Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſine heſtiū moleltia ſllis ūꝙͣ tꝑiboliniēda. Dico viſis glēſa ē oīo boīsPappetēde. plus ſit ibi ꝙͣ poſſit autͣaudi vel lingus dici. vel aīo cogitari. etabhuc ē in īfinitū magis. quō cordafinita ꝙͣtūtūꝫ extēſa artuare poteit lineā īfinitā ergo bonū illd̓ ſimplexſit īſcītū. quō illd̓ capiet qd̓cūꝫ bonūfinitū? Ideo dr̄. iij. Re. x. Iidēs regīaſba orm ſapiāꝫ ſalomoīs douiū quāedificauit tibos muēſe tiij. hītatulaſeruorū et ordinē miniſtrāciū veſteseorū bēbat vltra ſpūi ⁊cͣ. ſi ſit fuit īfiguā qͥd putas vbi ē res ipſ qu dubitus or bonū? Sed tredūt hoc miſei̓pttōres eleuae̓ etulos ad cileſtia valentes In guorū ꝑſena v̓t ibidē regīs. credebā inquit naratido in donecip̄a vidi oculis ieis ꝓbaui ꝙͣ mediaꝓs michi narrata futit. Aaior eſt inquit ſapīa tua oꝑa tua ꝙͣ ruror qūtaudiui. Un̄ qͥdam religioſus a quodā alis vt pq̄ mortē ad r̓diret regati ad redijt ſitut ei ꝓmiſerat adiuratus.ij querēt qͣliter ſibi eēt. ille reſpōdit.Sicut audiuimus ſit vidimq in tiuitate dui ututū milleſies magis. Sitūdo viſis beata ē ſūme iocūdā dulcedine plena. Vn̄ dr̄ Ieb. xxxij. Videbisſacīe eius in iubilo. Quis iubi aēt ſitāta beaterū dulcidine plenus eſſet? ſidulte eſt oculo carnis lutē īſpite corporalē: quō uiagis dulce ocu lomētislucem aſpiterr ſpūalem? Si ſit paſcit oculū aliqͣ pulchritudo creata: quē paſcit aīm pulchritudo īcreata? Si ſit diſcipulos delectauit vilio glorioſe huānitatis vt dicerent bonū eſt nos hit eſſe:qͥd eīt videre gloriā diuītatis? pͣſ. Inebriabūtur ab obertate do. t. tor. ve. tpo. eos. Tertō vilio glōſa ē patifica etſetura. quid valeret quātūcūꝫ pleāvilio. ꝙͣtunitūqꝫ iocūda ſi er̄t tīna.pocius elſet in penā ꝙͣ in gloriā. qꝛ ſic̄d̓t Boetiꝰ Infeliciſſimū genus ē miſeriaū fuiſſe felitē. Poeta. venit ex ſola ꝓſprītate dolor. oīa dn̄t imelligi ſiꝓſpei̓tas ſemelhabita ſit amiſſa. ēgo glorie beatorū nichil deficiat ſed eaplena et iocunda tota. ſit eſt eciā et̓naUn̄ deqͥ qͣt Apoſtolis in Io. videbitis gaudebit cor veſtrū. gaudiū veltrūnēs tollet a vobis ad hat gaudium nos Iteuidutat ⁊t. Auitu.F Iat lux Gn̄. pͥmo. ſecundumphiloſoplio docet in libro de cauſis ip̄acauſa pͥua ē narracōi ſuꝑior. net ſuficiunt lingue ad narracōeꝫ eiq.magītudinē eſſe ipſic. Quō igit̉ laudabiū quē enarrar poſſumq? ſedqͥd qꝛ ē maīor urā laude eīns tacebimeve inquit Auge. tacentibꝰ de te dn̄e. qꝛlo jͣces muti ſunt. licet ēgo quātū detēseſſet loq̄ de deo nrō polſimq. dicamq qd̓ poſſu­ ne īgratitudīs arguamiūrqꝛ vt verū fetear. lux vbiqꝫ lignatī ſcpͥtuā ē ꝑftē diuiē excellēcie exp̄ſūiua ſed tmī eiq exp̄iuit extellēciū ꝙͣtū p̄tcorporalis natura. Dicamus ergo. liatlux. Inter ōuia verba ſacre ſtripturehoc verbum maxiuit competit ſolemnitati hedierne. qꝛ ſitut lux illa corporea ē hꝫ lucis figura facta ē die pͥma. quedominita eſt dicta. ſit lux ipſa lūma diē dominita eſt de virgine nata. In verbo ergo premiſſo due nature deſcribūt̉vel expriuiuntur in triſio. rna diuinaaltera humana. yna ſūma. altrā ima.