xiijꝓ dilectione. quaſi nichil reputabit eāInde ergo fuit famioſa inccītate. qꝛ puriſſiā in cōuerſacōne. pijſſiā in cōpaſſiont et ardētiſſiā in dilcōne. ¶ Sequitde timore cord̓ tuebat eū dn̄m valdetimore talto. quo mulier calta tuuet etdiligit ſponſū. non ſeruili quo adultēatīet eū. timendus em̄ ē xp̄t vt pr̄ priſſiuiqj. iugr̄ ſapiētiſſime. dn̄s iuſtiſſiuiꝰ.Nos aūt filij diſcipuli ſerui eiſ pr̄ igit̉eſt qͦ nos vult recōciliare. pͣs. Quō miſeret̉ pr̄ filiorū miſerto ē dn̄s timētibꝰſe. iugr̄ qͥ vult nos docē et cōſiliū dare.Eccl̓. v. Qui timent dn̄ui p̄ꝑabūt corda ſua. dn̄s qͥ nos hēt iudicare. Mala.ſi ego dn̄s vbi eſt tior meq. quē tunorēexpͥmit Iob xxxi. qͣſi tuiuētes ſuꝑ inefluctij timui dn̄m ⁊ pondi eiq ferre nōpotui. ¶ Seqͣt̉ de teſtiōnio oīs. cū dr̄net eāt ⁊c. Nō eūī loq̄bat̉ illa de aliquou̓bū malū qꝛ nouerat qꝛ de oī ūbo ocōſoqd̓ locuti fuerīt hoēs reddāt rōeꝫ in dieiudicij. et Ia. v. Sic loqͥmī et ſit faciteqꝛ pl. liber incipi iudicari Non loq̄bat̉tm eis qͥs ū̓bū malū qꝛ nō ſuſtiēbat ſedinterrūpebat. cōſueuit em dicē. vbi nōeſt dn̄s. qͣli di. Aō defecit qṅ habeat̉ ſꝑmatīa loquēdi de ipſo. vn̄ ꝑ eā obſtrūttū eſt os loquēciū iniqͣ. erubeſcāt ergoq̄ ſedētes ī menſa detrahūt abſentibꝰ loquētes qd̓ nō decet pͥſ. Sedēs adu̓. frēꝫtu. loq̄baī̓s ⁊tͣ. Non loq̄bat̉ de ea aliqͦsu̓bū malū. qꝛ nō poteāt Eccl̓. lv. eſt tatēs nō hn̄s ſubāꝫ loq̄le. et ī ſignū puritatis. ti auitule ſuo mō locute ſūt ī ſepl̓ tā eiq. tātantes miā dulcediē ſupͣ lotū. vbi ſepeliebat̉. et exeqͥe telebrabāt̉.Qui eū locutus ī aſina ad corripiēdāꝓphe̓ veſaniā loqui potuit ī auibi aduia īfeſtandā ſtē īnotēciā. v. De. v. Correptōeꝫ hūit balaā ſue vaſauie ſubiugeleal̓ hoīs voce loquens.¶ De ſancta CeciliaReſtitiſti decori mō ututē pͣs. diues ⁊ largo dn̄s. magna exhibetſuis militibꝰ munera. rn̄ tēfert eis decorē vt placeāt. et ututē qͣ adu̓ſal̓os vincāt. Ilta eū duo mnrro mō ꝑficiūt aīaꝫſiue dei ancillā et fauiulā .ſ. decor puditicie et u̓tus paciē. vt ꝑ puditiciā hrētſe ad boͣ. ſed ꝑ paciāꝫ fertis fiēt contramala. ¶ Vn̄ in u̓bo p̄miſſo ſtā ūigohetduo tāgit Vnū exꝑte dei Alterū ex ꝑteſui Nā pino tēgit doītā largītatē ſcd̓mꝙ accipit̉ ī donāte. t̓buiſti injt. Scd̓otāgit ſuā vtilitatē ſiue muneis ꝙͣtitatēſcd̓m qd̓ fuit in accipiente. cū addit. detori me ututē. vel alit̓ p̄t dici. et ī id̓ redit. videlicꝫ. ꝙ pino nōt̉ libeālitas diuiībuētis. cū dr̄. tribuiſti. Scd̓o noͣt̉ honeſtas et ſcītas ugīs tapiētis. cū addit̉detori uiō ututē. verū qꝛ utus eſt decoraīe. u̓tus cēprehendit detore. et ideo deſola utute ſufficit dicē. ¶ Eſt ergo Nōtand̓. ꝙ indige multiplici ūtute. quāſcimij fuilſe in aīa ſtē tecilie. viꝫ. ututepūīe. utus pūīe eſt aīe purgatīa. ututepaciē. u̓tus paciē eit u̓tus in dubijs direttīa. utute ꝑſeuerācie. u̓tus ꝑſeuerācie ē virtij ī bonis cōtinuatīa. ¶ Dicoꝙ cū btā tecilia īdigenis u̓tute pūīe q̄ ēaīe purgatīa Vn̄ hēt̉ in eio legēda quōſub veſtibꝰ deauratis ciliciū ipſa ferebat. et quō tarne ieiunijs edomabat. q̄oīa ſūt oꝑa pm̄ie Sp̄a emī ſciebat AplmPetrū dixiſſe. v. Pet̓ .i. Miniſirate infide vrā virtutē. id ē. fidei vr̄e addite.oꝑa pm̄ie vt ſicut habetis fidē in corde.ſit penitēciā habeatis in oꝑe. qͣ. ⁊ quiatredē et nō agere nō eſt alſetutiuū vite.