Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

trudelitatis. quia quē mater ꝓittit lupa nutriuit. Itē inter oīa aīalia. tauiaquatita ꝙͣ terreſtria nil Cocodrillo inuenit̓ crudelius. et tn̄ poſtꝙͣ homineuioccidit ſuꝑ lacrinias elfundit. Nōneinuenti ſunt equi qui plorant in mortibus dn̄orū. nec vltra cibum ſumere volūt. ſed ad mortē vſqꝫ iurdiaui ſultinētQuid de canibꝰ dicau qui doministam fideliter bellant. vt ſe prius occidiymittant. ꝙͣ a defenſioē deſiſtant? Naꝫet tanis romie fuit qui dn̄o ſuo carterem introiuit. nec ab eo ſeꝑari potuit.qui tum mortuus ibi eſſet. et tultodestani panē darēt ille ad os defūcti fēbatet vidēs ille cōedet. nec ipſe cōmiedebat. Cunqꝫ corpus illud mortuumxiſiin fluuiū ꝓiterent. ſpectantibus romanis qui ad ſpectaculū taui grande cōueuerāt. canis in aquā ſaltauit. et corpodomini ſui ſuſtentare voluit. ne ſubuigeret̉ in aquis. Itē de rlephante dicit̉. ſi hominē in deſerto inueniat. primone terrrat aliquātulū de via exit. etpoſtra ſetum īcedit viā ei oſtendens nedeuiare poſſit. et cōtra dracōnes et alios ſerpentes pro defenſiont hominis ſeꝑiculis et morti exponit. O huāna confuſio vt animal māſuetū natuā viricat̉in meſericordia brutali natura. que īde ſe trudeliſſiuia. Nam balenadū peītulum tempeſtatis attendit: ſe ſuisꝑuulis fluctibus tempeſtatis erpouitquos ſi aliter liberare poſſet. eos inventrem ſuum recipit. et ab euini leſi tultodit. et humana crudilitas ſuosꝑuulos abicit et occidit Quarte admiſei̓ cordiam nos mouēt ſupplicia crudelibꝰ inflicta. Vn̄ īmiſericordibus dr̄Math. xxv. Ite maledcī in ignē et̓nū.Impeſſibile enim eſt vt miſeicordiauia deo ꝑcipiant. qui eam proximo exhibere non curant. Iacabi. v. Iudiciumſine miſei̓cordia fiet ei qui fecerit miſericordiā. Quid hoc aꝑcius? lege pſalmo. lxxx. Quanta uiala imprecatus eIude ꝓpter peccatum immiſericordieNam datur in manus deuionū ſit ciusoracō in peccatū. datur alteri eius officium. ſit diminutio ſuorum dierumi fitcradicatis vxoris et filiorum. ſit deſtructis ouiniū temporalium bonorū. nullum infert̉ ſibi auxilium. ſed omīa pectata parentum reuocant̉ ſuper eum etquare hec omīa? Pro eo inquit eſtrecordatus fatere miſericordiaui. et ſecutus eſt hominem inpeiū menditūet cōpunctū corde mortificare Et ſeruoimmiſericordi dicitur. Mathei. xviijtradidit tortoī̓bus donet reddēt vniuerſū debitū. Ilec trudelis Anthiechoapud deū miſericordiā inuenire potuitꝙͣuis implorauit. quia miſerei alijsnoluit. ij. Macha. ix Quīto ad miſericordiā nos mouē debent p̄mia miſericordibus repromilſa. Sed que p̄t dicēlingua ꝙͣ alta. ꝙͣ magnifica. ꝙͣ glorioſaꝙͣ ſublimia ſint miſericordiū premīa?Gre. Que lingua dicere. vel quis intellectus tapere ſufficit illa ſuꝑne ciuitatis quāta ſint gaudia. Vnde ob hoc dictū ē Mathe. v. Beati miſericordes qm̄ip̄i mi. cōſe. Quis eſt qui ſit ſine culpaqͥs p̄t gloriai de vite innocentia? Si luna ſplendet. et ſielle ſunt inundein conſptū ſuo. qͣnto magis putredoet verinis Si īfantuli vita ē vnigdici ſuꝑ t̓rā eſt mūda. ſed maculate