eftendit ei ſatiſtatiat. Cum autē pectauius olfendimus deum. offendiuiusſubiectum ꝓprium. offendimius ꝓxiuiuu. Deo ſatilfacimus ꝑ oratōnem.ſubiecto ꝓprio ꝑ carnis caltigacōnem.ꝓximo clemioſinarum largitione. Deoeciam omni noſtra ſubſtancia eſt ſatiſfaciradum. Triplicem autem ſubctantiam habemꝙ a deo. ſubſtanciā rei tꝑali⁊. ſubſtanciā torꝑalis. et ſubſtanciāaniue ſiue mētis. De pͥma ſubſtanciaſatiſtaciuiq deo ꝑ elemoſiuarū largicōnem. De ſcd̓a ꝑ carnis inaceratōnem.De tercia ꝑ deuotā orōneui. Et iltud figuratū fuit Math. ij. ꝙ Magi ebtuler̄tdn̄o Aurū. thus et mirrā. Aurū ſubſtātie tꝑalis. thus deuote orōis de ſubſtancia mentis. Mirrā acerbe maceracōnisex ſubſtancia corꝑie. Et ilto mō querētes accipiauis illud Pſa. lviij. Me ettūīde die in diē guerūt et ſcire vias in vo.Debemo quere deū de die caſtigacōnisauare. in diē largitōnis elemoſine. etſit poterimij vias eius ſcire bn̄ficio orōnis diuote. De orōne narrat̉ in vitaſpatrū. ꝙ Iulianus apoſtota miſit deuionem quendā. vt reptaret ei rn̄ſum deorigente qui trāſicus ſuꝑ locū vbi eratpublitus monathus orans. nō poteratvltra tranſire. ſed ſtetit ibi immobilis.illo cōtinuante orōne poſt qͣtuor dies reuerſus eſt. in facto negēcio ad Iulienūtumqꝫ ſe dixiſſet impeditū a monachoorante Iulianus cōminatus eſt monatho. ſed in brrui ille interemptus eſt.Dāica. xv.Um tempus habemus oꝑemurbonū ad omnes Galat̉. vi. dicitAmbroſit in exameren. ꝙ euis in fuiteſtatis dum ꝑſentit aduentū frigorisvel yeīnis. jͣſi inexplebilis eſt ad paſtūet auidilliue comedit qui inſtinctū naturali ſterilitatem yrinis precognoſcit.Similiter formica. ſicut dicit Salomiōꝓuerbiorū vi. ꝙ ꝑat in eſtate ſibi cibūet cōgregat ī melſe qd̓ in yeme comedatSed homo rōne dotatus modo tum ſittempus cōgregandi bona merita vndeviuat in futura vita. torꝑet ignauia.qd̓ nō faciunt aīalia irrōnabilia. Cumtn̄ deberemij facere ſcd̓mi Exemplum.qd̓ narrat Barlami. dicit tūi ꝙ quedamfuit Ciuitas cuius fuit tēſuetudē hrēprincipē nouū omni auno. anno autēexpleto deponebat̉ et rebus omnibusdenudabatur. et in exiliuiū relegabat̉.Contigit autē quendū ſapientē illiustinitatis principē fitri. Qui cū legemciuitatis cōgnouiſſet omnia q̄ haberepotuit premiſit in exilium. anns autēfinito ea q̄ premiſerat inuenit. et alijsfameſcentibꝰ ipſe bene habuit. ciuitaseſt mūdus. qui nudat et ſpoliat excuntes. exiliū eſt celum a quo exulati ſuuiqad qd̓ debemq mittere bona merita vthabeamus eterna premia. et ꝓpter hocdicit. Dumi tempus habemus ⁊t.¶ In quo verbe premiſſo Tria facit.Primo oſtendit bene operandi oportunitatem. ibi Dumi tempus habemus.Secūdo dilſuadet ocioſitatem. ibi Operemur bonū. Tercō declarat boni operis generalem ꝓficuitatem. cum dicit.ad omnes. Bona euim q̄ facit iuſtus.omnibꝰ ꝓficiunt. ſicut tm dicit Anſel.in li. de ſil̓itudinibꝰ ꝙ bonitas cuiuſqꝫomni creaturr eſt vtilis et bona. exceptis deuionibꝰ et damnatis hominibus