tanteqꝫ vnitatis eſt cor. vt ſi acu pungatur. ita vt modica diuilis ſubſequatur.continus morit̉. et ſit eſt impoſſibile viſpiritualiter viuat homo. ſi ſit diuiſusa deo a ꝓximo. aut a ſeipſo. Vnde tātahodie in mundo torrupcio; vnde tantadeſtructio? vnde tanta belloruui tentertacio? niſi qꝛ ꝑ peccatum diuiſi ſumusa deo Pſay. Suiquitates nrē diuiſerūtinter nos et deuui noſtrum. et peccatanoſtra ꝓhibuerunt bonū a nobis. viuauius ergo dn̄o deo noſtro vt nichil veliuius. nichil loquamur. nichil oꝑemur.niſi qd̓ eum velle cognoſcimq. Nam quiſit adheret deo vnus ſpūs cū eo efficit̉.ſicut docet Aplūs Quid nobilius. quidamabilius. ꝙͣ vnū eſſe tum deo. ergo ſivnus ſpūs cum deo ſumq. dum qd̓ ipſevult volumq. ſollicite laboremq. vt voluntates nrās ſue volūtati ſubiciamq.nichil ſtulcio ꝙͣ illud appetere qd̓ eſt cōtrarium volūtati diuine cū ſit impoſſibile aliquid aliter eſſe ꝙͣ velit voluntasomnipotentis illud eſſe. ¶ Tercio advnitatem nos inducit gratia. et hec eſtcauſa vnitatis cōlumuīatīa et effectiuaImpoſſibile eſt eū eſſe vnum tum deoelle vnum tum ꝓximo. elſe vnum cumſeiplo. niſi ꝑ graciā fiat hec vnio. Namcorrupto medio vniente quō ſtabuntextrema? nunꝙͣ anima corꝑi vniet̉. ſiſpūs int̓medij corrumpant̉ llunqͥd elementa int̓ ſe tam contracia in corꝑe aliquo vnientur vel vnita cōſeruabunt̉. ſilux q̄ eſt mediuu cōſilians ſeꝑetur. ſedſpūale vinculum quo deo ꝓximoqꝫ vnimur eſi grā q̄ vere aīcitie eſt in cordibꝙcauſatiua. ergo ipſa cerrupta perit vnitas ab ipſa cauſata. Vnde poſtꝙͣ AplīActuū ij. Receperunt graciam ſpūs ſcīin tantū adinuitē ſunt vniti. vt dicat̉Actuū iij. ꝙ ominiū credenciū erat corvnū et anima vna. et quid eſt qd̓ valeateſſe diuiſum vel diuerſum. vbi conſtateſſe cor vnū? Quō tꝑalia poſſunt eſſediuiſa vbi eſt anima vna. et ideo ſeqͥturibi ꝙ nullus aliquid ꝓpriū eſſe dicebatſed erāt illis omnia cōmunia. O miſerixpriſtiami ꝙͣ grauiter corruiſtis ꝙͣ viliter a veltra ꝓpria origine receſſiſtis vtnec in cordibus nec in rebij aliquā enitatem ſeruetis. Quis ſub celo populoſit diuiſus vt pplūs xpriſtianus. quēpoſſet ſtare hic populus vbi non ſoluma ꝓximo ꝓximꝙ eſt diuiſus. ſed fratera fratre. et filius a patre eciā ſeparat̉?Si ouine in ſeipſo diuiſuui deſolabiturquō non corruet in ꝓfundum. qd̓ ſūmeoſtenditur eſſe diuiſum? Nam porci ſead inuiteu iuuant. bubali cōtra lupumcōmuniter pugnant. Elephantes ſi aliquo caſu tadant ſe inuitem ꝓ poſſe releuant. Ged xpriſtiani inuicemi ſe mandutant. Sepe videuius ſarracenos quāuis inter ſe valde diuiſos. inminentipugna inuitē retineri et voluntate concordi dei populo aduerſari. et nos contra ſarracenes nō poſlumus eſſe vnitiVnde hoc. niſi quia vraculum vnionisamiſimus. niſi quia a deo noſtro receſſimus. et rebus vanis adheſiuius. litethomo auerſus ab vno ad multa euanuit. ſed cōuerſus a multis ad vnū vitaminuenit. et ꝓpter hoc in verbo p̄miſſobene ſequitur In xp̄o. in quo notaturvera cauſa vnionis. Nam illi vere vniuntur. et illi meritorie vniuntur. quipropter xpriſtum inuicem vniuntur.