ItimEuātes oculos neminē vider̄t n̄ſolum iheſum Mathei. xvij. Officiumhoīs ē oculos ad celū leuare. et ſolum q̄ſūt et̓na videre. nā īter aīalia ſolus hōrectus īcedit. ꝑ hoc ſibi notū fit habitatulū ſuū. vū Sapiēs dicit. ꝙ ꝓpt̓ aſpiciēda celeſtia ſtūs ſit homo recto. ſurſūhabēs oculos ad intuēd̓ deū. De hoc eīquidā poeta ait. Pronaqꝫ cum ſpectētaīalia titera terrā. Os hoī ſubliue dedit celuuiqꝫ videre. Suſſit. et erectosad ſidera tollere vultus. Turpe igiturvalde eſt vt corpus terreū u̓ſus celū ſeeleuat. ⁊ teleſtis aīuiq̓ ad amādo t̓renaſe īcliuet. nā de elephāte dr̄. ꝙ dū infirmiat̉. qͣndā herba querit et īuenit. ⁊ an̄ꝙͣ ipſaui coēdat eā ad celū leuat. ⁊ ſuomodo a deo poſtulat vt ſibi ſalubris exiſtat. qd̓ ergo aīmal tͣreū facit homo facere tardabit? In oībus ergo q̄ diciuiqvel cogitauiq. q̄ agimus oculos ad deūleuare debemus vn̄ eiq auxiliū īpetremus. Sed de hoc q̄re ſuꝑius ī pͥma domīta de aduētū. ¶ Su verbis ergo p̄miſſis deſcribit̉ ſtatē cōtemplatiui ꝑfectio: qͣntū ad tria. pͥmo quātū ad debitā vigilanciā mentis. ſecundo quātūad pfcām mundiciā cordis. tercie veroquātū ad plenā ītelligenciā veritatis.Nā diuina cōtēplatō īiciat̉ ꝓ mētis vigilanciā. ꝓmouet̉ ꝑ cordis mūdiciā. 2cōſūmat̉ ꝓ puritatis ītelligentiā. Nōt̉ergo debita mētis vigilācia cū d̓t. leuātes oculos. nōt̉ pltā miūdicia cordis cūaddit. ne īeuī viderūt. nōt̉ tͣcio pleā intelligēcia vēitatis cū ſubdit. nͥ ſolū iheſū Ille eī ſolū ihelū videt et aſpicit quitotū mūdum pltē cōtēuit. ⁊ in rebusoībus ihelū q̄rit. vn̄ ⁊ angelus dicebatmiuliēibus. Scio ꝙ ihelū q̄ritis naſarinū. qͦ ergo ihelū vult videre dēt eculoꝫa tͣreīs autē ⁊ ad ſolū deū oculos ī celūleuare llondū ē ergo ꝙ ad ꝑſcām vigilanciā mētis reqrūt̉ maxīt tria. ſcilicꝫtiuior ſtupor et auior. vt tiuior ſit in iraſcibili. ſtupor in ratōnali. ⁊ auior incōtupiſcibili. Eſt igit̉ pͥmo ꝑ timoremoculus eleuādus ad cognoſcend̓ ꝓpriūdefc̄mi. ad cognoſcendū adu̓ſariū inmicū. ⁊ ad cognoſcendū dīnū iudiciū. Dito ꝙ p̄mo debet homo oculos eleuae adcognoſcēdū ꝓpriū deft̄m. nami ſit̄ philoſophus ait. Gūuia philoſophia ē vera cognicō hoīs de ſeipſo: O qͦ ſe bn̄ cognoſcēt ⁊ vilitatē ſuā in ortū ī ꝓgreſſu⁊ in egreſſū attēderet. mnūdū et ſeipſūdiſpiceret. peccatū abborret. et ad ſolūihelū oculos cleuaret. et ꝓpt̓ hoc dicit̉Iē. iij leua oculos tuos ī ccuitu r videvbi nūt ꝓſirata ſis Scd̓o debet hō ocūlos eleuarr ad cognoſcēd̓ infeſtantē diabolū. Nā qꝛ ſortis. qꝛ malitōſus. quiaeciā ſollititus ē offende. n̄ quis eū diligent̓ adu̓tat. ⁊ ad eius aſtucias otulosuientis habeat. necelſe eſt vt hō in malū ruat. vnde de hoc poteſt exponi illd̓qd̓ dr̄ Gtū. xxxiij. Eleuūs oculos Iacob vidit Eſau venientē ⁊tͣ. Quid periacob ṅ vir iuſtq? quid ꝑ eſau niſi dyabolus? eleuat ergo vir iuſtqͣ oculos dūipſū aduerſarium ſuꝑat. Attīdit ne ſeducere valeat. nā ſicut Gre. dicit. Minus iacula firiunt q̄ p̄uidentur ⁊ nostolerabilius mūdi mala ſuſcipimus ſicontra hec ꝑ preuidenciā diuinā muniamur. Dū cūī qͦs intaute ꝑcutit̉ forcius vulnerat̉. vnde non a ſapiēte aruia