Dicit ergo humiliamini. ¶ Et noͣnd̓ꝙ ad humilitatē tria ad pn̄s ſunt neceſſaria. ſcꝫ retognitis ſui. recegitacō pccīꝓprij. et cōſideratio efficatis exempliuiro eū modo hoīem humiliant recognitis ꝓprie vilitatis. cōſideracō ſue iniquitatis et meditacō aliene bonitatis.nami recogitatio ſui eſt humilitatis incheatiua. recordatio peccati ꝓprij eſtinthoate ꝓmetiua. ſed cōſideratio eftitacis exempli eſt tociꝯ edificij cōpletīaDicamus ergo ꝙ primū ad humilitatēiuducēs eſt recognicō ſui. ſcd̓m ꝙ ſcpͥtūeſt in Miche. Humiliatio tua in mediotui. qͣſi diceret. qͥd ſcrutaris celeſtia.qͥd aubulas ꝑ inūdana? qͥd vagaris ꝑquecūqꝫ extranea; ſi huīliari vis teip̄mcōſidera. cegita ergo tecū ex qͣ materiahorno ſit format qͥ a deo. ex ꝙͣ vili matīagaatus. ex ꝙͣ vili cibo in ventre nutritus. cū quali velte ſis in uiūdū efculuaquibus in mūdo ſis turis expoſitus. etquis finis ſit tibi preꝑatus. O qui iſtaaouerteret et ſepe mente reuolueret:ſtultus eſſet ſi amplio ſuꝑbire auderetUnde Ianct̉. dicit. Fecit deus hoīemde lime terre. que ceteris vilior eſt elementis. Conſiderūs ergo houis aqͣticaſe vilem inueniet. conſiderans aerea ſeviliorem cognoſcet. cogneſcens ignea ſeviliſſimū reputabit. nec audebit ſe toequare teleſtibus nec peterit ſe preferreterrenis. qꝛ ſe parē iunientis inuenietet ſumuilem recognoſcet. Ecce quāta vilitas ex ꝑte materie. Quedā alia tangitBern̄. ditēs. In ſordibus gn̓amur. intenebris cōfeueuiur. matres pluriuiūoneramus. in doloribus pturiur. etin partu matrū ventres more vipereslaceramus. et nardi nalcimur. et membris omnibus impotentis inundo exponimur. et a ploratu vitā intipimusUnde ergo corpus hoīs gloriatur tumſit ſattus ſtercorum. cibus veriiū. etmateria puluerui et ſubdit. O miravanitas et mira fatuitas cordis noſtricuius elacōnem domare nequit tantamateria humilitatis. quin adhuc ſuꝑbiat illa vilis cinis. Si ilta ē hō attendis. et non trubeſtis net humilieris.bruto ſtulcior eſſe ꝓbaris. Nam pauocū taudam erigit. et tantā pulchritudinem inde ternit. quaſi glorioſus inceditSed mox vt ad ſuorū pedum feditatēviſum flectit. mox rotam deſtruit. etgloriam omnē deponit Si ergo irrōnalis auis ex tam modica feditate ſeip̄amſit dricit: Quomēdo tu hors rōnalisſuꝑbis. tum tanta ſit tibi materia huuilitatis? Boetius cūi dicit de Conſolatōne philoſophie. ꝙ ſi homo linceisoculis vteretur vt tius vilus obſtatulapenetraret. nonne illud Altibiadis inſuꝑficie pultherriuiū torpus: turpilliuium videretur? Quare ergo lutū nōattendis quo ſemiper ponderatus intedis. ¶ Gecūdum qd̓ ad humilitatemuiouet eſt recognitio vel recogitatio ſuipetcati. Si enīm homo ſe peccatoremcognoſcit. Si enim racōne ſe rexerit;dulnus ſuum deteſtat̉ et odit. meditūquerit. tui ꝑ cōfeſſionem vulnus oltendit. et ſe ad omnē ſatiſfactioneui paratſecundum imperiumi ſacerdotis. Nauide humilitate cētricōnis dicitur in pͥſ.Cor cōtrituu et humiliatum deus nōdeſpicies. De humilitate confeſſionisdicitur Eccleſiaſtes quarto. Humilia