aīma bona ꝓxī ſibi maxiraa eſſe videant̓. vū poeta Inuidus īuidia obruit̉intus et extra. ¶ Tercō extecat hoīestumor ſuꝑbie. Oculq eū qui nimiū tumidus eſt videre n̄ poteſt. ⁊ hec cecitasē valde peī̓culoſa in p̄ſidente perſoā. q̄debet cognoſcē rerū cās et iuerita. vt ſitverā poſſit ferre ſentenciū. et ꝓpt̓ hocde talibus dr̄ Mlathei. xv. Ginite iltos qꝛ ceci ſunt ⁊ duces cecorū. tales etiam vt Boeci. q̓t Sunt ſumuiles auibusde nocte volantibus. quorū intuitumnox illumiāt. dies cecat. Neq̄unt euimvt ipſe dicit tenebris oculi alſueti ad luaiē perſpicue veītatis a ad alta attolli¶ Quarto hoiēs excecat ardor luxuīecalor enī niuiqͣ ignis ⁊ extellēs ⁊ nimius feruor ſalis viiū exurit. et ſepe tetitatē inducit Nā dū ꝑ calorē hūor cͦſtallinus qͦ eſt ī oculo cōſuit̓ cecitas in oculogeneat̉. et hec eſt cā qͣre illi cecantur. qͦſaleui in rota cͥca meīdieu diuciqͣ contēplantur. Sit horēs excecātur dū ignisextirius an̄ oculos alitq ponit̉ quem aſpicere cogit̉. Nam cōtra luxurioles dr̄in pͥſ. Supercecidit ignis ⁊ nō viderūtſolem. ſupercecidit ignis ſcꝫ luxurie. ⁊nō vi. ſo ſuꝓp. iuſticie. vn̄ per dalidamſampſon extetatus ē. ſicut habet̉ Sud̓Vn̄ dr̄ de ſenibus Danielis xiij. ꝙ aūterūt etulos ſuos ne viderent celum. n̄llum eiū viciū ſit oculū racōnis ſubutitaut ſit brutalem hortm facit ſicut luxuria. Et noͣ ꝙ cecitas aīt turat̉ felle .i.puiā. curat̉ eciā mielle .i. cōſolatōe dīnaturat̉ eciā ꝓpͥe vilitatis cōſideracione.Dico ꝙ cecitas aīe huāne curatur felleid ē amaī̓tudiē penitēcie. n̄llum enimtam graue peccatū ē qd̓ non cord̓ amaītudiē abltergat̉. ⁊ qd̓ nen fletibus deleat̉. ſitui ait Auibro. et hoc felle illuīnatus eſt Thobias. eiuſdem xi. ſecūdoilluminat̉ qn̄qꝫ hō melle. ſciꝫ dulcedinecōſolatōis diuine. qn̄ qͦs dulcedinē illādeguſtat neceſſe eſt vt oīa terrena deſpiciat Vnde dr̄ p̄mi Regū xvi. ꝙ poſtꝙͣIonathas cōedit de mnelle illuīati ſuntoculi eiq. tercio illuīat̉ qn̄qꝫ hō cōſideātione vilitatis ꝓprie. qꝛ hōdū de ſe vileꝫ ſentit. et ſuā fragilitatē attēdit. adverū lumē recurrit. et ſit lumē ab to r̄tipit. Exēplū ī Iob qͦ dixit. Cōꝑaturſū luto ⁊ alſimilatus ſū fauille ⁊ tinti.nichil igit̉ vtilius ad domand̓ tarīs laſciuiā. et ad illūiand̓ aīas. ꝙͣ cogitae̓ qͣlis hō ſit futurus in morte.¶ In dir cinerumIEutere rrū. ſunamitis reui. reuvt ītucamur te. Cā. ij. Qui ilta tꝑe p̄cipus intēdit eccleſia peccatoēs a deo au̓ſos ꝑ pectatū: ad ipſū ꝑ peītenciā reuotare. Sed qͥdam ſunt ſit per pectatūauſi. vt nō ſolū nō velint reuti ad deūvt ſaluētur ⁊ veniāt. īmo pocio fugiūtdicētes deo illud Proū. Recede a nobisſciētiā viarū tuarū nolumq vt cōfundantur ⁊ pereant. ides introducit ſancta eccleſia preſens verbū. ipſorū pccōrū reuotatiuū dicens. Rcutere rruteriet. poteſt autem illud verbum diuinūeſſe vel angelicū. ad animam percat̓tēreuotandam. In quo quidtm deus velanzelus tria facit. Nam prime explicat defectū aīe delinquētis cū dicit. ſuāmuitis. ſecūdo qͣdruplicat rruſionē aīefugiētis. cū qͣt̉ dicit rrutere. t̄ cō deciderat aſpt̄m ipſi aīe reu̓tētis cū d̓t. vt īturamur te. ſecūd̓ illd̓ pͣſ. Audi filia et