txiſtit. vano ſe talore diſſoluit. et quantum in ſe eſt facit ne gracia q̄ ab eo defluxit vltra redeat ad hoſpitium ſui cordbis. Exemplum nobile Mathei. xiij.De illo tui dn̄s oīa cōdonauit. ſed quiaingratus de tāto beneficio extitit eū indebitū dn̄s reuocauit. et carceribus tradi iuſſit. donet vniuerſa q̄ acceꝑat redderet in ſolidumi. et vſqꝫ ad quadrantēnouiſſimū. et ꝓpter hoc ꝑiculum euitāduui meuetur quilibet ad beneficiū recognoſcendū. et ad grās dro reddendū.Eccleſiaſtiti. xxix. Gratiā inqͦt fideiuſſoris tui ne obliuiſcaris. dedit enim ꝓte animam ſuam. Si turpe eſt apud ſetulares illius gratiam obliuiſci. qui ꝓte redimēdo a morte tradidit pecuniamſuam. ꝙͣ turpiſſimum eſt nō recordariillius gracie. qui ꝓ te dedit animā ſuā¶ Sequit̉. qꝛ in omnibꝰ diuites factieliis in illo in quo oſtendit̉ congratulatio ad ꝓximū diuinis benefitijs preuētum et honoratū. qꝛ ſcd̓u taritatis regulami Si gaudeat vnū membrum. cōgaudeant omnia membra. eo ꝙ omniaincibra vno vinculo ſūt vnita. Refertergo gracias ſancto Aplūs. qꝛ diuiteserant nō inquā aure vel lapidibus pretioſis. ſed pocius ſpiritualibus donis.¶ Eſt ergo llondum. ꝙ ſunt tria gn̓adiuiciarum. Nam ſunt quedam diuicietꝑales q̄ ſunt peuitus contemnende. qꝛperituloſe Quedā ſpūales q̄ ſunt ſollitite conſeruande. qꝛ pretioſe. Quedameternales q̄ ſunt modis omnibus appetende. qꝛ glorioſe. ¶ Dito ꝙ pͥme diuicie ſunt tꝑales et penitus nō curandenec corde amande. quare. qꝛ ſunt vane.Pſalmiſta. Diuites egerunt et elurie/runt. Item quia ſunt falſe. Pſal. Filijhoīm vſque quo graui corde ⁊tͣ. Itemqꝛ ſunt tranſitorie et caduce. Iob. xiij.Diues cū dormierit nichil ſetū aufertoaperit oculos ſuos et nichil inueniet.Itē qꝛ ſunt poſſelſoribus ſuis nocius.Vnde dicit̉ in Eccl̓. Aliani vanitatemvidi ſub ſole diuicie cōgregate in malūdn̄i ſui. et ideo ꝓpter hec omnia diciturin pͣſ. Diuicie ſi alfluāt nolite tor appenere. nō dicit ꝙ nō habeant̉ ſed ꝙ cordenō ament̓. quare. qꝛ nō poſſunt cordistapacitatē implere. neqꝫ ipſum ſaciareergo nec ipſum ꝑficere. nec ab indigentia liberare. Nam eūīe qd̓ eſt natū capealiqͥd in ſeipſo nō poteſt repleri aliquoqd̓ fuit mini ipſo Vn̄ vas capiēs duosmodios ꝑ vnū repleri nē poteſt Sꝫ corhoīs capax eſt ſummi boni. ergo nulloalio illo minore p̄t impleri ſed cū lūmūbonū ſit infinitū. oē bouū illi cōꝑatū ēqͣſi nullū. ergo cor hoīs eſt illiꝰ infinitiboni capax. ſit tertum eſt ꝙ ad implerip̄llo alio bono poſſit. Itē cū natura nōpaciat̉ aliqͥd eſſe vatuū. qꝛ lūmo bononō plenū. laborat attrahe̓ qd̓cūqꝫ tꝑalebonū. ne remaneat vatuū Sꝫ qꝛ oē qd̓attrahit eſt qͣſi punctū ſue capacitati tāpatū. dum ad replecōnem ſui argentūvel aurū attrahit. qͣſi ſe inuenit vatuūet nunꝙͣ plenū. et ideo nō qͦeſcit ſed ſꝑalia q̄rit. et hec eſt rō qͣre auari nō pn̄tquieſtē. qꝛ cū vatuitas q̄ eſt in eis ſemꝑnaturalit̓ repleri cupiat nec acquiſitisrepleri valeat. ideo appetitus acqͥrendinō celſat. ſed ſꝫ ad alia q̄renda feſtinat.Hec ē rō qꝛ pecuniarij qͣſi ſūt oēs auaīQuia ſit̄ lotus aliqͥs vatuus. dū aquāad ſui replecōem recepit ꝙͣ diu plenus