Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

c31ihericho int̓pretat̉ luna. nunt eſt plena. nūt media. nūt cornuta. nūc vatuaſiue nulla. et ſignat ciuitatē hanc peſſiuiā ꝓpter verietatē que eſt ibi ī pena.quia modo ſūt in igne vrete. modo ſubniur frigidante. modo ſub verie corrodente. Un̄ dicit̉ in Iob. tranſibuūtad aquis niuiū ad calorē nimiū. et quiqn̄ fuerit ſub vno tormento tredeit ſibiminus male eſſe ſub alio. et ides ibi eſtpenarū variacio. Suꝑ hac ciuitateplorauit. quia in ꝑpetuum maleditta.ſtet ſuper ſcd̓am. quia in eternū beataGed ſuper pͥmami qꝛe eſt miſera vtdampnat̉. quia ſcd̓a poteſt fieri beata. tertia dampnari. Regemus ergodn̄m vt nos regat et iuuet in pͥma. tuſtodiat a t̄cia. et ī ſine ꝑducat nos ad ſetūdā. ſemiꝝ eſt būdcūs in ſecu. Amen Dd. x.Vi ſe hūiliat exaltabit̉. llu. xviij.Sit̄ non ē cōuentio xp̄i demont. nec tenebrarū tum luci. nec iuſticietum iniquitate. ſit omnino eſt impoſſibile ſcd̓m mūdū clareſce. et in celo glorioſus exiſtē. tuius rei exēplum in lunaeſt maximū. luna quanto minus lucet ab inferiori; tanto amplius lutet inꝑte ſuꝑiori. et quanto decreſcit eius lume cōꝑacionem ad celū. Et quādo exꝑte uiundi dicitur eſſe vatua vel nullatūt ex ꝑte celi tota eſi lumūinoſa. etētraquando ex ꝑte nrā incipit illuminare.ex ꝑte celi incipit obſcurari. ita quādo ex ꝑte nrā dicitur eſſe plena. ex ꝑteteli eli tota obſcura. Eſt et aliud notabile. quia quando ex ꝑte noſtra tota eſt luminoſa. et tota in ſuperroribus eſt obſcura. tunc a ſole in ſumma diſtancia-maxime elongata. qͣnto ſoli ſit ſemperꝓximior. tanto ex ꝑte mundi ſit obſcūrior. et ex ꝑte celi lucidior. Ita quādo luna in eodem gradu minuto. et eodemn medio cum ſole tōiuugitur. ex ꝑtemundi tota obſcuratur nec omnins videtur. ſed ex ꝑte celi tota ꝑfectiſſime illuſtratur. Sic eſt eumine in quolibethomine inuenire. quia qui mundo platet deo platerr non poteſt. Inuſquiſqꝫqͣnto in mundo eſt vilior. tāto apud deum eſt preciolior. ita ſi vilis apd̓dum; ſit maximus apud deum. IndeAplūs de ſe et de alijs Apoſtolis ditebat pͥma Corin. iiij. Deus inquit nosaplōs nouiſſimos. id eſt viliſſimos oſtēdit. tarꝙͣ morti deſtinatoꝫ. ⁊tͣ. et additTanꝙͣ purgamenta huius ſeculi factiſumus omniū peripſima? Quid aplīsapud deum ſublimius. quid purgamēto mūdi fetidius. quid peripſiuia īutnitur vilius? Obſicuiſſimi igitur erātmundo qui erant lucidiſſimi xp̄o. VIn̄de Iheronimus dicit. Impoſſibile eſtvt quis lruatur preſentibus bonis etfuturis. vt hic ventrem. et illit iuentem repleat: vt de delicijs ad deliciastranſeat. et in celo et in terra appareatglorioſus. Contluditur igitur ex premiſſis. qui vult apud deum meritisſublimari: neceſſe habet in inundo humiliari. Quia quāta eſt humiliacio.ta trit exaltatō bene igitur dominusex ꝑabola in euangelio. p̄miſſa concludit. tum dicit. Qui ſe humiliat ex altabitur. In quo vtiqꝫ verbo maximeduo facit. Naui pͥmo ſtatum in quo mneremur oſtendit. Secundo vero ſtatuuiin quo p̄iniamur adiūgit. pͥmū ē cauſa