Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vt corruptionem ſiue intiuerationem ſentiret in mortē qui nullā oīno ſenſerat corrupcōnem in vita Sꝫ duminmortalitatis ſtola veltiuit quantūdiligeret in hoc p̄uilegio ſingulari patēter oſtendit. Geptims ꝓbatur veraamicitia eſſe ſi ſit tempore ſemipiterna.ſemper continua uec vnquā vllo ſpaciointerrupta Nam ſunt nonnulli qui bn̄uſqꝫ ad mortē diligunt. ſed poſt mortēeos quos dilexerunt obliuioni traduntet eos adiuuare deſiſtunt et het vtīqꝫſignum eſt qd̓ nunquā eos ꝑfecte dilexerunt. Naui in ꝓubijs ſcriptum eſt.omni tempore diligit qui amicus eſt.Vnde vera amicitia p̄lla diuturnitatetemporis antiquat̉. nulla abſencia dilecti diuiditur ſed feruentior in abſencia eſſe ꝓbatur nulla adu̓ſitate fortunenet ipſa morte diliungit̉: ſi mortui hrēcuram de ſuis taris poſt mortē inueniuntur. nulla eciā loci diſtācia ſeꝑaturVnde Poeta. Nulla remota via ſolidūptitur amorē et qui ꝑtitur integritatecaret. Vnde dn̄s non ſoluuiī hunc diſcipulum in vita et in morte amauit Sꝫeum maxime poſt mortem dilexit qn̄ ſibi ꝑpetua gloria conniuit et ſitfamoſum et celebrem iūdo dedit. ergobeatus Apoſtolus ſit xp̄o amiciſſimo:beate virginis filius adoptiuus quemapud deum altiſſiuiū eſſe crediuiusnobis miſeī̓s alliſtat ſuo doctori et pijſſimo ſuo patri necuō et beatiſſime deimatri quā habuit cōmendatam. vt ſicſuis uiritis adiuuemur in via et tandēꝑducamur ad prīami ipſo donante ⁊cͣ. De Innocentibus.Iinocentes et retti adheſerunt inpͣſ. Admirabilis in in hijs ꝑuul̓on̄dit̉ clementia ſaluatoris qꝛ liberiarbitrij nondū eſſent nec mereri aliqͣdpotuiſſent vel poſſent: īmo ipſam paſſionem ſuā ſi inuiti ſuſtiuerēt qꝛ tn̄ rexcrudelis tantū xp̄m ī eis en̄dere voluitet quodāmō in vnoquoqꝫ ip̄m occidit.benignus dn̄s non īmeior pietatis.eorum martiriū acceptauit et eos celebres mūdo fecit. Unde in verbo premilſo de ip̄is ꝑuulis duo dicunt̉. Vnūqd̓ reſpitit ipſorum ſtatum innexiumScd̓m vero qd̓ reſpicit eorū matiriūꝫDeſcribunt̉ igit̉ pͥmo ab vtriuſqꝫ hoīspuritate. Std̓o vero ab ipſius peue at̄bitate. Nam ipſorū puritas notat̉ cumdr̄ Innocentes et recti. Sed paſſionisaterbitas notat̉ cum dr̄ Adheſerunt iuHec adheſio fuit ipſius pene tolleratis. Dicauiqͣ ergo Innotētes retti ⁊cͣ Vnde eſt triplex Innocenciaſcꝫ cordis. eperis et oris. Eſt autemInnocencia cordis de nemine male ſentire. neminē iudicare et male de nemie̓cogitare Eſt innotencia oris nulli detrahere. nulli mala dicere et a veritatenunꝙͣ recede̓: Eſt autē innotēcia oꝑisnullū ledere nulli nocere et inuocentes poſſe defendere: Dico pͥma innocēcia eſt cordis oīm aliarū fundamentū exiſtit et de hac dicebat ꝓpheta aubulam in innocēcia cordis mei inmedio do. tu. Harc innotenciā iſti infantuli habuer̄t qꝛ de nullo malū aliqd̓cogitauerūt. nullū iudicauerunt et denemine malum ſenſierunt Vnde de eisdicit̉ Gine matula ſunt ante thronumdei et quia ſine matula cordis fuerunt