Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tūi mēla quia xp̄i vera taro in cibū tradit̉. et vtrus ſanguis eius in petū anime dat̉ omnis gratia centinet̉ Vn̄ dicitur in alie pͣs. Paraſti in dulcedine. t.pauꝑi deus Quid tibi deus o pauꝑ homo parauit. vtiqꝫ grām et hoc ex dulcedinis ſue beniuolencia. Sit ergo tibi ohomo amabilis deus tuus ꝓpter donūſcīe illultrantis. Sit tibi dulcis ꝓpterdonū gracie redundantie. Sit iterū tibi dulcis ꝓpter donū cōſilij dirigentisSit eciā tibi p̄dulcis ob donū ſacramēti altais grām augmentātis Sed ſi bona naturr bonia lortune. et bona gracietibi vident̓ ſufficere: attēde quot tibi ꝑauit dona glorie. Ex quibus ſo eſt cognoſcendus. non ſolū admiranſra inamidus. ſolū toto corde amādus. ſednie eſi venerādus. Dederat em̄ deus homini animā et corpus. vt ergo beatusfiēt totus. factus eſt de. vt iplius dīnitatē attēdēt beatificaret̉ īte. et carnē inſpicēt fieret btūs ī carne O gloria ſūmia anime huāne p̄parata Quis vt Gre. d̓t: ītelleūs tape̓ ſufficit illa ſupne ciuitatis qͣnta ſint gaudia. ibi deus in ſua tencīa et gloriaſur aſpicit̉. ibi de ipſius amiſſioē n̄llo tiuiet̉. ibi deg ſūme dilizgit̉. ibi aīaſūma delectacōe tenet̉. ibi oīu bonorūobertate repletur. Ibi eciā eīna pace ē̄ni ꝓrſus expulſa formidiē. et ouini ſemota. anxietate ſecura ꝑfruit̉. ibi vitaque nūqͣ finit̓ ibi nec mors nec ſeniūtimeſcit̉. ibi in cibū lūmū bonū appoi. ibi vinum xpetur dulcedīs mīſcrat̉Attende eciā ex ꝑte corꝑis quat tibi boͣparauit. Nam ibi viſus nūc paſciturtoloribus vanis illā regionē luīnoſamvidebit. que ex pura lute conſiſtit. Si ſol vnus ſit iūdū illuiēt. cogita ꝙͣluīoſa eſt regio illa que eſt ex ſua natuāex lute puriſſiuia. vbi ſunt innumeābilia corꝑa ſuꝑ ſolem ſplendēcia. vbi xp̄ihuīlitas ē illuīans vniu̓ſa. et iuſuꝑ vbi dīna eentīa ſuꝑ hec oīa radiat in virtuti. Si ergo ꝓpter hoc vltimū oculusoīa ſupͣdtā īturbit̉: quāta putas dilectione tenebit̉. Itē ſi cautus auiū. ſitilene hominū ſit nunc delectant audi? Quid erit oīm ſanctorū audire concentū deū laudantiū? Quid elfactui ibieit vbi odor īeſtimabilis? Quid gultuidulcius ſumme delcābili? Quid tactuivbi blaudimenta dulciſſima erūt? quidtoti corꝑi cuij eīt tanta claritas vt ſuꝑſolem rſꝑleudeat tāta agilitas. vt ī momento totū mūdū ꝑtranſeat. et vbicūꝫvolet ſe ſtatī inueīet tāta virtuoſitas ſiue ſublimitas. vt cerpus ꝙͣtūtunqꝫſolidū penetrae valeat. Tanta eciā iuipaſſibilitas vt nulli paſſioni ſubiaceatPropter hec euinia alia iufinita dicitur Pſa. quinto. Otulus non vidit abqꝫ te dtus que paraſti diligentibus teEt Aplūs hoc dicit aꝑcius ſit. Quodnec otu. vidit. uec au. aud̓. nec ī tor ho.aſcē. pre. de. di. ſe. Ad hec igit̉ boā abe: hoī p̄ꝑata. inuitabit dn̄s in die vltiā. qn̄ dicet Mlathe. xxv. Veīte. ecce ab male ſeꝑatio. bn̄dcī prīs mei. ecce et̄na benedtō. ꝑtipite regnum. ecce lūmihonoīs collatō. qd̓ vobis patū eſt ab origint mūdi. ecce eīna p̄deſtīa. nichileſt aliud ꝙͣ p̄paracō gracie ī pn̄ti glēin futuro Quinto dee cogneſcētibus ex boīs nature. net admirātibꝰex tot bonis fertune. nec diligentibus