Liber

ſu noſtro aliqua ſimilitudo conſpecti corꝑis.Neqꝫ em̄ cū anulus cere impͥmit̉: iō nulla imago facta eſt qꝛ nō diſcernit̉: niſi cū fuerit ſeꝑata. Sed qm̄ poſt cerā ſeꝑatā manet qd̓ factuꝫeſt vt videri poſſit: ꝓpterea facile ꝑſuadeturꝙ inerat iam cere forma imp̄ſſa ex anulo: ⁊ an̄qͣꝫ ab illa ſeꝑaret̉. Si aūt liquido humori adiūgeret̉ anulꝰ: eo detracto nihil imaginis appareret. Nec iō tn̄ diſcerne̓ rō non deberet: fuiſſe in illo humore an̄qͣꝫ detraheret̉: anuli formam factā ex anulo q̄ diſtinguēda ē ab ea forma que in anulo eſt vn̄ iſta facta eſt: q̄ detracto anulo nō erit: qͣꝫuis illa ī anulo maneat vn̄iſta facta eſt. Sic ſenſus oculoꝝ nō iō non habet imaginē corꝑis qd̓ videtur qͣꝫdiu videturqꝛ eo detracto nō remanet. Ac ꝑ hoc tardioribꝰ ingenijs difficillime ꝑſuaderi pōt formari in ſenſu noſtro imaginē rei viſibilis cū eamvidemus ⁊ eandē formā eſſe viſionē. Sed quiforte aduerterīt qd̓ cōmemorabo: non ita inhac inquiſitiōe laborabūt: plerūqꝫ cū diuſcule attēderimus queqꝫ luminaria: ⁊ inde oculos clauſerimus: quaſi ꝟſant̉ in cōſpectu quidem lucidi colores varie ſeſe cōmutantes: ⁊minus minuſqꝫ fulgētes donec oīno deſiſtantQuas intelligēdū eſt reliquias eſſe forme illius q̄ facta erat in ſenſu: cū corpus lucidū videretur paulatimqꝫ ⁊ quodāmō gradatim deficiendo variari. Nam ⁊ inſertaꝝ feneſtrarūcancelli: ſi eos forte intuebamur: ſepe in illisapparuere coloribus vt manifeſtū ſit hāc affectionem nr̄o ſenſui ex ea re que videbat̉ impreſſam. Erat gͦ etiam cū videremꝰ ⁊ illa eratclarior ⁊ exp̄ſſior: ſed multū ꝯiuncta cū ſpecierei eius que cernebat̉ vt diſcerni oīno nō poſſet ⁊ ip̄a erat viſio. Quintiā cū lucerne flammula mō quodā diuaricatis radijs oculoꝝ qͣſigeminat̉: due viſiones ſunt: cum ſit res vna q̄videt̉. Sigillatim qͥppe afficiunt̉ idem radij deoculo ſuo quiqꝫ emicātes: dum non ſinunt̉ ī illud corpus intuendū pariter cōiuncteqꝫ concurrere vt vnus fiat ex vtroqꝫ cōtuitꝰ. Et iō ſivnū oculum clauſerimus nō geminū ignē: ſꝫ ſicuti eſt vnū videbimus. Cur aūt ſiniſtro clauſo illa ſpecies deſinet videri que ad dextrumerat: viciſſimqꝫ dextro clauſo illa intermorit̓que ad ſiniſtrum erat: ⁊ longū eſt ⁊ rei preſenti non neceſſariū mō querere atqꝫ diſſerere.Ꝙ em̄ ad ſuſceptā qōem ſatis eſt: niſi fieret īſenſu noſtro quedam imago ſimillima rei eiquam cernimus: non ẜm oculoꝝ numeꝝ flāme ſpecies geminaret̉: eum quidem cernendi modus adhibitus fuerit: qui poſſit concurſum ſeparare radioꝝ. Ex vno quippe oculo qͥ

libet modo deducto aut impreſſo aut intortoſi alter clauſus ē duplicit̓ videri aliquid qd̓ ſitvnū nullo pacto poteſt. Que cum ita ſint triahec qͣꝫuis diuerſa natura quemadmodum inquandam vnitatem cōtemperent̉ meminerimus: id eſt ſpecies corporis que videtur ⁊ impreſſa eius imago ſenſui qd̓ eſt viſio: ſenſꝰ formatus ⁊ voluntas animi que rei ſenſibili ſenſum admouet: in eoqꝫ ip̄aꝫ viſionē tenet. horum primum: id eſt res ip̄a viſibilis non pertinet ad animantis naturam: niſi cū corpus noſtrum cernimus Alterum autem ita pertinetvt ⁊ in corꝑe fiat: ⁊ ꝑ corpus in anima: ſit enimin ſenſu qui neqꝫ ſine corpore ē: neqꝫ ſine animo. Tertium vero ſolus anime eſt: quia volūtas eſt. Cum igitur horum trium tam diuerſeſubſtantie ſint: tamen in tantam coeunt vnitatem: vt duo priora vix intercedente iudiceratione diſcerni valeāt: ſpēs videlicet corꝑisqd̓ videt̉. ⁊ imago eiꝰ q̄ ſit in ſenſu. id eſt viſio.Uolūtas aūt tantā vim habet cōpulandi hecduo: vt ⁊ ſenſum formandū admoueat ei rei q̄cernit̉. ⁊ in ea formatū teneat. Et ſi tā violētaeſt vt poſſit vocari amor. aut cupiditas. autlibido. etiā ceterum corpus animātis vehemēter afficit. Et vbi non reſiſtit pigrior duriorqꝫmateries. in ſimilē ſpēm coloremqꝫ cōmutatlicet videre corpuſculū chameleaotis. ad colores quos videt facillima cōuerſione variariAlioꝝ aūt animaliū quia non eſt ad conuerſionem facilis corpulentia: fetus plerūqꝫ ꝓdūtlibidines matrum cum quid magna delectōeconſpexerit. Ꝙ em̄ teneriora atqꝫ: vt ita dixerim: formabiliora ſunt pͥmordia ſeminū: tā efficaciter ⁊ capaciter ſequunt̉ intentionē materne anime: ⁊ que in ea facta eſt phantaſiamꝑ corpus qd̓ cupide aſpexit. Sunt exempla q̄copioſe commemorari poſſint: ſed vnum ſufficit de fideliſſimis libris: quod fecit Iob. vt ʰoues ⁊ capre varios coloribus parerent ſupponendo eis varia virgulta in cannalibus aquarum: que potantes intuerentur eo tempore quo conceperant. Sed anima rationalis deformiter viuit: cum ẜm trinitatem exterioris hominis viuit. id eſt cum ea que forinſecus ſenſum corporis formant: non laudabilem voluntatem qua hec ad vtile aliquid referat: ſed turpem cupiditatem qua his inhereſcat accommodat.De mēmoria qͣ viſoꝝ imago retinet̉: ⁊ ītētion aīe qͣ ī vtrūqꝫ currit̉. Ca. III.Uia etiā detracta ſpecie corꝑis queq̄corꝑaliter ſentiebat̉: remanet ī memoria ſimilitudo eius quo rurſus voluntas

Ge n̄. z0.