Ibenter igit̉ glabor in infirmitatibus meis. vt inhītet in me u̓toxp̄i. ij. Cor̓. xij. Hec eſt tōſolatio quāinfert Aplūs ex p̄miſſis. Nā p̄inſinuatet p̄mittit ex dcīs ubis ꝙ ſola dīna grāhoīes ꝑficit. Vnde dn̄s ait ipſi Aplē diEul̓. xjjd̓cēs Sufficit tibi paule grā mea. Scd̓oibus tr valſeīt ꝙ ꝑ ſolā viā tribulacōnis grā adhet mntrnaticōplemientū veīt Vnde dn̄s ei dicit. virtus in īfirmitate ꝑficit̉. Tercō Aplūꝫex hijs dtīs eī verbis cōtra ſe cōcludit.orantiū illibenter igit̉ glābor in īfirmitatibꝰ ⁊cVbi duo nobis manifeſtat. Nami pͥmoerni. qui ſruuain quo ſit gloriādū inſinuat. Scd̓s cauſam talis gloriatōnis alſignat. Priuūdiſpoſitim eſt ad ſcd̓m. ſed ſcd̓m primiutī et. itm rina meſt ꝑfectiuū. Gloriandū in infirmitatibus eſſe inſinuat qn̄ dicit. libent̉ glaborlali timūi dlin īfit. in. ſed cām ſue glātionis explamerris fua rnat. cū addit. vt inhabitet in meū. xp̄idicit ergo libenter glo. ⁊cͣ. ¶ Eſt ergoin vbertatNondū. ꝙ tripler eſt glā. Prima malaId txaliiq̄ eſt pectatorū. Scd̓a boͣ q̄ eſt iuſtorū.lcſi tī iuTercia optīa q̄ eſt beatorū. Prima eſtpeniti fugienda. Scd̓a diligēda. Tercia totis affectibꝰ expoſcenda. ¶ Dicoꝙ eſt pccōrū glā que eſt mala. et ideo fugienda. nā ſunt quidā qui glant̉ in ſublimitate potencie. quidā in alfluentiaīiluſ. Tiitopulencie. quidā vero iu oꝑacōne inalicie. Dico ꝙ quidā glānt̉ in ſua potēciaVnde dr̄ Sudith .i. ꝙ rex medorū edifitauit ciuitatē potentiſlumā. et ſeqͥt̉ ibi.glābatur qͣſi potēs in potētia exercitoſui et in gla qͣd̓garū ſuarū. Sed quiapetenciā ſuā nō recognouit ſe hrē a deoideo fuit victus. et gloriā tum potēciaꝑdidit. nam quō homo in potēcia glāt̉vquā a ſe nō hrē cognoſcit̉. Aplūs Quidhabes qd̓ a deo non accepiſti? qd glarisqͣſi nō acceꝑis? Ancelmus. Qui ſeip̄ia ſe nō habet. quō a ſe aliqͥd habet. ſicitcūi ſtultus eſt qui gloriat̉ de velte alterius. eo ꝙ talis glā deydit̉: ſit muinqͣ ſapiens eſſe cōuincit̉ qui de potēcia nonſua ſed ab alio accepta glāt̉ et extellit̉.Scd̓o quidā glant̉ in rerū opulēcia. etde iſtis habet̉ in pͣſ. Qui confidunt invirtute ſua et in mul. di. ſ. g. O ꝙͣ falſaꝙͣ vana ꝙͣ fragilis glā qua ſalus hoīs n̄habet̉. vita nō ꝓlongat̉. mors nō effugitur ſed pocius accelerat̉ et ipſa morsibi īturrit̉ Yſa. xl. Ouinis homo fenūet oīs glā eius qͣſi flos agri. et pͣſ. Ne tiinueris cū diues factus fuerit homo ⁊tͣymmo dr̄ Oīee. iiij. Gloriā eorū in ignominiā cōuiūtabo. Tercō quidā gſantur in malicia. hec glā eſt oīm pellima.et maxime diuine iratundie inturſiuaNam offēdere deū eſt malum. ſed facileindultīm. ſi nō ſit platitū. ſed deū ofſfendere et de ofcenſione gaudere pellimūeſt. et percat̉ in ſpm̄ ſcūī qd̓ omnis bonieſt impugnatīm. vie ad miſericordiamobſtructiuū. Tali ergo ſit glanti dr̄ inpſalmo. Quid gloriaris in malicia ⁊tͣ.Dilexiſti maliciā ſuꝑ benignitatē ⁊c.ſed ſtatim ſequit̉ uiultiplex pena. ꝓpterea inquit deus deſtrueret te in ſinēeuel. te. et emigra. te de tabernatū. tuoet radix tua de terra viuentium. Namgloriā et ſtatum aliū adiuirans ꝓphāait ad deum. Vſquequo pectatores dn̄evſqueque percatores gloriabuntur?Et ſubdit ibi cōſequenter in quo gloriautur. nam iniquitatē loquūtur et operantir iniuſticiam. populum tuum domine oppriuiuūt. viduas et pupillos