Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

et inueniet eum. et hot dicit ſponſaCan. iij. Surgam et circuibo tiuitatē ⁊t. et ſequit̉ inuenit. qꝛ laboreq̄ſiuit. In̄ Ber̄. O bone iheſu quō int̉tognatos te inueniā. qui es int̓ tuosinuentus? et quō inqͦt gaudens te inueniā quē tur̄ tuā vix dolens inuenit; etaddit O bone iheſu doce me querere te.on̄de i quō inueniā te non querādoceas. nec te inueniā niſi te oſtendas/ Tercio ad q̄rendū deū reqͣrit̉ modoet eſt modi vt q̄rat̉ dolore. Iſa. xxviDn̄e in anguſtia q̄uerūt te et hoc debetfitri ex toto corde. ij. ꝑal̓. xi. Intrauitrex vt querēt deū patrem ſuorū ex totocorde et ex tota aīa ſua. Itē debet queri intentionis rectitudine Gap̄. i. Inſimplicitate cordis vrī q̄rite illū qm̄ inuenit̉ ⁊tͣ. Item beria oꝑatōne Yſa.xxx. Si queritis q̄rite cōuertimini ⁊cItē in bn̄ viuendo. male viuētibusdr̄ Io. viij. Queretis me et inuenietis et in pccō vrō moriem. Exemplūde mulieribꝰ requirētes aroniatibus. id eſt bonis operibus īuenerūtVnde dr̄ Mathei vij. Queīte corde perdeuotione. et inueniētis ꝓxiuiū vobis. petite ore per erationē. et aꝑiet̉ vobis et̓ne vite palaciū. Math. v. Primūquerite regnū dei ⁊cͣ. Quarto in requiſicōe dei cōſideramq fructus optīosſcꝫ dn̄ui. cui non p̄t houio ſeruire abſqꝫmulta et magna mercede. ymino quātoqͦs ſine incedis ītuitū āplis ſeruiueittanto apud maioris iucedis dignusexiſtit. Qui ergo modo iaui dicto dn̄mq̄rit pacē hēbit in uiūdo. ideo ūidusguerris eſt plenus qꝛ nen querit̉ deusſed potis diabolus. Vn̄ deū q̄rentibusdicit̉. ij. gal̓. xv. In tota volūtate ſuaqueſitrūt dn̄ui et dedit eis requiē cirtuitū ab oībꝰ īimitis ſuis Scd̓o hēbitvel īueniet miāꝫ in iudicio. Sophonit.ij. Querite dn̄m eūies manſutti terreq̄rite iuſtū q̄rite māſuetum. ſi quō abſcondamī a ſatie furoris eius: Tercioinueniet̉ plenitudine bonorū in regnoVnde dr̄. ij. Corͣ. xiiij. Querite rt habundetis in regno. Ad hanc habundantiaui nos ꝑducat xpriſtus Amen. Ds p̄ͥma. poſt octauā.Ratōni inſtantes neteſſitatibusſtōrū cōicantes Roͣs. xij. Cōſtat ſine deo poſſumo aliqd̓ bonū velleqꝛ ipſe oꝑat̉ in nobis et velle ꝑficē etbonū aliqd̓ cogitae̓. ij. Corͣ. qꝛ ſumqſufficiētes cogitare aliqͦd a nobis. qͣſi exnobis. ſed ſufficiēcia nrā ex deo eſt. necaliqͥd ītellige̓. qꝛ ipſ̓e dat ſapiāꝫ et intelligentiā. ꝓu̓. ij. ſtet aliqͥd dicē. qꝛ ncōp̄t ditē dn̄s ilt̄ nui ſpū ſcō. i. Corͣ. xij.Nec aliqͥd fatē Io. xv. Gine me nithilpoteſtis facē Si ergo ſit tertiſſiē cōſtateſſe ſi volumq̄ bonū cogitare. ſi bouū ditere. ſi bonū facē. qͦd reſtat deū orare. In u̓bo ergo p̄miſſo nos ad duo īuitat Aplūs. Primo ad deguſtatōeꝫ dīneſapiē. Scd̓o ad releuacōeꝫ fr̄ne miſerie pͥmū ordinat̉ ad deū. ſcd̓mvēo ordinat̉ ad ꝓximū. pͥmū noͣt̓ dr̄Orōni īſtātes. ſcd̓m vero addit̉. ncc̄itatibꝰ ſcōrū tōicantes. Iltis em duobꝙīlorinamur reformamur. infermamur quo ad deū pie mētis affectū. etquo ad ꝓximū mutue dilcōis effectū Dico ergo nos allicit ad gultū diuine ſapiē. qn̄ ait Orōni inſtantes.in orōne anima xp̄o calto amplexū