vt li quis cinctus ferre. cōcionem intrarri cū ferre cōtinue interficeret̉ Interiecio tempore ipſe idē ⁊ longinque rurtdemū repetens gladis cinctus lubito indictam concionem ſitut erat cinctus intui ꝓceſſit Et cū eſſet admauitq̓ de ſolucōne legis. et ad eo qͦ ꝓxime ſtabat.Ego inqͦt illā reſarciam at ꝓtiui ferroqd̓ habebat diſtricte incubuit. Cuinqꝫliteret culpā diſſimulare vel errorē defendere. penau tn̄ repēſare maluit. nejͣ fraus fieret iuſticie. Si ſit tranſgreſſorem legis humane dolebant et iu.ditabant pagani quantū dolere debereūtiInuiuumūde tranſgreſſione legis dei xp̄iani. p̄ciput. cū ſcd̓m Ambro. Peccatū ſit preuaimntaintū. īgaritatio legis. et trāſgreſlis mandatorūdei. Scd̓o querendum eſt regnū drivel ipſe xp̄t cū rubore cōfellionis. verecunda cōſeſſis quodaminē videtur vialeatum corꝑale martiriū. In corꝑalitm martirio ſanguis effulus deorſumfluit. In verecundo autē cōfitente contra naturā aſcendit. qꝛ ſicut dicit Boetius ſuꝑ Cathegorias Ar̄. Cum penitet homo de aliquo delicto. ſanguis amitus naturt. qͣſi cooyturus dilictum tendit ad exteriora. et ſit houis rubius. vn̄legit̉ Yſaye. xxiiij. Erubeſce ſidon aituiare Sydon interpretat̉. venatio triſtitit. et ſignat illos qui deſiderant ꝓxiia triſticiam martirij ſultinere. Mareſunt ſancti martires. qui amaritudinēmartirij ſuſtinuerunt iſti dicunt. O ſidon. id eſt ē tū qui deſideras proximomartiriū ſuſtinere. erubeſce in cōſellisne. et ſit poteris quodāmō martir eſſe.Et de iſto modo querendi dicit̉ in pͥſ.Imple faties eorum ignomina et que.non euma dn̄e. Sed qui ſunt qui veliniaui de peccatis ſuis verecunde cōfiteriiam vtrificat̉ illud Iēmie. iij. Fronsnie retricis multei̓s facta eſt in no. tru.et ſcitis quare hec Conſiderant et adu̓tunt verecūdiam quā debent ſuſtinere.corā cōfellore ſolo. et nolunt aduertereveretūdiam quā habebunt ſuſtinere coram toto mundo in finali iudicis. Sſtiſiuiles ſunt fatus qͥ erubeſcit de rrmedio. de vulnere auttui qd̓ latere non p̄t.non erubeſcit Un̄ eis eueniet ſitut eueuit tuidam iuueni inſolenti. de quo narrat Beda. in geſtis anglorumi. Qui cūinfirmaretur vilitauit eum rex reuerēdus hortans vt cōfiteretur. qui reſpendit ꝙ non tunt faceret. ne lodales ei inſultarent. ed cū reſurgeret. ſed infirmitate aggrauanti iterato viſitauit eumrex. tunt ait ille. ꝙ tunt nulla fuit vtilitas eum vrſitare. eo ꝙ duo iuuenespulthri intrauerunt. quorum vnus portauerat librum pulchrum in que erantbona q̄ feci ſed pauta. Poſtea vers intrauit rex exercitus malignorū ſperituū.quorum maror ꝓtulit librum herrendeviſionis. enorinis magnitudinis et pēderis importabilis. in quo erant deſcpͥta eumia ſcelera iura q̄ feci vel cogitauitetris litteris. dixerunt ad illos albosiuuenes. quid facitis vos hit. Iūte eſtnoſter. quibus ille verum eſt. ducite eūin tumulum daninatōnis. Duo quoqꝫꝑculſerunt ine. Vn in caput et aliusin pedes. et tum ſuperuenerint tuncmoriar et ad inferna detrahar Tercio querendum eſt regnum dei ſiue xp̄stum labore iuſte ſatiſfactionis. Ilaturalis equitas dictat vt quem houis