diligūt cū Ber. felix qui amat te. felicior qui languet amoe̓. ſed feliciſſimius qͦmorit̓ pre auiore. Ameuiq igit̉ frēs invia vt in nobis perficiatur amor in patria. Qd̓ nobis p̄ſtare. ¶ ItemItut habet̉ ex euāgelio hodiernoDcutus eſt mutus luce xvi. Siet ex alijs ſacre ſepture locis. diabolusfacit hoīem cetū. ne que ſibi vidēda ſūtvideat. ſepe mutū ne cōfellioī intēdat.ſepe ſurdū ne u̓ba ſue ſalutis ītelligatuarius ſet ſepe inſenſibilē quo ad tactū. ne ſibivtilia ſenciat. Un̄ in euangelio hodierno dicit̉ Cū eietiſſet ihūs demoniū lotutus eſt mutus. Nam ſcd̓m ꝙ Gregoorum diurius dicit. duobe modis lingua peccaꝙAut tacendo tum loqui debeamq. a loquēdo cū tacere p̄cipimur. Un̄ diciturEccl̓. ij. Ttupo loquēdi. tēpus tātēdi Poeta. Ne ſis linguoſus. nec in ōniſamine mutus. Sed ſola ſtudeas vtilitate loqui. ſepius autē vt Grec. dicitloquendo ꝙͣ tacendo peccamus. Vndeſapiens quidaui. Raro noret tacuiſſe.ſed ſepe nocet eſſe locutū. Propt̓ hoc etlingua quali monatha in quodam clauſtro ſituatū eſt ꝓuidēte natuā ne fatileꝓrumpat in verba. Vnde in verbo p̄miſſo deſcribitur nobis deioniace ꝙͣtum ad duo Primo quātum ad ſtatumtulpe. Getūdo quantum ad ſtatuꝫ gratit. nam ſtatus culpe tangitur in tatēdo. ſed ſtatus grē ī loquēdo. Primo tacendo cordis ſui vulneā occultat. ſed poſtea loquēdo ipſa vulnera medico detepi truntt̉gebat. Qui igit̉ prius mnutus erat oꝑatōne diaboli. poſtea lotutus eſt benefitis xp̄i. Notatur igitur ſtatus culpe.tū dicit̉ uuitus. ſed addit̉ ſtatus gracieicum infertur locutus eſt. Nota ergo generaliter tirca loquelā in qͣ culpa p̄t eēet grā. qꝛ loquitur deus. loquit̉ hemoiuſtus et loquitur homo malus. Verūverba dei ſunt alta et ideo veneranda.verba viri iuſti ſunt bona. et ideo faciēda. ſed verba viri impij ſunt nociua etmala. et ideo fugienda. Dico ꝙ domino loquit̉ nobis primo verbo preceptivt ea faciamus. Vnde Exo. x. lotutuseſt domiuij ad inoyſem tunctos ſermones hos. Et ſequitur ibi de decem preceptis detalogi. quorum tria ordinantnos in deumi. et ſepteu ad proximumet iſta detem precepta quilibet ratōnevtens ſeruare tenet̉ net ſeruari poſſūtniſi ſciant̉. Quilibet ergo houis ea ſeruare tenet̉. nec per negligenciam extuſat̉. quilibet eū tenet̉ dite illud. i. Re.iij. loquere domine qꝛ audit ſeruus tuus. quaſi dicēt ſum tibi obedire ꝑatusVn̄ dicūt filij iſrl̓ Exo. xxiiij Omniauiba dei q̄ locutus ē faciemus. ſed hodiep̄cepta dūica rereſſerūt ab aula. nec eſtq̄ obſeruet ea. Un̄ cōquerit̉ dn̄s ꝑ Se.dicēs aīe. A ſeculo cōfregiſti iugū. rupiſti vintula et dixiſti n̄ ſeruiā. Scd̓oloqͥt̉ dn̄s verba iudicij vt tuncauiq. rn̄filij iſrl̓ timētes cōminatōnes dn̄i dicebant moiſi Exo. x. lequere tu nobisnō loqͣt̉ nobis dn̄s ne forte moīamur qͦbus moyſes ait. nelite timert. vt eū ꝓbaret vos venit deqj ⁊ ut t̓ror illiq eētin vobis et nō peccaretis. Sꝫ qͦd eſt qd̓loqͥt̉ ita terribile? cͣte qd̓ loqͥt̉ ī fine oīmmeīta iudicabit. ⁊ cōtra males illā irreuocabilē ſūiaꝫ. dabit Ma. xxij. Ite inaleditti ⁊cͣ Vn̄ ipſe d̓t Yſaye. lxiij. Egoqui loquor iuſticiami ⁊t. et dies ultōis