Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

valeat bonum cordis. inmediate ſubiūgit. dicit. Et ſi habuero ꝓpheciā reſpectū ſuturorū. et nouerī oīa miſteriareſptū p̄teritorū. et omnē ſciāmi reſptūpn̄ciuū. et oēm fidē ita vt montes trāſferam reſpectū eternorū. et miraculorūcaritatē autē habeā nichil ſum. Itē ſine caritate nullū poſſit eſſe bonumopus cōſequent̉ on̄t. qͥd p̄t eſſe humilius ſiue vtilis. ꝙͣ oīa ſua ob xp̄i amorēin pauꝑes erogare? qd̓ p̄t fieri ꝑfectioꝙͣ pro xp̄o ſe morti tradere? et tn̄ ſi iſtaſiant ſine taritate nichil ꝓficient ad ſalutem. vnde ait. Et ſi diſtribuero in cibos pauperū oēs facul. in. et ſi tradi.corpus mneū ita vt ar. taritatē autēha. nichil. iii.. Vnde gloſa. Attendequāte ututis ſit caitas ſi deſit fruſtrahabent̉ oīa alia. ſi autē alſit habent̓ oīaquā duui qͣs hrē inceꝑit mox ſpūi ſcūhabebit. Ecd̓o on̄dit̓ eiꝰ excellentiareſpectū aliarū virtutū. naui virtutūquedā ſunt pollitice. quedā theorice etpͥme ordināt hoīem ad ꝓxiuiū. ſed ſcd̓rordināt ip̄m ad deū. et ideo ſcd̓e digniores ſunt ꝙͣ ſint pͥuie. ſed taritas eſt dignior miaior oībus alijs etiā theoricisqꝛ et ſi fides dirigit. et ſpes erigit caritas tn̄ vnit et vnū deo fcīt. qd̓ maioelt ceteris. et ſi eſt inaior theologitis reſtat et polliticis. Vn̄ Aplūs ait. Nūcautē manēt fides. ſpes caritas. Tercio on̄dit̉ eius dignitas reſptū actuū diuerſorū. nam oīs utus vuitū actumet ſpecialem hēat. caitas ſola oēs actustuiuſcūqꝫ u̓tutis ſuꝑat. qd̓ Aplūs on̄t dicit. Caritas paciēs eſi. beuigna ē emulat̉. id eſt non inuidet. non agitꝑperaui. id ē ꝓuerſe irritat̉. eſtaubicioſa. non querit que ſua ſunt.ſupple tui. irritatur. cogitat mnalum. non gaudet ſuꝑ iniquitate cōgaudet aūt equitati. oīa ſulfert. oīa creditoīa ſperat ⁊tͣ. Si ergo iſta or̄a que ſūtab Aplō poſita taritatē ſūt cōſequēciaet ex deſtructione cōſequētis ſequit̉ deſtructio an̄cedētis. ſi igit̉ paciens esbenignus es. ſed alteri īuides. ſi alterius malum deliberacōne cogites.ſil̓r ſi et aliquo malo gaudes. ſi veritati cōgaudes. ſi omīa ſuſtines vtiqꝫtaritatē habes. Vn̄ ibi gloſa cōcluditex quo inqͥt caritas oībus alijs eſt maior ſectamini ex toto corde taritatē queeſt dulte et ſalubre vintulum in terra.ſine qua oīs diues eſt paun. et quaoīs pauꝑ eſt diues. Eſt ergo Nōnd̓ taritas dr̄ eſſe maior qͣdruplici rōne.Eſt em̄ dignitate ſublimior eſt cōprehēſibilitate tapatior. virtuolitate potētioret eſt diuturnitate ꝑmanētior. Dico taritas eſt virtutibꝰ alijs dignitateet nobilitate ſublimior. qꝛ ipſa eſt prīcipium oīs mueriti et finis. et cōſummatio omnis diuini p̄cepti. Vnde ꝓpteahoc Aplūs dicit ad Clo. ij. Super oīacaritatem habete que eſt vintulum ꝑfectionis. et de ipſa eciā dici. Apoſtolus.pͥma Thimothei pͥmo. Finis p̄ceptieſt caītas. ſed finis eſt nobilior hijs queſunt ad finem. Reſtat ergo vt taritasomnes virtutes alias et precepta aliaſua dignitate p̄cedat. et ſi breuiter visſcire quante dignitatis ſit caritas:verba Iohannis in Cano. ſua. Deusinquit caritas eſi. nichil taritate nobilius. ſi quis manet in caritate in deomanet. ergo nichil caritate ſeturius