et ſi deus in eo manet. nichil caritate iocūdius Scd̓o caritas eſt cōprehenſibilitate capacior. nam quicqͥd dicit̉ quicqͥdprecipit̉. quicqd ſcribit̉ in ſola caritatecōplet̉ Dumi dn̄s loquens de taritatisp̄cepto Dilige dn̄m deū t. ⁊tͣ. ſtatī adiūgit Hec eſt inquit lex et ꝓphē. et Augodicit de doctrina xp̄iana. ꝙ deus nichilaliud p̄cipit ꝙͣ caritatē Vn̄ quedā gloſaad Thimo. ſit ait Sine caritate nō delectat aliqͣ ſatra volumīa ꝑſcrutari necaliqͣ voluīa ſermonū reuoluere nec aliqͣſetreta ſcpͥturarū penetrare Tent ergocaritatē ex qͣ cōſtat omīa depēdere et vtbene cōcludam tante tapacitatis eſt cal̓tas. ꝙ bonū cōprehendit iuiuituſum etqͣli quodāmō intra ſe benū claudit eternum Vnde ſcribit Aplūs ad Ephē. iij.In taritate radicati et fundati vt poſſitis cōprehendē cū omnibꝰ ſanctis q̄ ſitlongitudo diuine paciencie pccōres adpenitenciā exſpectādo. latitudo diuinemiſericordie peccata condonando. ſublimitas diuine grē iuſtos premiando etꝓfundū iuſticie reprobos cōdemnādo.¶ Tercio caritas eſt virtuolitate potētior. nam on̄dit̉ caritas poſſe ſuꝑ omnipotentē. nam ipſa eſt que eum de celisattraxit. inuiſibilem fecit nobis viſibilem et inpaſſibilem paſſioni ſuppoſuitQuid igit̉ taritate eſt potēcius VndeIē. xxxiij. In taritate ꝑpetua dilexite ides attraxī te et quid mirum ſi caritas traxit deum Nam maior eſt cōueniencia caritatis ad deum: ꝙͣ ſit magnetis ad ferruui qꝛ deus caritas dicit̉ ſednunꝙͣ magnes ferrum appellat̉ net ferrum magnes dr̄. ergo ſi magnes qͣdamlatenti ūtute attrahit ad ſe ferrū multoforcius videtur ꝙ taritas poſſit attrahere deum Vnde dr̄ pͥma Iohānis iiijIn hoc apparuit caritas dei in nobis.qui vnigenitum ſuum filium miſit inuiundū vt viuauiq ꝑ eum et eiuſdē iij.dr̄ In hoc cognouimus taritatē dei qm̄iipſe aniuā luā ꝓ nobis poſuit Nam taritas eſt mire u̓tutis q̄ ſummū ad ymadepoſuit Inuiſibilem fecit viſibilem.Nō eſt igit̉ mirum ſi ipſa aliquē mortiꝓ xp̄s adicit. ſi mortuos viuere facitſi filios dei ſuos poſſelſores conſtituit.Vnde dr̄ in Io. iiij. Videte qͣlem taritatem dedit nobis deq̄ vt filij dei noīe/mur et ſimus. cōſtat tūi ſcd̓m verbumAplī. ꝙ erimij et heredes Sic ergo caitas habet virtutem purgacōnis cōtrapectatū inflāmacōnis quantū ad effectum. viuiſitatiuā ⁊ ꝑfectiuā quantū admotū. ſubliuiatiuā dum inlimia leuatſurſum et intlinatiuā duui lūuia inclinat deorſum. ¶ Qꝛ̄to eſt taritas duracōne ꝑpetua. naui ſcd̓ui doctrinā AplīEuatuanda eſt fides tui ſuccedit viſio.euacuādā eſt ſpes cui ſuccedit tencio etbreuiter euacuandū eſt quicqͥd inꝑfectūeſt donec veniat qd̓ ꝑfectū eſt Caritasautē nō eſt euacuanda ſed cōſumuiandaUū̄ Aplūs dicit. ꝙ taritas nūqͣ exciditUn̄ ꝓſper in libro de vita cōtemplatīaCaitas inqͦt eſt vt m videt̉ recta volūtas ab oībus rebꝰ t̓renis ꝓrſus auerſadeo inſeꝑabilit̓ iuncta et ſpūs ſcī igneignita ab omni inqͦnamento extranta.corruptōnis neſcia. ſuꝑ alia q̄ carnalit̓diligunt̉ extelſa. affectione oīm potentiſſiā. dīne cōtemplacōnis auida in oībus ſꝑ inuicta. ſūma oīm (cārum mentium teleſtiū. tā oīm meritorū bonorū