empe-nitētia ſcd̓o modo dcā nullo modo p̄t remitti. Nec at̄ nemī ē attribuēda vſqꝫ ad illud inſtās in quo dicid̓ aliquo poſſet ꝙ finalit̓ ſit īpenitēsMic leo papa d̓ pe. di. vij. c. Nemo. ait. Nemo deſꝑādus ē dū in hͦ corpore ꝯſtitutus ē. Ide d̓r xxxij. q. ij. c. Ancillā. ⁊ xxiij. q. iij. ca. Corripiāt̉Ptꝫ ergo om̄e peccatū ꝑ penitētiā liquefieri ad ꝯſpectū miẜicordie