Si linguam litigijs extreet. tani compaueris. Si inſidiator ocultus. ſimilaeū vulpetulis. ſi vero ira ſeuit. leonisaniuū geſtare putabis. et contludit.Gorcius. ſit inqͦt vt q̄ bonitate deſertahomo eſſe deſierit: cū in diuinā naturātranſire nō poſſit. vertat̉ in beluam eteſt racio quare Aplūs dicit hoīem ſinegrā nithil eē. i. Cor̓. .xiij. Si caritatēautē inquit nō habeā uichil ſum. Eſſetūi vt Brecius docet. ordinem retinetſeruatqꝫ naturā. ¶ Eſt ergo Nondumꝙ eſt cōſiderare hoītuī quantum ad triplictu ſubſtanciā. ſcꝫ quantū ad ſubſtāciam tꝑalem. quantū ad ſubſtantiamſpualem. Si eū cōſideres hoīem quantum ad naturā qͣſi nithil eſt. ſi quantūad formā: ip̄m nichil ē. ſi vero quantūad graciā eſt i lud qd̓ eſt. dicat ergo viriuſtus Grā dei ſum id qd̓ ſum qꝛ ꝑ naꝫqͣſi nichil ſum Vnde dr̄ Iſa. xl. Omē̄sgentes qͣſi nō ſint ſit ſunt corā eo. et qͣſinichil et inane reputate ſunt ei. et ipſepͣſ. Quid eſt houis qꝛ muagnifitas euui.qͣſi diceret. nichil. Nō ergo ꝙ tria ſuntq̄ naturā humanā aduichilant. ſcꝫ torrupcio humanr ſubſtantie. defectio huuiane potēcie. calaiitas pn̄tis miſerie¶ Dico ꝙ priuiū qd̓ naturā humanāadnichilat eſt corruptio ſue ſubſtancieque ſatis eſt patens nec ꝓbatione indiget. Ilam hodires ſanqͣ. tras infiruiusHedie viuus es. tras vero mortuij. qͥdinter omnia homine fragilis. conſideraꝙͣ incorruptibilia celeſtia corpora. tōſidera ꝙͣ ꝓpctua ſint elementa. cōſideraꝙͣ diuturna ſit lapidum periuanentiatonſidera ꝙͣ longeua in plantis et inbrutis ſit vita longilſima. Fenix auisquingentis viuit annis. Elephantesviuunt annis tricentis. Iultures dūrviuere centū annis. Hec ergo attendēsꝓpheta dicebat. Ecce mēſurabiles po.dies in. et ſubſtācia in. t. nithil ante t.et Sob vij. Parce mithi dn̄e nichil eūſunt dies uiei. Idē. Dies mei velociustranſie runt ꝙͣ a texente tela ſuctiditur¶ Scd̓u qd̓ humanā naturā adnichilat eſt defectio potencie. ſitut em̄ homonichil a ſe habet. ſic nec aliquid ꝑ ſe p̄t.vnde et dicebat Iob xvij. Caligauerūtotuli mei et olſa mea quaſi in nichiluuredacta ſunt. In taligatōne oculorumimpotencia cognoſcendi notur quamqui habet autē deum ꝓ nichile reputat̉Gapīe. ix. Si quis fuerit cōſumatusinter filios hoīm. ſi aufuerit ab ipſo ſapientia tua quaſi nichil reputabitur.In nithilatōne ollium defectus potentit operatiue innuitur. qui eſt hodie tātus vt vix ſit qui bene oꝑetur. vnde etIob dicebat. Nunc derident mne iuniores teipore quorum mithi virtus eātꝓ nichilo. vtinā attenderent homineꝫquō a lintibus ſuꝑamur in viſu. et qua lupis in auditu. quō a vulturibus inolfactu. quomodo ab araneis et aꝑibusin opere. quomodo a tauris in robore.et quō a tigribꝰ in velocitate et beleīsin corporis iuole. ¶ Terciū qd̓ noſtrānaturā adnichilat eſi calauutas pn̄tismiſirie. quaui effugere eſt impoſſibile.Quis ſulficienter narrat egritudinescorporū? quis dicere poſſit egritudiēeanimarū. quis effugere poſſit tot gnalaqutorū. et tot modos temptatōnumUnde Ambro. Nauigantibus nobis ꝑhoc mare maguū vbi reptilia quorū nō