homines ꝑ miracula ꝙͣ ꝑ verba. namviſionem tantorū miraculorū ſtupebatomnis potēcia et mouebat̉ oīs affectiohuāna. Vnde et ve̓ dice poterant illudDeut̉. xi. Oculi vri viderunt oīa oꝑadei q̄ fecit vt tuſtediatis oīa mandataeius. ¶ Tercō debeuius aſpicere dn̄mexempla vite hoībus exhibentē. Quiscūi piger erit ad oꝑand̓ dū regem regūtōſpicit ſit ſollicite oꝑari? qͦs dedignabitur oꝑari vilia dū in rege regū cōſpicittā eximia huīlitatis exempla. ſic em p̄teptū eſt. Exo. xxv. Uide oīa fat ſcd̓mexemplar qd̓ tibi eſt in monte monſtratum. Xp̄c eſt exemplar noſtrū in quooīs vita nrā ſcpͥta eſt. Vn̄ ipſe ait Io.xiij. Exemplū dedi vo. vt quēadmo.ego feci vobis ita et vos fatiatis.¶ Tercia eſt viſio formidoloſa. id eſt q̄timoris eſt intulliua. Nam ſicut dr̄ inEccle. Per timortui dm declinat oīs amalo. quia penitēcia timore cōcipitur.Quid eū eīt videre iuditē ſummū oīaiuditantē. ouinia examinantē. omniaetiā punientē. Vtinami hanc viſionemattenderent miſeri pectatores. vt ſit apectato tellarent. Iam cogent̉ videreiudicē vniuerſa ſcientē. tuncta ſubtilit̓diſquirentē. et acriter omīa puniente.Dico. ꝙ oportrbit nos videre iudicemvniuerſa ſcientē. Unde dr̄ Sob .xxx.Magnus eſt fortitudine quantū ad ptātem. et iulticia quantum ad equitatemet iuditio quātū ad veritatē. et ſequit̉Sdeo trinebunt eū viri et nō audebūtcōtemplari omnes qui ſibi vident̉ eſſeſapientes. Spſe eū ducet cōſiliarios inſtultū finem. ſicut dicit pͣſ. Ablorti ſūtiuncti petre .i. xp̄o iudices eorū. Iobquarto. Eciam ſi habuero quitꝙͣ iuſtūinrū iuditē dep̄tabor. Scd̓o nos optebit videre iuditē ſubtilit̓ cūcta diſquirentē. hec viſio ſcd̓ui ꝙ eā Malachiasdeſcribit crit inꝑceptibilis. erit ineuitabilis. erit intolerabilis. Erit inquāin ꝑceptibilis Vnde ait Ecce venio citoerit intolerabilis vnde ait. Quis ſtabit ad videndū eū. et eciā ineuitabilisVnde ait ipſe. quaſi ignis conflans. etqͣſi herba ſullonū. quaſi diceret. Sicutnullo ꝑs metalli quantumcūqꝫ ꝑua p̄tignē ē ciugere. et nullus pilus in pānofugit cardum. ſit nullus p̄t euadere etlatē. ¶ Tertō oꝝtebit nos vidē iudicēindiſtintie oīa punien. ē. Un̄ ipſe cōminat̉ hit ꝓ Se. vij. Ite ad lotū ſilo. vbihabitauit nomen incū a prīcipio. et videte quid feterim tibi ꝓpter inaliciampopuli mei. qͣſi diteret. Si ſit puniuilocū illum ⁊ alflixi et in nichilū redegiquē tui amaui. vt nomen meū ibi ſpecialiter ponerē. quid faciā illis quos ſꝑhoſtes habui. Nonne fortiſſima ira eritq̄ nullus p̄cibus. nullis muneribij platari poterit. Ades em̄ iudex inflexibil̓erit. vt ſi ꝓ aliquo vno hoīe oēs ſcī orarēt veniā ei obtine̓ nō poſſent. Vnde dr̄ꝓu. Ielus et furor viri nō ꝑcet in dievinditte net acqͥeſcet tuiuſꝙͣ p̄ciba. necrecipiet ꝓ redeuicōne dona pluriuia. ſieūi angelis peccātibus non peꝑcit quōꝑcet alijs? ¶ Qꝛ̄ta viſio erit viſio glorioſa q̄ eſt p̄ omnibus appetenda. qꝛ eſtvite aīe ꝓfectiua. eo ꝙ ſit bonorū oīmcōtentiua ¶ Nō ergo ꝙ viſio ipſa eſt habundantiſſima et delicieſilliā. eſt et ſecurilſima. Nā eſt plena ſine oī penuriaeſt delicioſa ſine oī triſticia. et eſt ei̓na