Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

jNoͣ rerbum dulciſſimū omni ſuauitateplenū. ſi fuit medullitus degultatum. Tertio. xpriſti aduentus nebis eſtmirabilis rōne huīlitatis ꝑfecte. Namſi huīlitas virtus eſt. quā homo contētibilis et vilis apparet. tertū eſt ſumma humilitas fuit qn̄ rex ille ſummiusſit vilis apparuit. tauiꝙͣ leproſus reputatus fuit Playe. liij. et nos reputauimus eum tamꝙͣ leprolū. et ꝑculluma deo et humiliatū. vnde nec repu..et de hoc aduentū dicit̉. Mathei decimoFilius hoīs miniſtrari non venit ſedminiſtrare. Quis vllis expinat verbisquāta hec humilitas fuit. Vnde ad hācuuitandam nos incitat. dicit Diſcite ame quia mitis ſum humilis corde Quarto Aduentus xp̄i fuit deſideābilis rōne vtilitatis oīmode. Quis em̄vtilitatē aduentus nri regis vllis ūbisexprime digne poſſit. Nam eius aduentū ſumus illuminati. ſumqͥ a pectatorū nexibus abſoluti. ſumq a tartaroliberati. ſumus grē reſtitutie. Celi ſūtnobis apti. et infinita het bona ſumuscōſetuti. Verū qꝛ oūīa dicē valerusſolum de qͣtuor vtilitatibus hic tāgauꝙNam venit xp̄c ad humani gn̓is reꝑacōnem. ad vniuerſi ꝑfectionē. ad iuentium illuſtratōnem. ad cordiū inflam/miatōnem. Nam ante ſaluatoris aduentum humanū genus totū ꝑditū erat.vniuerſum nōdum tōpletum eſſe acceperat. humana intelligencia ceta et oīshumanij affectus penitus frigeſcebat.qꝛ eum diuinus ignis nullaten inflāmabat. Dico ergo. dn̄s ihē venitvt genus humanū redimeret. Nam mniſer homo peccauea̓t. deū offendēat. totūgenus humanū ſibi abſtulerat. et ſe diaboli ſeruū effeceāt. et qꝛ diuina offerſaquodammō iufinita erat eo ſatiſfatēdeo poterat. qꝛ finitū erat quidquidfacē̓ poterat. ꝓpt̓ qd̓ ip̄m ſatiſſate impoſſibile erat. nec eciā damins aliuddignū reddere poterat. Nam qui totūhumanū genus deo abſtulerat. quidtanto danino recōpenſare valebat. et qꝛſcd̓m iuſticiā pena ſuū tenet actorem.ipſe offenſam intuleāt ſatiſſatere deodebebat. ſed nullomō valebat. Solusdeus qui iufinitus erat ſatiſfactionemhanc ſacē poterat. ſed nullomō debebatVide ergo clemienciam dei nr̄i. qꝛ houiofactus eſt. vt ſimul eſſet qui ſatiſfaterepoſſet et deberet. llaui xp̄t qui deuset houis erat. inquātum deus ſatiſſatēpoterat. ſed nullomō debebat. Unde dr̄in Matheo. Venit filius homīs ſal. fa.qd̓ pe. hoc patet in ꝑabola de oue ꝑditaquā bonus paſtor queſiuit. reinuenit.et humeris ſuis inpoſuit. et ſit eam adcaulam reduxit. Vnde ipſe dicit in Iohanne Ego veni vt vitam habeant ⁊cͣ. Gcd̓o venit xp̄t vt vniuerſum ꝑfiteret. ſolum venit reꝑare deꝑdita.ſed eciam venit ꝑfitere inꝑfecta et complere vniu̓ſa. Vnde ad hoc ſignificand̓ipſe dicit in Matheo. Non veni ſol. le.ſed adimplere. et ſitut de lege dicit. ſitintellige de omnibus alijs inꝑfectis.Nam conuenit mūdus iſte ſenſibilisqueddā ꝑfectum exemplum debet eſſeuiundi intelligibilis qui in diuinate exiſtit. ſicut Philoſophus dicit. eciāet Auguſtinus in libro de libero arbit̓oapertiſſime dicit. nichil poteſt homorōnabiliter cogitare qd̓ in vniu̓ſo ſit