Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

platuit depretacio. Sed publicanus alonge ſtans no. o. ad ce. le. etͣ. et ꝓpterhoc vt ſequitur. Deſcendit hic iuſtqͣ abillo Hanc humilitatē conſiſtit in ꝓpertputatōis adnichilatōe. dauid habuit dixit ij. Regum. vi. ludaui et viliorfiami plus ꝙͣ factus ſum. et ero huīl̓ inotulis meis. hec ē hūilitas facit hoīeꝫin oculis ꝓprijs ſibiipſi vileſcē. ex quoſequit̉. cōtemiptus ſui. ita vt laudat̓dole at et vitugari gaudeat. de quo pulthrum exemplum ponit Gregorius iDial̓. refert Cāſtantinus cuiusſama valde excreuea̓t. quadā die ſuꝑgradū ligneū ſtans lapides in eccleſiarepararet. rulticus quidam qui ꝓpt̓ ſauie eius de longinquo venerat ad vidē obiuxe pecijt vt vir dei que veuerat ſibi en̄deret̉. At hij qui nouerant dixerunt ipſū eſſe qui ſuꝑ gradūſtabat. Et quia ille fuit pulillus valdeet exili forma atqꝫ deſpecta. ruſticodeſpexit atqꝫ deriſit dicens. Ego grādēhoītui credidi. ilte aūt de homiē nichilhabet. qd̓ vir dei Cōſtantinq audiēs inamplexus rultici ruit. eumqꝫ nimio amore ſtringens oſculari cepit. et grāsagere dicens. Tu ſolus es qui ī iue aꝑtos etulos habuiſti. Ecd̓o humilitas meritoria cōſiſtit in diguitatū vilipenſione. et hec inducit hoīem ad dilcōnem dei. qui em̄ ex honoris aubitu īlacōne alijs preeſſe deſiderat. quaſi celoſe torquat. Unde Boeciq. v. de cōſolatōne. Quid de dignitatibus potenciaqꝫdiſſerant. qͣs vos vere dignitatis ac poteſtatis neſcij celo equatis. ꝙͣ vero ridituloſum ſit hoīem appetere alijs p̄eſſe ibidem eſtendit. Nōne e terrena aīaliacōſideratis quiba preſidere videamini ſi int̓ mures videres vnū aliquē iusſibi at poteſtatē ceteīs venditātē. ꝙͣtomouertis tachinns Quid vero ſi corꝑoſpectes imbecillius homine reꝑire q̄asquos ſepe niuſtarum pulitūqꝫ morſusvel aliorū natura reptanciū necat ītroitus. qui vero exemplo dn̄i qui ſciretventuros qui quererēt eum vt facerenttum regemi fugit ſitut dicitur So. vi.Dignitates fugiunt et refutant. deuuihonorant. Vnde dicit̉ Eccleſiaſtici iij.Magna potencia dei ſolij ad huīlibushonorat̉. ab humilibus. id ē ex humilitate dignitates fugientibꝰ. Sed ſublimari in dignitatibus aſpirant. et exhoc ab alijs tiuieri deſiderant. Audiātmlinppuiquid Boetius de hoc dicat tercio libro.Poteſtatem cenſes ſatellite latus aubitqui quos terret ipſe plus metuit. et dehoc ſimiliter Tulius in libro de officēQui ſe metui colent a quibus metuūt̉eaſdem inttuant ipſi neteſſe eſt. et poītexemplum de Dyoniſis tiranno. Quitante trinore angebatur. in tantum.tultros tonſorios metueus: candtnticarbone adurebat capillum. quia nonaudebat pre tunore ſibi permitti ab aliquo radi barbam. Atrendamt eciē indignitatibus inaditam habent potēciam. et ideo non ſibi ſed deo appetantatt̄bui gloriaui. Exēplo regis karnotiqui fuit rex loruegie. Dacit angliede quo narratur. cum floreret maxiuis vigore impij ſui equū ſuū in litorimaris tumeſcentis ſiltere iuſſit. et alloquens mare ait. Impere tibi ne aſcendas t̓raui intā. uet veſtes vel mēbra deminatorum tui madeſatere preſumas.